Eνεργητικοί τηλεθεατές…

Πολύς λόγος έχει γίνει για τη «διαδραστικότητα» ορισμένων βιβλίων (παράδειγμα
το «Λεξικό των Χαζάρων» του Μίλοραντ Πάβιτς) τα οποία ο αναγνώστης μπορεί να
τα διαβάσει με οποιαδήποτε σειρά. Το μέσο που ταιριάζει στο μοντέλο
«interactive» είναι το Διαδίκτυο, καθώς εκεί – και έχουν γίνει τέτοια
πειράματα – ο αναγνώστης μπορεί να συμμετάσχει ακόμη και στη συγγραφή του
βιβλίου επιλέγοντας, για παράδειγμα, ανάμεσα σε δύο διαφορετικά φινάλε ή και
γράφοντάς τα ο ίδιος. Να όμως που και η τηλεόραση μπορεί να συμμετάσχει στο
παιχνίδι. H περίφημη παθητικότητα του τηλεθεατή δοκιμάζεται εν μέρει στο νέο
σίριαλ του Mega «Δύο μέρες μόνο» (αρχίζει κάποια από τις επόμενες Κυριακές),
με σενάριο του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, αφού θα κυκλοφορεί ταυτόχρονα ομότιτλο
βιβλίο των Παπακαλιάτη – Μπρέμπου, το οποίο, παρά τα φαινόμενα, δεν είναι το
σενάριο του σίριαλ! H ιστορία του βιβλίου προηγείται αυτής του σίριαλ. Με άλλα
λόγια, ο τηλεθεατής μπαίνει στον πειρασμό να αγοράσει το βιβλίο για να μάθει
λεπτομερώς πώς έφθασαν οι ήρωες του σίριαλ στη σημερινή κατάστασή τους.

… και ταυτίσεις ηρώων

H ποιότητα του εγχειρήματος δεν μπορεί, βέβαια, να κριθεί προς το παρόν. Είναι
όμως πρωτότυπη ιδέα που δείχνει πνεύμα ανήσυχο ως προς τις εξελίξεις, οι
οποίες και στο τηλεοπτικό πεδίο, λόγω νέων τεχνολογιών, δεν μπορεί παρά να
απαιτούν στο μέλλον θεατές με όλο και πιο ενεργητική στάση. Αν υπάρχει ένα
σοβαρό μείον στο πείραμα αυτό είναι το γεγονός ότι ο τηλεθεατής, έχοντας δει
πρώτα το σίριαλ (αντίθετα από τις τηλεοπτικές μεταφορές μυθιστορημάτων), δεν
μπορεί να ταυτίσει το πρόσωπο του ήρωα του βιβλίου παρά με την εικόνα του
συγκεκριμένου ηθοποιού (όχι ότι είναι αναγκαστικά προβληματικό!) δεσμεύοντας
έτσι σημαντικό μέρος της φαντασίας που δικαιωματικά διεκδικούν οι λέξεις.
Εκτός αν κάποιοι πάρουν το βιβλίο (που κυκλοφόρησε χθες από τα Ελληνικά
Γράμματα) πριν από το σίριαλ. Το ρίσκο… δικό τους.