Aδικείται ο Mεσαίωνας!

Ο χαρακτηρισμός «μεσαιωνικά AEI» για τα Εκκλησιαστικά Πανεπιστήμια, που
προβλέπει το νομοσχέδιο του ΥΠΕΠΘ, δεν είναι ακριβής, αν αναλογιστούμε ότι η
τελευταία περίοδος του Μεσαίωνα, 12ος – 13ος αι., ήταν συνδεδεμένη με την
ιστορία του πνεύματος και επίτευγμά της ήταν η εκλαΐκευση της παιδείας και η
ανεξαρτητοποίησή της από την Εκκλησία. Νέα Πανεπιστήμια ιδρύθηκαν τότε,
απαλλαγμένα από την κηδεμονία των Παπών και ισχυρές φιλολογικές προσωπικότητες
εμφανίστηκαν, προαναγγέλλοντας την Αναγέννηση.

Αν συμφωνήσουμε με τον J. Le Goff ότι ο Μεσαίωνας, που αποτελεί την παιδική
ηλικία της Ευρώπης, είναι μια εποχή ανάμεικτου σκότους και φωτός, τότε, οι
νέες αυτές Πανεπιστημιακές Σχολές δεν θα πρέπει να εντάσσονται γενικά και
αόριστα στον Μεσαίωνα, αλλά ειδικά και μόνο στην περίοδο του σκοτεινού
Μεσαίωνα.

Προς τι εξάλλου οι πανελλήνιες εξετάσεις, όταν το… συγχωροχάρτι θεωρείται
προαπαιτούμενο;

H κ. Στέλλα Πριόβολου είναι καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του
Πανεπιστημίου Αθηνών.