Yπουργοί έβλεπαν τις ευκαιρίες να πετούν

Σε χρονικό χαμένων ευκαιριών – και πεδίο «αλληλοσφαγής» υπουργών –
εξελίσσεται η υπόθεση της Ολυμπιακής για τη Νέα Δημοκρατία: «H κυβέρνηση
μπορούσε να έχει “τελειώσει” το θέμα από τον Μάρτιο του 2004, φοβήθηκε όμως
τους Ολυμπιακούς Αγώνες», λέει γνωστό κομματικό στέλεχος και προσθέτει ότι
λύση αντί για νέο διαγωνισμό θα μπορούσε να δοθεί και το φθινόπωρο του 2004 –
«τότε όμως», όπως αναφέρει, «προτεραιότητα είχαν η ήπια προσαρμογή και η
αντιπαράθεση με τη διαπλοκή μέσω του βασικού μετόχου».

Το ίδιο στέλεχος αναφέρει πως η κυβέρνηση έκανε πίσω στο θέμα της Ολυμπιακής
και από τη δική της ανεπάρκεια. «Φοβήθηκαν την αντίδραση της ΔΑΚΕ, δεν ήξεραν
τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις – π.χ. για τις επιδοτήσεις στις άγονες γραμμές – και
ανησύχησαν μήπως αποκοπούν τα νησιά από τις αεροπορικές συγκοινωνίες»,
αναφέρει το εν λόγω στέλεχος, που επισημαίνει πως οι υπουργοί που χειρίζονταν
το θέμα «δεν ανήκουν σε εκείνους που… δεν θα κοιμηθούν το βράδυ για τα
θέματα που έχουν στο ντοσιέ τους».

«Γέφυρα» Δήμα με Κομισιόν. Το μόνο που έκανε η κυβέρνηση του
τελευταίους 12 μήνες ήταν να εκμεταλλεύεται την καλή σχέση του Έλληνα
Επιτρόπου Σταύρου Δήμα με τον αρμόδιο Επίτροπο Μπαρό, για να παίρνει
παρατάσεις ώστε να καθυστερήσει η απόφαση της Κομισιόν – τέσσερις συνολικά ώς
το καλοκαίρι. Στελέχη του περιβάλλοντος του κ. Μιχάλη Λιάπη αποδίδουν στον
υπουργό Μεταφορών τη φράση, πως «εκείνος δεν θα γίνει Βερελής και θα κλείσει
την Ολυμπιακή», όταν ανέλαβε το υπουργείο. Ωστόσο, η οδυνηρή λύση του
προβλήματος δεν ήταν στις προθέσεις του Μεγάρου Μαξίμου, που δεν ήθελε να
αναλάβει το πολιτικό κόστος.

Την ίδια ώρα όμως και στη διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η κυβέρνηση
υποσχόταν πως η πρόθεσή της είναι να θέσει σε εκκαθάριση την Ολυμπιακή, όπως
αποκάλυψε η παράγραφος 180 της απόφασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κ. Λιάπης,
που γνώριζε αυτές τις παραμέτρους, ποτέ δεν έκρυψε την απαισιοδοξία του για
την Ολυμπιακή στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες του όλο αυτό το διάστημα. Ακόμα και
όταν οι διαπραγματεύσεις με την εταιρεία Olympic Investors έδειχναν να έχουν
θετική κατάληξη, συνιστούσε στους συνομιλητές του να κρατούν «μικρό καλάθι».

Οι τελευταίες παρατάσεις που πήρε η κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις με την
Κομισιόν δόθηκαν με την υπόσχεση ότι ώς τον Μάιο ο διαγωνισμός θα είχε
καταλήξει σε αποτέλεσμα και θα είχε υπογραφεί σύμβαση με τη μειοδότρια
κοινοπραξία. Το ποτήρι ξεχείλισε για την Κομισιόν, όταν διεπίστωσε πως, αντί
για σύμβαση, εκείνο που ήταν διατεθειμένοι να υπογράψουν οι ανάδοχοι ήταν ένα
μνημόνιο καλών προθέσεων. Στις αρχές του καλοκαιριού, η Κομισιόν αποφάσισε να
προχωρήσει με την απόφαση, που θα οδηγούσε σε χρεοκοπία και εκκαθάριση της
Ολυμπιακής.

Υπέρ «μοντέλου» Sabena ο Λιάπης. Το κλίμα εν τω μεταξύ για την
κυβέρνηση είχε αλλάξει. Ο Κώστας Καραμανλής είχε προχωρήσει με την εθελουσία
του ΟΤΕ και το ασφαλιστικό των τραπεζών και οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η
πλειοψηφία της κοινής γνώμης ήθελε να δοθεί λύση στο θέμα της Ολυμπιακής. Εν
τω μεταξύ, στην κυβέρνηση ήταν ήσυχοι ότι το τυχόν πολιτικό κόστος θα το
χρεωνόταν ο κ. Λιάπης, ο οποίος χειριζόταν την υπόθεση.

Αυτό ήθελε όμως να το αποφύγει ο υπουργός Μεταφορών – που γνώριζε ότι το
κλείσιμο της εταιρείας θα σήμαινε και την απόλυση των 3.500 συμβασιούχων, με
μεγάλο πολιτικό κόστος. Στο επιτελείο του άρχισαν να βλέπουν ως διέξοδο τη
δημιουργία ενός διάδοχου σχήματος για την Ολυμπιακή με συμμετοχή του Δημοσίου
και μεγάλων τραπεζών, α λα Sabena. Ο υπουργός Μεταφορών ζήτησε από τον κ. Δήμα
να μεσολαβήσει εκ νέου στην Κομισιόν και να μετατρέψει την αρχική διατύπωση
της απόφασης – ότι το κόστος των χρημάτων που πρέπει να επιστρέψει η Ολυμπιακή
το επωμίζονται οι διάδοχοι – στο ότι το επωμίζονται οι δικαιούχοι, δηλαδή η
παλιά Ολυμπιακή και το Ελληνικό Δημόσιο.

Νέος γύρος κόντρας. H μεσολάβηση του κ. Δήμα είχε επιτυχία και η
απόφαση της Κομισιόν άφηνε πια ένα «παράθυρο» για τη σωτηρία της Ολυμπιακής.
Αυτή η εξέλιξη προκάλεσε κατάπληξη στο υπουργικό συμβούλιο. Όπως παραδέχθηκε
κορυφαίος οικονομικός υπουργός της κυβέρνησης, «περίμενε μια πιο σαφή απόφαση
της Κομισιόν».

Παράλληλα, η μεταστροφή της κοινής γνώμης απέναντι στην Ολυμπιακή – η οποία
αποτυπώθηκε και σε σχετικές δημοσκοπήσεις την περασμένη εβδομάδα – εξαφάνιζε
και το τελευταίο ίχνος συνοχής της κυβερνητικής πολιτικής για την Ολυμπιακή.
Στην προσπάθειά τους να μη χρεωθούν το πολιτικό κόστος, υπουργοί όπως ο κ.
Σιούφας και ο κ. Παναγιωτόπουλος εμφανίστηκαν ως υπέρμαχοι τού να γίνει κάποια
προσπάθεια σωτηρίας για την Ολυμπιακή, ενώ άφηναν να διαρρεύσει όταν βγήκαν
από τη σύσκεψη, πως ο κ. Λιάπης «δεν έχει σχέδιο». Ο νέος γύρος της κόντρας
μόλις άρχιζε…