Πώς θα αρπάξουμε τον ιό

Καμιά φορά οι Έλληνες του εξωτερικού μπορούν να βλέπουν καθαρότερα και από
απόσταση το τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Ο πιανίστας Κυπριανός Κατσαρής, ο οποίος
έπαιξε χθες το βράδυ στο Ηρώδειο, με τη συνοδεία της περίφημης γερμανικής
ορχήστρας Dresden Staatskapelle, και ουδέποτε έζησε μόνιμα στην Ελλάδα, μπορεί
να βλέπει με το μάτι του επισκέπτη και το βλέμμα ενός παγκοσμίως
αναγνωρισμένου μουσικού το τι συμβαίνει στη μουσική μας ζωή. Και είναι
παρήγορο αυτό που έλεγε σε μεταξύ μας συνομιλία, ότι από τη δεκαετία του ’70,
οπότε πρωτοεμφανίστηκε εδώ (πάλι στο Ηρώδειο), μέχρι σήμερα η διαφορά είναι
τεράστια. «Συνήθως κριτικάρουμε τη χώρα στην οποία ζούμε. Εγώ που έρχομαι
σπάνια καταλαβαίνω την πρόοδο», είπε. «Το Μέγαρο Μουσικής είναι μαγνήτης.
Είναι πολλά τα ωδεία και είναι πάρα πολλοί οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που
σπουδάζουν μουσική εδώ και στο εξωτερικό». Φυσικά, αυτό δεν μας κάνει από τη
μια μέρα στην άλλη βαθείς γνώστες της μουσικής. «Ο κόσμος δεν ξέρει ακόμα ότι
στη λεγόμενη σοβαρή μουσική (που δεν είναι δόκιμος όρος) υπάρχουν τα πάντα.
Όλοι οι ρυθμοί και οι μελωδίες. Αν κάποιος πέσει πάνω σε κάτι που του πάει την
αγαπάει πολύ. Αλλά συνήθως δεν ξέρει ότι υπάρχει. Νομίζω ότι στο σχολείο
πρέπει σταδιακά να μυούνται τα παιδιά στη μουσική. Στην αρχή κάτι εύκολο που
το καταλαβαίνουν, μετά κάτι πιο απαιτητικό. Κάποια στιγμή θα τον αρπάξουν τον
ιό!», επιμένει. Εκείνο ίσως που δεν ξέρει εκείνος (για να τελειώσουμε με λίγη
γκρίνια) είναι ότι για να αρπάξουν τα παιδιά αυτόν τον ιό, πρέπει πρώτα να
βρεθεί φάρμακο για την παιδεία μας…