Πήγαν για πρώτο ρόλο, έγιναν κομπάρσοι

Ίδια σκηνή, ίδιο έργο, αλλά σε διαφορετικά θέατρα. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έζησαν τραυματικές εμπειρίες στην πρεμιέρα του Τσάμπιονς Λιγκ, που θύμισαν σε όλους ότι το «φορμάρισμα», η «ευρωπαϊκή ιστορία» και όλοι οι παρόμοιοι προσδιορισμοί είναι για… εσωτερική κατανάλωση

Έχασαν τα λόγια τους…

Στην πρεμιέρα του ποδοσφαιρικού θεάτρου της Ευρώπης, οι ελληνικές ομάδες
διάλεξαν ρόλο… κομπάρσου και έδωσαν στους αντιπάλους τους αυτόν του
πρωταγωνιστή.

Τι κι αν στο πρόγραμμα των… παραστάσεων του Τσάμπιονς Λιγκ τα κολακευτικά
λόγια τα είχαν γράψει για τους δικούς μας εκπροσώπους; Μέσα στο γήπεδο τα
δεδομένα άλλαξαν και επικράτησαν τα αουτσάιντερ. Αλλά και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ,
μήπως πήγαμε καλύτερα; Σε έξι παιχνίδια των δύο ευρωπαϊκών διοργανώσεων πήραμε
μόλις δύο βαθμούς με δύο ισοπαλίες, ενώ οι υπόλοιποι γνώρισαν την ήττα. Μηδέν
στα έξι είχαμε, δηλαδή, από πλευράς νικών. Απογοητευτικός απολογισμός, δεν
νομίζετε;

Και εντάξει, η Ξάνθη και ο Άρης μπορεί να βρήκαν από την κλήρωση αρκετά
υψηλά εμπόδια στον δικό τους δρόμο. Οι άλλοι όμως; Ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να
κερδίσει τη Μέταλουργκ Ντόνετσκ μέσα στην Τούμπα, ενώ η AEK πέτυχε να
αποσπάσει ισοπαλία στην Αγία Πετρούπολη με αντίπαλο τη Ζενίτ και διατηρεί τις
ελπίδες της για πρόκριση στον όμιλο. Αν οι ελληνικές ομάδες δεν μπορούν να
μαζέψουν βαθμούς ούτε με αυτές τις αντιπάλους, τότε θα πρέπει να περιμένουν
σύντομα και τα άσχημα μαντάτα από την ΟΥΕΦΑ, που θα έχουν να κάνουν με…
περικοπές.

Κι όταν οι εκπρόσωποί μας στο Τσάμπιονς Λιγκ δεν μπορούν να νικήσουν την
παραπαίουσα στο νορβηγικό πρωτάθλημα Ρόζενμποργκ και την «πρωτάρα» στη
διοργάνωση Ουντινέζε, τότε πώς θα αντιμετωπίσουν τη Ρεάλ Μαδρίτης και την
Μπαρτσελόνα; Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που προκάλεσαν τις απογοητευτικές
εμφανίσεις του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού; Ο «δεκάλογος της αποτυχίας»
έχει να κάνει με τις ακόλουθες επισημάνσεις:

1. Ποιοι ηγέτες;

Τα «αστέρια» των δύο ομάδων δεν έλαμψαν τις νύχτες της Τρίτης και της
Τετάρτης. Ο Ριβάλντο παρουσιάστηκε ανέτοιμος, ο Τζόρτζεβιτς κουρασμένος και ο
Κωνσταντίνου δεν μπόρεσε να προσφέρει ουσιαστικά. Για τους αμυντικούς του
Ολυμπιακού, τι να πει κανείς; Στο δεύτερο γκολ που δέχτηκαν, συνδυάστηκαν
όλοι… άψογα. Αλλά για λογαριασμό της Ρόζενμποργκ… Αλλά και ο Μπίσκαν;
Περιπατητής! Λίγα πράγματα και ο Έκι Γκονζάλεζ, ενώ ο Κονσεϊσάο και ο
Ολιζαντέμπε έμειναν στην Αθήνα από δύο κάρτες. Ο Νίλσον προσαρμόζεται και οι
αμυντικοί του Παναθηναϊκού έκαναν τον Ιακουίντα να μοιάζει με Βαν Μπάστεν.

2. Ανακλαστικά «μηδέν»

Για πρώτη φορά φέτος ο Ολυμπιακός, για μία ακόμη ο Παναθηναϊκός, δεν είχαν
τρόπο αντίδρασης όταν το ματς δεν τους «βγήκε». Οι «ερυθρόλευκοι»,
προερχόμενοι από δύο νίκες στο πρωτάθλημα, επαναπαύθηκαν περισσότερο απ’ ό,τι
έπρεπε στο συναίσθημα της χαράς· κι όταν η μπάλα δεν τους έκανε το χατίρι, τα
βρήκαν «σκούρα» και δεν μπόρεσαν να «ισιώσουν» το παιχνίδι. Το ίδιο συνέβη και
με τον Παναθηναϊκό, που παρά το γεγονός ότι είχε κι αυτός καλά ποσοστά στην
κατοχή της μπάλας, εντούτοις ελάχιστες φορές μπόρεσε να απειλήσει την αντίπαλη
εστία και να μπει ξανά στο παιχνίδι.

3. Άμυνες «για κλάματα»

Από το αποτέλεσμα και μόνο, είναι φανερό ότι η αμυντική λειτουργία απέτυχε. Ο
Ολυμπιακός έδωσε δικαιώματα στους αντιπάλους του – αν και είχε προηγηθεί στο
σκορ – και για μία ακόμη φορά προδόθηκε από την αμυντική του λειτουργία. H
αριστερή πλευρά, με τον Γεωργάτο πίσω, ήταν και πάλι «μαύρη τρύπα», αλλά και
το κέντρο της άμυνας δεν τα πήγε καλύτερα. Για για τον Παναθηναϊκό η κατάσταση
ήταν η ίδια. Τρία γκολ από έναν παίκτη πάει πολύ! Και αν αναλογιστεί κανείς
ότι οι… τρεις σωματοφύλακες είχαν και βοήθεια από τους Νίλσον και Σέριτς,
τότε ο Μαλεζάνι πρέπει να προβληματίζεται σοβαρά· κι ας έχει θητεύσει στη
«σχολή» τού κατενάτσιο.

4. Μαθητευόμενοι πράκτορες

Κι όσον αφορά τους… κατασκόπους, είμαστε περίεργοι ποιες πληροφορίες έδωσαν
στους προϊσταμένους τους. Και να μην ξέρει ο Σόλιντ τη «δική του» ομάδα, τη
Ρόζενμπορκγ; Φαίνεται απίστευτο. Από «δικούς του» ανθρώπους «τη βρήκε» όμως
και ο Μαλεζάνι, αφού θα περίμενε κάποιος ότι θα γνώριζε καλύτερα από τον
καθένα μια ομάδα από την πατρίδα του. Ο τρόπος με τον οποίον «έστησαν» τις
ομάδες τους αλλά και το γεγονός ότι δεν είχαν ουσιαστική παρέμβαση κατά τη
διάρκεια του αγώνα, αμφότερα δικαιολογούν απόλυτα το τελικό αποτέλεσμα.

5. Περίμεναν και… περίμεναν

Ο Τροντ Σόλιντ και ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι στην πρώτη τους παρουσία στο Τσάμπιονς
Λιγκ έμειναν… μετεξεταστέοι. Ο Νορβηγός δεν βοήθησε την ομάδα του όταν έχασε
το προβάδισμα στο σκορ, ενώ άργησε χαρακτηριστικά να προχωρήσει σε αλλαγές,
ποντάροντας – όπως εξήγησε – στις ευκαιρίες που δημιουργούσε ο Ολυμπιακός. Το
δεύτερο γκολ των «ερυθρολεύκων» δεν «ήρθε» όμως ποτέ. Κι όσο για τον Μαλεζάνι,
έπαιξε με τρεις αμυντικούς για να φυλάξει τον αντίπαλο σέντερ φορ, χωρίς να
δώσει σε κάποιον την εντολή για μαν του μαν και χωρίς να έχει βάθος η άμυνά
του, ενώ μπροστά άφησε απελπιστικά μόνο του τον Ούγγρο Τόργκελε.

6. Δεν έμαθαν τίποτα;

Θα περίμενε κανείς από τις δύο ομάδες μας να αξιοποιήσουν τις εμπειρίες τους
από τα τόσα χρόνια παρουσίας τους στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Ολυμπιακός συμμετέχει
επί εννέα συνεχόμενα χρόνια στη διοργάνωση, ενώ ο Παναθηναϊκός έχει αρκετά
παράσημα στη στολή του από τις μέχρι τώρα ευρωπαϊκές εμφανίσεις του. Οι
«πράσινοι» προέρχονται άλλωστε από το δεύτερο γκρουπ δυναμικότητας ομάδων και
οι «ερυθρόλευκοι» από το τρίτο. Κι όμως, «κατάφεραν» να χάσουν από τα
αουτσαίντερ των ομίλων τους, που είχαν αφετηρία το τέταρτο και τελευταίο
γκρουπ στη διαδικασία της κλήρωσης.

7. Ανέτοιμοι

Ο βαθμός ετοιμότητάς τους αποδείχθηκε αν μη τι άλλο ανεπαρκής. Ούτε ο
Ολυμπιακός αλλά ούτε και ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκαν με τις δυνάμεις που
απαιτούσαν οι συνθήκες στο ξεκίνημα της ευρωπαϊκής διαδρομής. Μάλιστα ο
Παναθηναϊκός, που είχε ξεκινήσει νωρίτερα από όλους την προετοιμασία του λόγω
της διαδικασίας των προκριματικών, δεν κατάφερε να σταθεί απέναντι στην
Ουντινέζε που επίσης είχε δώσει προκριματικά. Αλλά και ο Ολυμπιακός θα έπρεπε
να είναι σε καλύτερο επίπεδο. Όλοι γνώριζαν άλλωστε την ημερομηνία έναρξης των
αγώνων· και γι’ αυτό πληρώνονται άλλωστε: για να ετοιμάζουν τις ομάδες στην
ώρα τους.

8. Φαβορί «στα χαρτιά»

Τη στιγμή που οι δύο κορυφαίοι εκπρόσωποι του ελληνικού ποδοσφαίρου αγωνίζονται με τόσους ξένους στη σύνθεσή τους, κάποιοι κατηγορούν τον Ρεχάγκελ ότι δεν κάνει αλλαγές στην Εθνική. Μπορεί να καλέσει αλλοδαπούς;

Αποτελεί χαρακτηριστικό των ελληνικών ομάδων να πέφτουν στην παγίδα, όταν
θεωρούνται ως φαβορί πριν από την έναρξη των αγώνων. Ειδικά στον Ολυμπιακό
είχε διαμορφωθεί η άποψη ότι θα έφτανε σε εύκολη νίκη, αλλά πάνω στο χορτάρι
όλοι οι… προφήτες διαψεύστηκαν. Αλλά και ο Παναθηναϊκός θεωρούσε το ματς με
την Ουντινέζε ως ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα· κι ας μην είχε νικήσει λίγα
24ωρα νωρίτερα ούτε τον Ιωνικό στη Νίκαια.

9. Ωραίες μεταγραφές…

Ήδη από την έναρξη των επισήμων υποχρεώσεων, φάνηκε ότι οι «ενισχύσεις» του
καλοκαιριού δεν μπορούν να βοηθήσουν. Να δώσουμε μεν πίστωση χρόνου, αλλά να
μας πούνε και με ποιο κριτήριο έγιναν οι μεταγραφές του προηγούμενου διμήνου.
Θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζαμε ποιος πρότεινε ποιον. Στις ελληνικές ομάδες οι
εισηγήσεις των προπονητών αποτελούν, όπως αποδεικνύεται, καθαρά τυπική
διαδικασία. Οι αποφάσεις ανήκουν σε άλλους. Οι ευθύνες;

10. Βαβέλ

Οι πολλοί ξένοι παίκτες που βρέθηκαν στις δύο ενδεκάδες είναι ένα δεδομένο που
πρέπει να προβληματίσει τους αρμοδίους. Ο Παναθηναϊκός μπήκε στον παιχνίδι με
μόλις δύο Έλληνες στη σύνθεσή του (τον Γκούμα και τον Κώτσιο), ενώ και στον
Ολυμπιακό, από τα χαφ και κάτω… μιλάνε άλλη γλώσσα. Μόνον ο Κωνσταντίνου
θεωρείται, δηλαδή, «δικός μας». Και μετά κατηγορούμε τον Ότο Ρεχάγκελ, γιατί
δεν αλλάζει την ομάδα που κατέκτησε το πανευρωπαϊκό. Πώς να την αλλάξει;
Μπορεί, άραγε, να καλέσει και… αλλοδαπούς;