ANAΛΩΣIMA Kάτω από τη βάση

Μου έρχεται τρέλα όταν διαπιστώνω γύρω μου τόση ευχαρίστηση γι’ αυτή την ιδέα
του υπουργείου Παιδείας, να μην εισάγονται φοιτητές με βαθμό κάτω από τη βάση
στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Τόσα χρόνια κρίνουμε και ξανακρίνουμε αυτό το
σύστημα εισαγωγής, τόσα χρόνια παραδεχόμαστε ότι υποβαθμίζει το Λύκειο, ότι
διαστρεβλώνει τις σπουδές, ότι δηλητηριάζει τη σχολική ζωή, ότι βάζει τα
παιδιά στο ίδιο καλούπι… Λόγια όλ’ αυτά, να που στην πραγματικότητα είμαστε
πολύ ευχαριστημένοι μαζί του. Να που δεχτήκαμε τη λογική του ως την έσχατη
συνέπειά της, αυτή που εκείνο το ίδιο ντρεπόταν να επιβάλλει. Αφού οι
εξετάσεις γίνονταν στην πραγματικότητα για να μοιράζει με το σταγονόμετρο τους
βαθμούς στις περιζήτητες Σχολές, δεν το έκανε ζήτημα, να γεμίζει τις λιγότερο
επιθυμητές με ό,τι αξιώνονταν να λάβουν οι υποψήφιοι. Και ξαφνικά, μέσα στην
αμηχανία ειδικών και παραειδικών, βρέθηκαν οι φταίχτες και επικράτησε
ικανοποίηση παντού! Οι κακοί μαθητές! Αυτοί οι άχρηστοι, που θέλουν και να
σπουδάσουν! Μα θα κλείσουν Σχολές, λένε μερικοί που σκέφτονται την ανεργία των
καθηγητών. E, ας κλείσουν, απαντούν οι ηρωικοί και τολμηροί υπερασπιστές του
αγαπημένου πνεύματος, του δεκάτου ογδόου αιώνα. Πίσω ολοταχώς, αποφασιστικά,
χαρούμενα, να λύσουμε την ανεργία, το εκπαιδευτικό, όλα τα προβλήματα. Κι
ευτυχώς, από κακούς μαθητές, άλλο τίποτα. Ερχόμαστε τρίτοι από το τέλος σε
τριάντα χώρες σε κατανόηση κειμένου, επιστημονική καλλιέργεια και μαθηματική
κουλτούρα των μαθητών μας. Και μάλλον μας αρέσει, γιατί θα έπρεπε να σπάζουν
το κεφάλι τους υπουργοί και εκπαιδευτικοί πώς θα ξεκολλήσουμε από αυτό τον
πάτο. Στην πραγματικότητα αυτοί είναι που πρέπει να κοπούν, να τιμωρηθούν και
να ξανάρθουν με τον κηδεμόνα τους, που δεν καταφέρνουν να μορφώνουν τα παιδιά.
Αλλά είναι τόσο ευχαριστημένοι από τον εαυτό τους, αυτοί που παίρνουν διαρκώς
κάτω από τη βάση…