ΣE ΠPΩTO ENIKO Aς περιφρουρήσουν το πιο δημοφιλές άθλημα

H αυλαία της ποδοσφαιρικής σεζόν άνοιξε «πανηγυρικά»: με ξύλο, ξύλο, πολύ
ξύλο! Καπνογόνα, φωτοβολίδες, μπουκάλια, πετριές, αίμα και «τα μυαλά στα
κάγκελα»… Έχει μια… φινέτσα το πράγμα.

Πιάνω έκθαμβη στο ραδιόφωνο σοβαρούς (και σοβαρές!) δημοσιογράφους να
παραπονούνται σφόδρα για τις ποινές που δόθηκαν πέρυσι σε πρωτοκλασάτες
ομάδες, για τα επεισόδια που προκάλεσαν οπαδοί τους. Και προσπαθώ ανεπιτυχώς
να κατανοήσω: δεν προτιμούν, δηλαδή, ένα γνήσιο αθλητικό περιβάλλον, με μια
επίφαση τουλάχιστον αξιοπρέπειας και ασφάλειας για τους εναπομείναντες αγνούς
ποδοσφαιρόφιλους; Δεν θέλουν να μπορούν να αφήνουν τα παιδιά τους να πηγαίνουν
μια Κυριακή στα γήπεδα και στα στάδια, αντί στις καφετέριες και στα
ηλεκτρονικά; Δεν έχουν υπόψη τους τα σκληρά μέτρα που ακολούθησαν στη Βρετανία
την τραγωδία του Χέιζελ και το πόσο «θεραπευτικά» υπήρξαν;

Και μην (ξανα)πει κανείς (δηλαδή, οι «παράγοντες») ότι άλλο οι ομάδες και
άλλο οι οπαδοί τους. Πέναλτι! Αν δεν μπορούν να τους ελέγξουν, ας μην τους
βάζουν μέσα στο γήπεδο. Ας μην τους «φτιάχνουν» ήδη από πριν στις εφημερίδες
τους και σε τηλεοπτικές εκπομπές αξιοθρήνητου επιπέδου. Ας βάλουν και το χέρι
στην τσέπη, να πάρουν ιδιωτική αστυνομία, όπως κάθε μεγάλη επιχείρηση… Και
ας μην επαναλάβει κανείς (από τους γνωστούς «ξερόλες») το κλισέ της
«φυσιολογικής εκτόνωσης». Φάουλ! H ψυχολογία λέει ότι η βία ανακυκλώνεται –
δεν εκτονώνεται – στα γήπεδα. Και ας μην αμπελοφιλοσοφήσουν πάλι κάποιοι άλλοι
(οι «αρμόδιοι»), που συνήθως νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι των
κερκίδων, μιλώντας για «κοινωνικά φαινόμενα». Άουτ! Ας πάρουν συμβούλους
κοινωνιολόγους και ειδικούς επιστήμονες, για να μάθουν πώς να τα αντιμετωπίσουν…

Όσοι κοκορεύονται ότι αυτό το παιχνίδι με τους είκοσι δύο παίκτες και την
μπάλα στο γρασίδι είναι το πιο λαϊκό και δημοφιλές άθλημα, ας το
περιφρουρήσουν. Έως ότου οι οπαδοί διδαχθούν ότι οι μεν δεν μπορούν να
υπάρξουν χωρίς τους δε – και ότι η ευχαρίστηση περνά μέσα από τη διαφορετικότητα…