6 μέρες

1. «Εγώ είμαι υπεύθυνος γι’ αυτό. Σε μένα να επιτεθείτε», είπε ο
Ισραηλινός πρωθυπουργός στους εποίκους που αντιστέκονταν στην απομάκρυνσή τους
από τη Γάζα και το βόρειο τμήμα της Δυτικής Όχθης και έστρεφαν το μένος τους
εναντίον των στρατιωτών. Ας ελπίσουμε μόνο πως η φράση που πρόσθεσε ο Αριέλ
Σαρόν – «ο εποικισμός στη Δυτική Όχθη θα επεκταθεί» – ήταν απλώς παρηγοριά
στον έποικο.

2. «Μαύρο Αύγουστο της Πολιτικής Αεροπορίας» χαρακτηρίζει ο διεθνής Τύπος τον
φετινό. Την αρχή την έκανε στις 6 Αυγούστου ένα τυνησιακό αεροσκάφος που έπεσε
στη θάλασσα ανοιχτά του Παλέρμου, παρασύροντας στον θάνατο 16 ανθρώπους.
Έπειτα, παραμονές του Δεκαπενταύγουστου, ήρθε η σειρά της Ελλάδας να βυθιστεί
στο πένθος. Ένα κατ’ ευφημισμόν αεροσκάφος της κυπριακής εταιρείας Helios
συνετρίβη στο Γραμματικό σκοτώνοντας 121 ψυχές, ανάμεσά τους 20 μικρά παιδιά.
Δεκάδες ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Καθημερινά, ολοένα και περισσότερες
λεπτομέρειες εντείνουν τη φρίκη. Μέσα σε αυτό το κλίμα, το κολομβιανό τσάρτερ
που συνετρίβη την Τρίτη στη Δυτική Βενεζουέλα με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και
οι 160 επιβαίνοντες δεν μας απασχόλησε ιδιαίτερα. Ανθρώπινο είναι μάλλον. Μόνο
τον πόνο που δεν μπορείς να αγνοήσεις κάνεις δικό σου.

3. Ούτε ύποπτα χονδρό μπουφάν φορούσε, ούτε προσπάθησε να διαφύγει,
ούτε φαινόταν να εκπροσωπεί την οποιαδήποτε απειλή ο Ζαν Σαρλ ντε Μενέζες, το
53ο θύμα της τρομοκρατίας στο Λονδίνο μέσα στον Ιούλιο και το μοναδικό που
έχασε τη ζωή του από εκείνους που έπρεπε κανονικά να τον προστατεύσουν. Όταν
οι αστυνομικοί δρουν εν λευκώ, οι τρομοκράτες δεν αποδυναμώνονται – αντίθετα,
το απολαμβάνουν.

4. Μέσα στο χάος των βομβιστικών επιθέσεων και των πολιτικών διαξιφισμών για
το νέο ιρακινό Σύνταγμα, η είδηση πέρασε στα ψιλά: ο πρόεδρος Ταλαμπανί
ανακοίνωσε την επαναφορά της θανατικής ποινής, για πρώτη φορά από την πτώση
του Σαντάμ. Τρεις καταδικασθέντες για φόνους και βιασμούς θα κρεμαστούν. Αυτό
είναι λοιπόν το καλύτερο στο οποίο μπορεί να ελπίζει ο ιρακινός λαός: ένα
ανατολίτικο Τέξας.

5. Το… υγρό φιλί της Λόλας, του θαλάσσιου ελέφαντα, στο μικρό
κοριτσάκι από το Μπουένος Άιρες ούτε είδηση αποτελεί, ούτε αντιπροσωπεύει την
εβδομάδα που πέρασε. Γι’ αυτό ακριβώς βρήκε τη θέση του πλάι στη βία, την
οδύνη και τον θάνατο. Όπως λέει και ο ποιητής: «Παίρνω απόσταση απ’ το χθες,
να ‘ρθούνε κι άλλες εποχές. Να ‘ρθουνε λύπες και χαρές καινούργιες να σου τις χαρίσω…».