Παίζει διπλό παιχνίδι

Οι κόντρες ανάμεσα στον ΟΤΕ και τους λεγόμενους «εναλλακτικούς φορείς» που
δραστηριοποιούνται στη σταθερή τηλεφωνία, δεν έχουν τελειωμό. Αιτία των συχνών
αντιπαραθέσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι, φυσικά, η περίπλοκη σχέση που
τις συνδέει: ανταγωνιστική και ταυτόχρονα σχέση εξάρτησης, αφού χωρίς το
δίκτυο του ΟΤΕ οι ανταγωνιστές του δεν μπορούν να κάνουν σχεδόν τίποτε. Στην
αντιπαράθεση του ΟΤΕ με τους «εναλλακτικούς φορείς» ακούγεται ότι εμπλέκεται –
διακριτικά, βέβαια – και ο βασικός μέτοχος του Οργανισμού, που είναι το
Ελληνικό Δημόσιο. Όπως λένε στελέχη των «εναλλακτικών φορέων», η πιο πρόσφατη
ανάμειξη της κυβέρνησης (υπέρ του ΟΤΕ) ήταν το «πάγωμα», καθ’ όλη τη διάρκεια
του 2005, των επιχορηγήσεων που προβλέπει ο αναπτυξιακός νόμος για επενδύσεις
σε ευρυζωνικά δίκτυα, τα οποία είναι ο μοναδικός δρόμος για να περιοριστεί η
εξάρτηση των «εναλλακτικών» από τον ΟΤΕ. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση, από τη
μια υποστηρίζει τον ανταγωνισμό στις αγορές και από την άλλη τον υπονομεύει.

Είναι πολλά τα λεφτά…

Έσοδα 40 εκατ. ευρώ εμφανίζει η «Γέφυρα», μόλις ένα χρόνο μετά την έναρξη της λειτουργίας της

Τα αυτοχρηματοδοτούμενα έργα υπόσχονται «καλά» κέρδη στις εταιρείες που τα
κατασκευάζουν και στη συνέχεια τα εκμεταλλεύονται. Γι’ αυτό, άλλωστε, η μάχη
για τη διεκδίκησή τους είναι σκληρή και δίνεται με κάθε διαθέσιμο μέσο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η «Γέφυρα», η εταιρεία που εκμεταλλεύεται τη γέφυρα
Ρίου – Αντιρρίου. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο από την έναρξη της λειτουργίας της
εμφανίζει ακαθάριστα έσοδα 40 εκατ. ευρώ. Αν τα πολλαπλασιάσουμε επί 35 (τόσα
είναι τα χρόνια που η εταιρεία θα εισπράττει τα διόδια των διερχόμενων
οχημάτων), μας κάνουν 1,4 δισ. ευρώ, ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο για τις
εταιρείες που συμμετέχουν στην κοινοπραξία «Γέφυρα».

Και όποιος αντέξει

«Άναψε» για τα καλά η μάχη των μεριδίων στο γάλα εβαπορέ, καθώς οι δύο
βασικοί πρωταγωνιστές της αγοράς, οι πολυεθνικές Friesland (Νουνού) και
Νεστλέ, ετοιμάζονται να «απαντήσουν» στη Δέλτα. H τελευταία έχει βάλει στόχο
να αποσπάσει το 8% της αγοράς μέχρι το τέλος του 2005, oι Ολλανδοί της Νουνού
θέλουν με κάθε θυσία να διατηρήσουν την πρώτη θέση (σήμερα κατέχουν 66%), ενώ
οι Ελβετοί της Nestle επιδιώκουν να κρατήσουν το δικό τους μερίδιο (27%
περίπου). Ακούγεται ότι η μάχη θα είναι ιδιαίτερη σκληρή, με κύριο
χαρακτηριστικό τον «βομβαρδισμό» των καταναλωτών με ακριβές διαφημιστικές
καμπάνιες. Και όποιος αντέξει…

Με ημερομηνία λήξης

H πώληση της Hellas On line – από την Eurobank στην Ιντρακόμ – μπορεί να
ξάφνιασε κάποιους, βρίσκεται όμως στα όρια των στρατηγικών επιλογών του
τραπεζικού ομίλου: οι επενδύσεις σε εταιρείες που δεν ανήκουν στον
χρηματοπιστωτικό κλάδο, δεν έχουν τον χαρακτήρα της μονιμότητας. Με αυτή τη
φιλοσοφία, η Eurobank θα μείνει για όσο καιρό χρειαστεί και στη LogicDis, στην
εταιρεία πληροφορικής στην οποία αυτή την περίοδο έχει το «πάνω χέρι».

Άλλη μία χαμένη επένδυση

Δυο – τρία χρόνια θα χρειαστούν στη REDS, θυγατρική του ομίλου της
Ελληνικής Τεχνοδομικής, προκειμένου να πάρει στα χέρια της τις άδειες που
απαιτούνται για την αξιοποίηση του μεγαλύτερου μέρους της ακίνητης περιουσίας
που διαθέτει η εταιρεία στην Κάντζα Αττικής. Χωρίς τις άδειες, το προσύμφωνο
που υπεγράφη πρόσφατα για την πώληση του ακινήτου αυτού σε γαλλικό όμιλο θα
παραμείνει ανενεργό. Στην περίπτωση αυτή, θα χαθεί και η ευκαιρία να αποκτήσει
η Αττική ακόμη ένα μεγάλο μητροπολιτικό εμπορικό κέντρο – πέραν αυτού της
Lamda Development στο Μαρούσι. Ταυτόχρονα, όμως, θα χαθεί – λόγω
γραφειοκρατίας και άλλων ελληνικών ιδιομορφιών – και μία μεγάλη ξένη επένδυση,
ποσού 300 εκατ. ευρώ. Έχει η οικονομία την πολυτέλεια να χάνει τέτοιες
ευκαιρίες ξένων επενδύσεων;