ANAΛΩΣIMA Mακρινές εξερευνήσεις

Το Ντισκάβερι επέστρεψε στη Γη και οι αστροναύτες έγιναν με ενθουσιασμό δεκτοί
στη μητέρα πατρίδα. Κι εμείς επιστρέψαμε στη γη και γίναμε με ενθουσιασμό
δεκτοί από φίλους και συγγενείς μας. Ήταν λιγότερο μονότονο το δικό μας
Διάστημα από αυτό των αστροναυτών, δεν προλαβαίναμε να ανακαλύπτουμε αστέρια
και γαλαξίες. Πήγαμε μακριά και ήμασταν καμουφλαρισμένοι με πλήθη τουριστών,
αλλά αυτό δεν μειώνει τη σπουδαιότητα των εξερευνήσεών μας. Οι ξένες χώρες
είναι άγνωστα σύμπαντα. Οι γλώσσες που δεν ξέρεις, ακόμα κι αυτές που μιλάς
αλλά δεν έχεις παρακολουθήσει τις εξελίξεις τους, είναι κλειστοί κόσμοι. Το
καράβι ξεκινά από την Πάτρα και σε αφήνει κάμποσες ώρες μετά σε μια πόλη
ιταλική, πασίγνωστη υποτίθεται στην υφήλιο, όμως στέκεις απέναντί της αδέξιος,
ξένος και φοβισμένος. Κι εκείνη απλώνεται μπροστά σου νέα και άγνωστη,
πολύβουη και λαμπερή. Έχει ίδιο νόμισμα αλλά άλλες αξίες, άλλες γεύσεις, άλλες
συνήθειες, κι ώσπου να μάθεις και να καταλάβεις πέντε στοιχεία του κώδικά της,
έχει κιόλας βάλει μπρος το διαστημικό λεωφορείο για άλλους πλανήτες, άλλες
πόλεις, διπλανές αλλά τόσο διαφορετικές πάλι. Πριν χωνέψεις τι είδες, βλέπεις
κάτι άλλο, κι ενώ είσαι σε βαγόνι του ξένου μετρό, σε ποταμόπλοιο στο εξωτικό
ποτάμι (και ποιο ποτάμι δεν είναι εξωτικό για τους Αθηναίους;) βλέπεις τη δική
σου πόλη από ψηλά, με τον δορυφόρο της απόστασης, με το προνόμιο της
σύγκρισης. Κι εκεί που νομίζεις ότι όλα τα καταλαβαίνεις και τα ελέγχεις, να
που το ταξίδι τέλειωσε, κι είσαι κιόλας πίσω και η μητέρα πατρίδα δεν έχει
αλλάξει καθόλου. Σε υποδέχεται ψύχραιμα, σαν να μην ταξίδεψε ποτέ κανείς
μακριά της και να μην υπάρχει τίποτα έξω από αυτήν.