Tα Δασαρχεία και τα δάση

Για τον ρόλο των Δασαρχείων γράφει ο κ. Παναγιώτης Γεωργακόπουλος,
δασολόγος:

«Είναι άραγε γνωστό ότι κάθε Δασαρχείο έχει επιφορτιστεί με τεράστιο έργο, το
οποίο με δυο λόγια έχει να κάνει με:

* Την αναβάθμιση και κυρίως την προστασία εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων που
περιλαμβάνει δάση, δασικές εκτάσεις, αναδασωτέες εκτάσεις, χορτολιβαδικές
εκτάσεις (έστω και αν αυτές είναι μέσα στον κάμπο), άλση – πάρκα –
δενδροστοιχίες (ακόμη και εντός σχεδίου) κ.λπ.

* Την καταγραφή και οριοθέτηση των ανωτέρω εκτάσεων με βάση τον χαρακτήρα
τους, αφού ως γνωστόν μέχρι σήμερα (και για πολλούς λόγους) δεν έχουν γίνει οι
δασικοί χάρτες.

* Τη μελέτη, τη δημοπράτηση, την εκτέλεση – επίβλεψη και τη συντήρηση ποικίλου
είδους έργων (δρόμοι, αντιπυρικές λωρίδες, αναδασώσεις, διευθετήσεις
χειμάρρων, έργα δασικής αναψυχής κ.λπ.).

* Την αναβάθμιση και την προστασία της άγριας πανίδας (π.χ. από λαθροθηρία),
την εποπτεία διαφόρων προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από την E.E. (π.χ.
δασώσεις γεωργικών γαιών) και ο μακρύς κατάλογος δεν σταματάει εδώ.

Είναι αυτονόητο – όσο και αν μερικοί το ξεχνάνε – ότι η αξία των εκτάσεων για
τις οποίες κάθε Δασαρχείο έχει την ευθύνη, είναι της τάξεως αρκετών
δισεκατομμυρίων ευρώ. Το πόσο κάνει ένα οικοπεδάκι όλοι ξέρουμε για να
καταλάβουμε.

Είναι επίσης αυτονόητο ότι πάρα πολλοί επιβουλεύονται αυτές τις εκτάσεις και
απόδειξη αυτού, οι εκατοντάδες αυθαιρεσίες (κτίσματα και όχι μόνο) που
υπάρχουν σε κάθε Δασαρχείο. Και φυσικά λίγοι είναι αυτοί που όταν διαπιστωθεί
η αυθαιρεσία παραιτούνται αμαχητί. Τι σημαίνει αυτό; Δικαστήρια, έντονη πίεση
στους υπαλλήλους που τόλμησαν να εφαρμόσουν τον νόμο, που καταλήγει συχνά σε
ποικίλου είδους απειλές, μέχρι και προσωπικές μηνύσεις.

Όμως, και ευτυχώς δηλαδή, η πλειονότητα των πολιτών είναι νόμιμοι και
καλοπροαίρετοι. Έχουν όμως κάποιοι την «ατυχία» να ζητήσουν κάποια στιγμή από
το Δασαρχείο «ένα χαρτί» (για να το χρησιμοποιήσουν είτε στην Πολεοδομία, είτε
στη ΔΕΗ για ηλεκτροδότηση, είτε για σύνταξη συμβολαίων κ.λπ.). Το πόση δουλειά
συνήθως κρύβει πίσω του αυτό το «χαρτί» και πόσα τέτοια αιτήματα υποβάλλονται,
ας μην το συζητήσουμε καλύτερα. Αυτό το «χαρτί» λοιπόν, πολλές φορές
καθυστερεί ένα ή δύο χρόνια (!) και η αγανάκτηση είναι δικαιολογημένη.
Αποτέλεσμα, έντονη πίεση και συχνά απειλές ή και προσωπικές μηνύσεις στον
«δυνάστη» υπάλληλο που του έχει ανατεθεί η υπόθεση. Τον υπάλληλο του
Δασαρχείου βλέπουν μπροστά τους, σ’ αυτόν θα ξεσπάσουν».