[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

TA ΣΤΟΙΧΕΙΑ του τελευταίου Ευρωβαρόμετρου, σύμφωνα με τα οποία η
συντριπτική πλειονότητα των Ευρωπαίων πολιτών – περιλαμβανομένων των Ελλήνων –
τάσσεται κατά της ένταξης της Τουρκίας στην Ένωση, ασφαλώς δεν πρέπει να
εξέπληξαν καμία από τις κυβερνήσεις των «25». Ούτε όμως την Άγκυρα. H παγίδα
στην ανάγνωση των στοιχείων, ωστόσο, είναι παρόμοια με εκείνη που υπήρχε στην
ανάγνωση του «Όχι» των Γάλλων και των Ολλανδών στο Ευρωσύνταγμα. Δηλαδή να
θεωρηθεί πως η άρνηση έχει μία και μόνη αιτία, ένα και μόνο σκεπτικό, και ως
εκ τούτου αρκεί η «γιατρειά» αυτής της αιτίας για να είναι όλα μια χαρά.
Σε όσους αντιτάσσονται στην τουρκική ένταξη, θα πρέπει να περιλάβουμε τους
ανέργους και φτωχούς που φοβούνται πως η εύρεση εργασίας θα γίνει δυσκολότερη
με την «εισβολή» του φτηνού εργατικού δυναμικού της Τουρκίας, τους φανατικούς
καθολικούς που δεν διανοούνται ότι το μέχρι τώρα χριστιανικό κλαμπ θα γίνει
πολυπολιτισμικό – μάλιστα, με χρώμα ισλαμικό -, όσους θεωρούν ότι η Άγκυρα θα
είναι ένας αμερικανικός δάκτυλος στην Ευρώπη, αλλά και όσους πιστεύουν πως η
διεύρυνση με τις 10 νέες χώρες ήταν ένα λάθος που δεν υπάρχει κανένας λόγος να
επαναληφθεί.
Ξεχωριστή κατηγορία αποτελεί η ελληνική κοινή γνώμη που, κατά τα φαινόμενα,
δεν έχει πεισθεί ούτε από την κυβέρνηση ούτε από την αντιπολίτευση πως η
ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι προς όφελος των ελληνικών συμφερόντων.
Ο παραδοσιακός φόβος των Ελλήνων για τον εξ ανατολών κίνδυνο δεν μπορεί να
εκλείψει – και να δεχθούν οι Έλληνες την Τουρκία στην Ένωση – όσο δεν βλέπουν
πως η στήριξη της Αθήνας προς την Άγκυρα έχει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα, ένα
αντάλλαγμα. Όσο λοιπόν το αίσθημα ασφάλειας δεν εμπεδώνεται μέσα από
συγκεκριμένες κινήσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι Έλληνες πολίτες θα
ακολουθούν τους Ευρωπαίους εταίρους στην αρνητική διάθεση. Και αυτό πρέπει να
ληφθεί υπόψη κυρίως από την κυβέρνηση, που έναντι της Τουρκίας επιμένει σε μια
πολιτική δημοσίων σχέσεων με αποτέλεσμα στα γκάλοπ η εξωτερική πολιτική να
είναι από τους λίγους τομείς στους οποίους προηγείται η αντιπολίτευση.













