Πενηντάχρονος έμπορος καυσίμων περιμένει εδώ και οκτώ χρόνια την απόφαση
του Συμβουλίου της Επικρατείας για δασμούς που του επιβλήθηκαν σε έναν
εκτελωνισμό.





Λάμπρος Μαργαρίτης. Καθυστερήσεις παρουσιάζονται και στα δικαστήρια της
Θεσσαλονίκης, επισημαίνει ο καθηγητής του ΑΠΘ, ο οποίος υπολογίζει ότι για τον
προσδιορισμό μίας υπόθεσης στο πενταμελές Εφετείο απαιτούνται 4 και 5 χρόνια


H διαφορά του με το Δημόσιο αφορά πολλές χιλιάδες ευρώ. H εκδίκαση της
υπόθεσής του έχει αναβληθεί 30 φορές!


«Αν ένας πολίτης προσφύγει σήμερα στο Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας, η
αγωγή του θα προσδιοριστεί να συζητηθεί τον Μάρτιο του 2008. Ακόμη και για
υποθέσεις ασφαλιστικών μέτρων όπου είναι οι πιο σύντομες διαδικασίες,
απαιτούνται μέχρι και έξι μήνες για να εκδοθεί η απόφαση. Μιλάμε πλέον
πρακτικά για δικαστική αρνησιδικία», επισημαίνει ο δικηγόρος Άγης Τάτσης, ο
οποίος έχει συνηθίσει να περιμένει έως και... επτά χρόνια για να
τελεσιδικήσουν οι υποθέσεις που αναλαμβάνει.


Ωστόσο, ο πολυδιαφημισμένος νέος νόμος Παπαληγούρα για την επιτάχυνση των
διαδικασιών στη Δικαιοσύνη δεν έχει φέρει καμία αλλαγή. Δικαστές, εισαγγελείς,
δικηγόροι και δικαστικοί υπάλληλοι συμφωνούν ότι εξακολουθεί η μεγάλη
καθυστέρηση κατά την απονομή του δικαίου...


Με τους ίδιους αργούς ρυθμούς απονέμεται η Δικαιοσύνη και στα δικαστήρια εκτός
Αθηνών. «Οι εφέσεις στο Πενταμελές Εφετείο προσδιορίζονται τέσσερα έως πέντε
χρόνια μετά το πρωτόδικο δικαστήριο, με συνέπεια ο κατηγορούμενος να έχει
συμπληρώσει το χρονικό όριο για την αποφυλάκισή του. Οι περισσότερες υποθέσεις
στα ποινικά δικαστήρια εισάγονται στο όριο της παραγραφής τους. Το πρόβλημα
συσχετίζεται με τον μειωμένο αριθμό των δικαστών και των δικαστηρίων. Είναι
ανθρωπίνως αδύνατο σε μία δικάσιμο να εκδικαστούν 30 κακουργήματα. Από τα 80
που είναι προγραμματισμένα να γίνουν κάθε εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη,
εκδικάζονται μόνο τα 20», αναφέρει καθηγητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο της
Θεσσαλονίκης, Λάμπρος Μαργαρίτης.


H εκδίκαση των υποθέσεων τόσο στα ποινικά όσο και στα αστικά δικαστήρια
εξακολουθεί να προσδιορίζεται με μεγάλη καθυστέρηση που φτάνει ακόμη και τα
τρία χρόνια, ενώ για να κλείσει αμετάκλητα ένας δικαστικός κύκλος απαιτούνται
μέχρι και δέκα χρόνια.


«Σε υπόθεση ναρκωτικών, μέχρις ότου δικαστεί ο κατηγορούμενος σε δεύτερο βαθμό
είχε εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του και υποχρεωτικά αφέθηκε
ελεύθερος, ενώ η δίκη του στο Εφετείο έγινε ύστερα από δύο χρόνια», αναφέρει ο
δικηγόρος Γιώργος Λιάπης, δείχνοντας το μέγεθος του προβλήματος που
αντιμετωπίζουν καθημερινά δικαστές, δικηγόροι, δικαστικοί υπάλληλοι, αλλά
κυρίως οι πολίτες που αναζητούν για πολλά χρόνια το δίκιο τους.


«Κενό γράμμα οι νόμοι αν δεν υπάρχει προδικασία»









ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ τα πέντε χρόνια οι καθυστερήσεις σε ποινικές, πολιτικές και
διοικητικές υποθέσεις, υποστηρίζει και ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου
Θεσσαλονίκης Δημήτρης Γαρούφας, τονίζοντας ότι οι νόμοι που κατά καιρούς
θεσπίζονται για την επιτάχυνση των διαδικασιών στην απονομή της Δικαιοσύνης
πέφτουν στο κενό. Έτσι συνέβη και με τον τελευταίο νόμο, ο οποίος
παρουσιάστηκε από τον αρμόδιο υπουργό A. Παπαληγούρα ως λύση στα προβλήματα
των δικαστηρίων.


Από την πλευρά του, ο καθηγητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας Ηλίας
Αναγνωστόπουλος θέτει ακόμη μία παράμετρο για τα ταχύτερη απονομή της
Δικαιοσύνης, που δεν συμπεριλαμβάνεται σε καμία διάταξη του νέου νόμου: Κατά
την άποψή του απαιτείται σωστή διερεύνηση των υποθέσεων στο στάδιο της
προδικασίας, ώστε να αποφεύγεται η άσκοπη παραπομπή όλων των υποθέσεων στο
ακροατήριο. Αντίθετα, όπως λέει, το πρόσφατο νομοθέτημα, αντί να ενισχύει την
προδικασία την αποδυναμώνει, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται τα ήδη ασφυκτικά
γεμάτα πινάκια των δικαστηρίων και να σημειώνεται μεγαλύτερη καθυστέρηση.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από