Iδιοκτήτης… στο νοίκι

Τα ποσά που πληρώνει σε ενοίκια το ελληνικό Δημόσιο για να καλύψει τις
στεγαστικές του ανάγκες, είναι τεράστια. Μάλιστα, κάθε τόσο εξαγγέλλονται
μεγαλόπνοα σχέδια, η υλοποίηση των οποίων θα περιόριζε δραστικά το κόστος
αυτό. Ωστόσο, από τα σχέδια αυτά, τα περισσότερα είτε μένουν στα χαρτιά είτε
έχουν κάπου «σκαλώσει», ανεξήγητα. Για παράδειγμα, ένα σύγχρονο κτίριο 45.000
τ.μ. στην περιοχή του Ρέντη, ιδιοκτησίας του ελληνικού Δημοσίου, είναι έτοιμο
εδώ και πολλούς μήνες για να στεγάσει τις κεντρικές υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Ωστόσο, η εν λόγω μετεγκατάσταση έχει «βαλτώσει»· και το κτίριο, το οποίο
κόστισε ουκ ολίγα στον Έλληνα φορολογούμενο, παραμένει άδειο. Ίσως η ΚΕΔ θα
μπορούσε να δώσει κάποια απάντηση για το κτίριο – φάντασμα και μια εξήγηση
στους φορολογούμενους.

«Λακκούβες» στις αναθέσεις δημοσίων έργων

Περιπέτειες τύπου Μαραθώνιας Διαδρομής προβλέπουν ότι θα ξαναζήσουμε στα δημόσια έργα κάποιοι εργολάβοι, λόγω του συστήματος ανάθεσής τους

Στην ελληνική κατασκευαστική αγορά, δύσκολα θα βρεθεί σήμερα εταιρεία που να
δηλώνει ικανοποιημένη από τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι αναθέσεις
δημοσίων έργων. Ακόμη και οι φιλικά προσκείμενοι στην κυβέρνηση εργολάβοι δεν
χάνουν ευκαιρία σε κάθε περίπτωση να «ρίξουν» βολές κατά του αρμόδιου υπουργού
ΠΕΧΩΔΕ, υποστηρίζοντας ότι οι μειοδοτικοί διαγωνισμοί και οι υπερβολικές
εκπτώσεις που προσφέρονται, όχι μόνο θα φέρουν σε δύσκολη θέση τις εταιρείες –
αναδόχους αλλά και θα αφήσουν στη μέση κάποια από τα έργα, ιδίως στις
περιπτώσεις που οι χρηματοοικονομικές αντοχές τού αναδόχου είναι εύθραστες.
Κάποιοι λένε, μάλιστα, ότι δεν αποκλείεται να επαναληφθούν φαινόμενα όπως αυτά
που ζήσαμε με τη Μαραθώνια Διαδρομή, η οποία είχε ανατεθεί σε εταιρεία που οι
οικονομικές της δυνατότητες δεν άντεχαν ένα τέτοιο έργο (και, τελικά,…
σήκωσε τα χέρια ψηλά).

Κόντρα μέχρι τις Βρυξέλλες

Τα πράγματα φαίνεται να πηγαίνουν καλά για τον όμιλο Μυτιληναίου, ύστερα
μάλιστα και από τη «συμφωνία της χρονιάς» που υπέγραψε με το ελληνικό Δημόσιο,
με βάση την οποία η ΕΛΒΟ αναδεικνύεται σε προνομιακό προμηθευτή του Ελληνικού
Στρατού σε οχήματα. Ακούμε, πάντως, ότι εγχώριοι αντιπρόσωποι ξένων
αυτοκινητοβιομηχανιών δεν είδαν με «καλό μάτι» τη συμφωνία και υποστηρίζουν
ότι αντιβαίνει τις αρχές του ανταγωνισμού. H κόντρα, λένε, μπορεί να φθάσει
μέχρι τις Βρυξέλλες.

Σχέδιο έκτακτης ανάγκης

Με ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης επιχειρεί η ΝΕΛ να περάσει χωρίς απώλειες από
τις «συμπληγάδες» των χρεών που τη βαραίνουν. Σε μεγάλο βαθμό, τα χρέη αυτά
οφείλονται και στη λαθεμένη επιλογή για την αγορά των τριών ταχύπλοων σκαφών
που διαθέτει. Μία από τις πρώτες κινήσεις του νέου «αφεντικού» της ΝΕΛ
(πρόκειται για τον εφοπλιστή κ. Απ. Βεντούρη) μαθαίνουμε ότι θα είναι η
αντικατάσταση των μηχανών στα δύο από τα πλοία της κατηγορίας αυτής, έτσι ώστε
να συνεχίσουν να είναι «μάχιμα». Μακροπρόθεσμα, πάντως, η εταιρεία δεν έχει
άλλη επιλογή από το να αποκτήσει νέα συμβατικά σκάφη, τα οποία και θα
αντικαταστήσουν όσα βρίσκονται σε ηλικία… συνταξιοδότησης.

«Αναγκαστική προσγείωση» στον τουρισμό

Τα μηνύματα από το μέτωπο της τουριστικής μας βιομηχανίας εξακολουθούν να
είναι, όπως και όλα τα τελευταία χρόνια, αρνητικά. Τόσο αρνητικά, που στην
αγορά ακούγεται ότι, αργά ή γρήγορα, κάποιοι δεν θα αντέξουν το βάρος των
υπέρογκων τραπεζικών δανείων. Τα πράγματα δείχνουν ότι οι μεγάλες επενδύσεις
που πραγματοποίησαν οι ξενοδόχοι της χώρας – υπερεκτιμώντας, προφανώς, τις
Ολυμπιακές προοπτικές – δύσκολα θα αποσβεστούν. Ενδεικτικό της δύσκολης
κατάστασης στην οποία βρίσκονται, είναι και το γεγονός ότι οι περισσότεροι
άρχισαν να… ρίχνουν νερό στο κρασί τους και να προσφέρουν φθηνές
διανυκτερεύσεις σε Έλληνες τουρίστες. Προσπαθούν, δηλαδή, να σωθούν με…
αναγκαστική προσγείωση.