ANAΛΩΣIMA Γίναμε Σικάγο

Επιτέλους, έπειτα από τόσο καιρό οι στατιστικές ήρθαν να δικαιώσουν τις
ατράνταχτες και εντατικά καλλιεργημένες πεποιθήσεις μας περί εγκληματικότητας.
H εγκληματικότητα αυξάνεται, όπως βεβαιώνουν οι γείτονες στο ασανσέρ, οι γέροι
στο τρόλεϊ, οι φίλοι στις συναντήσεις όπου δεν έχουμε να πούμε τίποτ’ άλλο, οι
σπίκερ της τηλεόρασης πάνω απ’ όλα. Το έγκλημα που εμφανίζεται πρώτο στους
πίνακες, αυτό που διαπράττεται δηλαδή πιο συχνά απ’ όλα, είναι η παράνομη
μετανάστευση, με όλα τα συνακόλουθα φυσικά. Γιατί όταν μεταναστεύεις παράνομα,
χρησιμοποιείς παράνομα κυκλώματα, που χρησιμοποιούν κι αυτά με τη σειρά τους
παράνομες μεθόδους, λαδώνουν ίσως ανθρώπους του κρατικού μηχανισμού,
συνδέονται με άλλες παράνομες δραστηριότητες κι ενός κακού δοθέντος μύρια
έπονται. Ωστόσο, όλα ξεκινάνε από μια δραστηριότητα εξαιρετικά διαδεδομένη,
που θα μπορούσε να είναι και νόμιμη. Γιατί, για να συνεχίζονται τα παράνομα
ταξίδια, θα πει ότι οι μετανάστες κάπου βρίσκουν δουλειά, και στην πατρίδα
τους αυτό μαθαίνεται και φεύγουν κι άλλοι. Κάπου χρειάζονται αυτοί οι
άνθρωποι, κάπου απορροφούνται, και τους βλέπουμε γύρω μας να πληθαίνουν και να
αποκαθίστανται με τα χρόνια. Αλλά η νομοθεσία συνεχίζει να είναι ασφυκτική κι
αυτό τουλάχιστον μπορούμε να το αντιληφθούμε, καθώς έχουμε δει τόσα έργα στο
σινεμά από την εποχή της ποτοαπαγόρευσης στο Σικάγο: όπου υπάρχουν πολλές
απαγορεύσεις, ανθούν και πολλές μαφίες. Είναι να μην ανακαλύψουν κάτι οι
άνθρωποι, θα προσπαθούν μετά να το δοκιμάζουν με κάθε τρόπο, το αλκοόλ, τα
ναρκωτικά, τη φτηνή εργασία του μετανάστη. Γίναμε Σικάγο είναι η προσφιλής
έκφραση των πιστών της αυξημένης εγκληματικότητας. Ας θυμηθούν λοιπόν ότι το
Σικάγο έπαψε να είναι Σικάγο, όταν ο νόμος της ποτοαπαγόρευσης καταργήθηκε.