MATIEΣ H Eθνική

Το χειρότερο δεν είναι ότι η Εθνική μας έφυγε από τη Γερμανία χωρίς να βάλει
ούτε ένα γκολ. Το χειρότερο είναι ότι πίκρανε δεκάδες χιλιάδες Έλληνες
μετανάστες που κατέκλυσαν, με υπερηφάνεια, τα γήπεδα της Λειψίας και της
Φρανκφούρτης για να χειροκροτήσουν την πρωταθλήτρια Ευρώπης και είδαν μπροστά
τους μια ομάδα που δεν είχε καμία σχέση μ’ εκείνη τη χαλύβδινη της Πορτογαλίας
– ήταν η σκιά της.

Αν δεν είχαμε το ισόπαλο – τελευταίο – ματς με το Μεξικό, θα έλεγα ότι η
Εθνική μας «τα έφτυσε», πράγμα που έχει συμβεί και με τους Δανούς και με τους
Γάλλους, παλαιότερα. Ήρθε όμως το προχθεσινό 0-0, ύστερα από καλή εμφάνιση,
για να αποδείξει ότι η ομάδα μας υπάρχει, δεν είναι μόνο η κόπωση που την
κατερείπωσε στους αγώνες με τη Βραζιλία και την Ιαπωνία, αλλά και πολλοί άλλοι
παράγοντες, με κυριότερους τις απουσίες και το ντεφορμάρισμα.

H επανεμφάνιση του Καψή, αίφνης, έδεσε την άμυνα που ήταν εξαιρετικά ευάλωτη
και απελευθέρωσε τον Μπασινά που προωθήθηκε στους μέσους. Κρίμα να μην είναι
παρόντες σ’ αυτή την αναμέτρηση και ο Δέλλας, και ο Σεϊταρίδης, και ο
Καραγκούνης, και ο Κατσουράνης. Επιπλέον: στο παιχνίδι με το Μεξικό ήταν
εξαιρετικός και ο Νικοπολίδης που είχε συνηθίσει να τρώει γκολ ακόμη και από
40 μέτρα (Αλβανία, Ουκρανία, Βραζιλία) ή να… δημιουργεί προϋποθέσεις για να
δεχθεί γκολ (Δανία).

Και πάμε στο «ντεφορμάρισμα»: τόσο ο Χαριστέας όσο και ο Βρύζας δεν
βρίσκονται, από καιρό, σε καλή κατάσταση. Κυνηγός που δεν μπορεί να στείλει
την μπάλα στα δίχτυα είναι τυρόπιτα χωρίς τυρί. Βεβαίως, κάποιες φορές παίζει
ρόλο και η ατυχία. Αλλ’ αυτό δεν μπορεί να αποτελεί επιχείρημα για μια ομάδα
που έχει «πατήσει» τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Τσεχία, σε
θεσμό πολύ πιο σοβαρό από το Κύπελλο Συνομοσπονδιών.

Έχουν δίκιο όσοι μιλάνε για φρεσκάρισμα και ανανέωση. Αλλά με ποιους παίκτες;
Τι έδειξαν ο Αμανατίδης, ο Ταβλαρίδης, ο Παπαδόπουλος, ο Γκέκας; Σχεδόν δεν
ακούμπησαν την μπάλα! Και τι «έμπνευση» κι αυτή, να χρησιμοποιηθούν ο Τσιάρτας
και ο Λάκης που ήταν εκτός αγώνων τόσον καιρό; Πάντως, ο Βύντρα ήταν επαρκής.

Εν πάση περιπτώσει, τελείωσε κι αυτή η διοργάνωση. Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές,
κουρασμένοι – όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά – τώρα θα ξεκουραστούν. Ο
Ρεχάγκελ, όμως, θα πρέπει να καταστρώσει τα σχέδιά του για τις αγωνιστικές
υποχρεώσεις της Εθνικής μας στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Και, κυρίως, να βρει τον
τρόπο η ομάδα μας να σκοράρει. Πέντε ματς χωρίς γκολ είναι κάτι αφόρητο…