[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας καλός άνθρωπος, ξυλουργός το επάγγελμα, ο
οποίος δεν είχε παιδάκι και το είχε μεγάλο καημό. Τόσο που έκατσε μια μέρα στο
ξυλουργείο του, πήρε ένα κομμάτι από κορμό δένδρου κι άρχισε να το πελεκάει,
να το πελεκάει, να το λειαίνει, μέχρι που του έδωσε ανθρώπινη μορφή. Μετά
παρακάλεσε τον Θεό να δώσει ζωή στο ανθρωπάκι που είχε σκαλίσει κι ο Θεός τον
άκουσε, γιατί ήταν καλός άνθρωπος, και πραγματοποίησε την ευχή του. Ο
γερο-Τζεπέτο ο ξυλουργός, έτσι τον έλεγαν, ονόμασε το ξύλινο ανθρωπάκι Πινόκιο
και έπαιζε μαζί του, χαρούμενος κι ευτυχισμένος. Ώς τη στιγμή που ο Πινόκιο
άρχισε να τα… στρίβει και να λέει ψέματα. Στην αρχή λίγα, μετά περισσότερα,
έπειτα πιο πολλά και πάει λέγοντας. Τίποτε δεν τον σταματούσε, μέχρι που
διαπίστωσε μόνος του, κοιτώντας τον καθρέφτη, ότι κάθε φορά που έλεγε ψέματα
μεγάλωνε η μύτη του. Τώρα εγώ γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά;

Το παραμύθι

Ερώτημα κρίσιμο, σχεδόν υπαρξιακό. Επειδή «ό,τι θυμάμαι χαίρομαι», όπως θα
απαντήσουν τινές εξ υμών; Όχι. Αλλά επειδή πέραν του διδακτικού περιεχομένου
του παραμυθιού, το οποίο νέοι, κυρίως, γονείς (Κώστα, οι νέοι λέμε) οφείλουν
να διηγηθούν στα παιδιά τους, υπάρχει σ’ αυτό μια υφέρπουσα πολιτική διάσταση,
την οποία – γι’ αυτό είμαστε εμείς εδώ – επιθυμούμε να αναδείξουμε. Τι μας
διδάσκει το παραμύθι με τον γερο-Τζεπέτο και τον Πινόκιο; Να μη λέμε ψέματα.
Μάλιστα. Τι μας διδάσκει η ζώσα πολιτική πραγματικότητα; Ότι το ψέμα είναι
δευτέρα φύσις για πολλούς πολιτικούς. Τι μας αποδεικνύει η παρούσα πολιτική
συγκυρία; Ότι αυτοί που μας κυβερνούν μάς έχουν φλομώσει στο ψέμα. Ψέμα ναααα,
με ουρά, με αυτιά, με κέρατα, με νύχια. Τρομερό.

Έι, εσύ, Κωστάκη παιδί μου, για κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη. Κάτι μου λέει ότι
αυξάνει συνεχώς το μήκος της μύτης σου…

Θα είχε πάει σπίτι του

Σε μια οποιαδήποτε άλλη χώρα που τη διοικεί σοβαρός πρωθυπουργός, επικεφαλής
εξίσου σοβαρής κυβέρνησης, υπουργός Οικονομίας που με τόση ευκολία είχε
σερβίρει ένα τόσο κραυγαλέο ψέμα (όπως αυτό της δήθεν μη επιβάρυνσης του IKA
από το Ασφαλιστικό των τραπεζοϋπαλλήλών, ενώ θα κοστίσει 9 δισ. ευρώ!!), θα
είχε πάει σπίτι του. Χωρίς πολλές διατυπώσεις. Επί τω ακούσματι και μόνο.
Κάθομαι, ας πούμε, ο πρωθυπουργός, και βλέπω τη Στάη να λέει ειδήσεις. Λέει
εκείνη: «Ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης δηλώνει ότι δεν θα επιβαρυνθεί
το IKA» – ακολουθεί βίντεο, με τον υπουργό «ζωντανό» να ξεφουρνίζει το ψέμα.
Τι κάνω ο πρωθυπουργός; Σηκώνω το τηλέφωνο, παίρνω ας πούμε από το τριψήφιο,
728, ακούγεται Αλογοσκούφης να το σηκώνει και με το «εμπρός» του λέω: «Άσ’ τα
όπως είναι, πάρε ό,τι προσωπικά αντικείμενα έχεις και πήγαινε σπίτι σου, να
παίξεις κάνα κομμάτι στην οχτάχορδη. H συνεργασία μας τέλειωσε». Αυτά σε μια
σοβαρή χώρα. Εδώ, όπως δηλώνει ο σοβαρός κυβερνητικός εκπρόσωπος, «ο κ.
Αλογοσκούφης απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού». Όχι της δικής
μας, των πολλών, πάντως…

«Αχάριστος»

Είναι δυσαρεστημένη, ακούω, η κυβέρνηση με τον M. Έβερτ, επειδή «τίναξε την
μπάνκα στον αέρα» με το Ασφαλιστικό των τραπεζών και χάλασε την ωραία σούπα
που παρασκεύαζε το δίδυμο των… μεταρρυθμιστών της συμφοράς Καραμανλή –
Αλογοσκούφη. Διακινεί λοιπόν, μέσω των γνωστών «παπαγάλων», διάφορα εις βάρος
του «μπουλντόζα». Ότι αυτός έβαλε τον διοικητή του IKA Γ. Βαρθολομαίο (και
άνθρωπό του) να πετάξει τη… βόμβα για τα 9 δισ. ευρώ που θα επιβαρυνθεί το
Ίδρυμα από τα σχέδια του Αλογοσκούφη. Κι ότι το έκανε από προσωπική εμπάθεια
στον Αλογοσκούφη, τον οποίο «αυτός έκανε άνθρωπο» (τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο
Επικρατείας της N.Δ. το ’96) κι εκείνος όταν έγινε η σύγκρουση με τον K.
Καραμανλή για την ηγεσία, πήγε με το μέρος του Καραμανλή. Μάλιστα,
επαναλαμβάνουν δύο χαρακτηρισμούς, εκείνης της περιόδου, τους οποίους
υποτίθεται ότι είχε διατυπώσει ο M. Έβερτ για τον Αλογοσκούφη: ότι είναι
«προδότης» και «αχάριστος». Όχι, «ψεύτη» δεν τον είπε. Ακόμη τουλάχιστον…

Ντόπινγκ στα σχολεία

Αν μιλάμε επίσης για τη βούληση μιας Πολιτείας που θέλει, και μπορεί, να
αντιμετωπίσει τη μάστιγα του ντόπινγκ στον αθλητισμό, θα πρέπει, αντί να
ολοφύρεται που το ντόπινγκ κάνει θραύση στα σχολεία, να πάρει σκληρά μέτρα για
να το περιορίσει. Και ειδικότερα: όσοι απορούν που μαθητές ντοπάρονται για να
λάβουν μέρος σε μαθητικά πρωταθλήματα, προφανώς δεν γνωρίζουν γιατί το κάνουν.
Διότι η ίδια η Πολιτεία (το υπουργείο Παιδείας συγκεκριμένα) έχει θεσπίσει
προϋποθέσεις για την είσοδο αυτών των παιδιών στο Πανεπιστήμιο, άνευ
εξετάσεων, σε Σχολές που επιθυμούν εφόσον αναδειχθούν πρωταθλητές. Έχουν
κίνητρο δηλαδή. Και ισχυρό μάλιστα. Γιατί δεν καταργείται αυτό το κίνητρο,
άραγε; Αυτό μόνο το υπουργείο Παιδείας το ξέρει. Το οποίο ανακοινώνει απλώς
ότι θα αλλάξει τα κριτήρια. Εμπρός παιδιά, για πιο μεταλλαγμένες ντόπες,
συμβατές με τα κριτήρια…

Το μνημόσυνο

Όλο και φτωχαίνει η επέτειος του θανάτου του Ανδρέα Παπανδρέου. Φέτος
περιορίστηκε σε ένα απλό μνημόσυνο στο A’ Νεκροταφείο, όπου το κύριο
ενδιαφέρον εστιάστηκε στο αν ήταν παρόντα όλα τα παιδιά του Ανδρέα (που δεν
ήταν – άλλο πάλι κι αυτό) και στο αν έλειψε ο Αρσένης (που καλά έκανε και
έλειψε, δεν χρειάζεται και να προκαλεί). Ούτε εκδηλώσεις, ούτε ανακοινώσεις,
ούτε τιμητικές αναφορές στη Βουλή, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση, σε
επίπεδο πολιτικών αρχηγών. Βγάζει μια ενοχή αυτή η συμπεριφορά, που δεν την
αντιλαμβάνονται οι απλοί οπαδοί και φίλοι του ΠΑΣΟΚ, αυτοί που στρατεύθηκαν
πίσω από τον ιδρυτή του Κινήματος και έδωσαν μάχες για «εθνική ανεξαρτησία,
λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη». Γιατί άραγε; Έχει κανείς λόγους να μη
θυμάται τον άνθρωπό που έβγαλε την άλλη μισή Ελλάδα, την ηττημένη Ελλάδα, από
το περιθώριο; Που έκανε την Ελλάδα σύγχρονη και δυνατή; Να μας τους πει (πουν)
να τους ξέρουμε…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Δημοσκοπήσεις και… διαφάνεια

Αρκετά μ’ αυτά. Πάμε γι ‘ άλλα κι επειδή απάντηση δεν έλαβα την προηγούμενη
εβδομάδα, λέω να γίνω πιο συγκεκριμένος με τη διαφημιστική εταιρεία που έλαβε
λίαν προσφάτως μια μεγάλη δουλειά από το Δημόσιο. H εταιρεία είναι η SPOT
TOMPSHON, το συμβόλαιο που έκλεισε είναι αυτό του ΟΠΑΠ και αφορά τη διαχείριση
διαφημιστικής δαπάνης 40 εκατομμυρίων ευρώ, αντί 51.000 ευρώ μηνιαίως. Είναι
πολλά τα λεφτά; Όχι μπροστά στις «επιστροφές» που θα υπάρξουν από τα 40 εκατ.
ευρώ και που υπολογίζονται σε 6-7 εκατομμύρια ευρώ. Πού είναι το θέμα μας; Ότι
θυγατρική τής εν λόγω εταιρείας είναι η εταιρεία δημοσκοπήσεων MRB, αυτή που
έδωσε το «ξαφνικό» 4,1% υπέρ της Νέας Δημοκρατίας. Θα είχε ενδιαφέρον να μας
έλεγε κάποιος πότε έκλεισε η δουλειά. Πριν ή μετά τη δημοσκόπηση; Κι επίσης,
αν κάποιος σκέφτεται να διασφαλίσει την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία
των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Αν μιλάμε για διαφάνεια και πόλεμο κατά της
διαπλοκής – και το εννοούμε δηλαδή…