Πινγκ-πονγκ ΠAΣΟK – N.Δ. για τις απεργίες

Ποιος μπορεί να παρασύρει τον Μιλτιάδη Έβερτ; Και μάλιστα σε μια ιστορία
που αποδεικνύεται βραδυφλεγής βόμβα για την κυβέρνηση – την υπόθεση της
τροπολογίας για το Ασφαλιστικό των τραπεζών; Ο Γιώργος Παπανδρέου πάντως όχι.
Το είπε και ο ίδιος από το βήμα της Βουλής την Τετάρτη στην προ ημερησίας
διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, σε μια από τις καλές
αποστροφές της ομιλίας του, που καταχειροκροτήθηκε.

Μια ακόμη σύγκρουση στη Βουλή ανάμεσα στον Γ. Παπανδρέου και στον K. Καραμανλή – οι εντυπώσεις είναι το πραγματικό διακύβευμα

Αλλά το πολιτικό θέμα υπάρχει. Παρασύρει το ΠΑΣΟΚ κάποιους στις ογκούμενες
απεργιακές κινητοποιήσεις; Υποκινεί τις απεργίες που κηρύσσονται η μία μετά
την άλλη, με αφορμή τις ρυθμίσεις για το Ασφαλιστικό και τις επαπειλούμενες
αλλαγές στα εργασιακά; Ο K. Καραμανλής, σε μια καλή, δική του, αποστροφή, στην
ίδια συζήτηση της Τετάρτης, ανέσυρε από το αρχείο του μια αναφορά του Γ.
Παπανδρέου, σε μια άλλη συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων, σύμφωνα με την
οποία το ΠΑΣΟΚ «θα σύρει» την κυβέρνηση σε διάλογο παντού – ακόμη και στις
απεργίες! «Υποκινείτε τις απεργίες; Δηλώστε το καθαρά και ξάστερα», κάλεσε τον
κ. Παπανδρέου ο K. Καραμανλής.

Πολλοί εξέλαβαν την πρόκληση Καραμανλή ως λεκτική ακροβασία, από αυτές που
πολλές φορές χρησιμοποιούν οι πολιτικοί αρχηγοί προκειμένου να κερδίσουν τις
εντυπώσεις – το πραγματικό διακύβευμα αυτού του είδους των συζητήσεων. Ο Γ.
Παπανδρέου χρησιμοποίησε την περίπτωση του M. Έβερτ για να διερωτηθεί αν αυτός
υποκινεί τον πρώην αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας. Ήταν επίσης μια φραστική
ακροβασία με την οποία απάντησε έμμεσα στην πρόκληση Καραμανλή.

Από τα κέρατα. Μερικές εβδομάδες αργότερα προέκυψε το θέμα στη Βουλή με
τις αναφορές του Γ. Παπανδρέου ότι «θα σύρει την κυβέρνηση σε διάλογο παντού –
στο χωριό, στη γειτονιά, στον δρόμο, στις απεργίες», και η κυβέρνηση άρπαξε
από τα κέρατα την ευκαιρία. Το θεώρησε ως το καλό της χαρτί σ’ αυτή την
κρίσιμη συγκυρία, και ενδεχομένως να μην έχει άδικο. Σύμφωνα με τις
πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Χαριλάου Τρικούπη, η κυβέρνηση κάνει
αυτό το διάστημα αλλεπάλληλες μετρήσεις σε επιλεγμένες ομάδες πολιτών (τα
λεγόμενα focus), με επίκεντρο τις «μεταρρυθμίσεις» και τις αντιδράσεις που
προκαλούν. Ένα κρίσιμο στοιχείο που προκύπτει από αυτές τις μετρήσεις δεν
είναι τόσο το αν συμφωνούν οι πολίτες με τις αλλαγές, όσο ο φόβος τους για το
αν οι αντιδράσεις των εργαζομένων και των συνδικαλιστών μπορεί να προκαλέσουν
κοινωνική αναταραχή. Οι αναλυτές που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση εκτιμούν ότι
ένας σημαντικός παράγοντας στο πολιτικό παιχνίδι που εξελίσσεται είναι το
ποιος θα χρεωθεί τις κινητοποιήσεις. Σ’ αυτό λοιπόν το πεδίο γίνεται τώρα η
μάχη…

Το κόστος θα αυξάνεται. H Χαριλάου Τρικούπη θεωρεί μεν ότι «δύσκολα θα
βρει έρεισμα στην κοινωνία αυτού του είδους η επιχειρηματολογία», όμως όπως
αναφέρει ένα από τα στελέχη του Τομέα Συνδικαλιστικού «εμείς δεν πρόκειται να
κάνουμε τίποτε περισσότερο απ’ όσα κάναμε όλο αυτό το διάστημα. Στηρίζουμε
μόνο τα δίκαια αιτήματα των πολιτών και τίποτε περισσότερο». H θέση αυτή είναι
και εκείνη που μονότονα επαναλαμβάνει τόσο ο κ. Παπανδρέου όσο και ο
εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Νικ. Αθανασάκης. Οι λόγοι είναι προφανείς: το
ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να χρεωθεί οτιδήποτε από τις απεργιακές κινητοποιήσεις, οι
οποίες όπως προαναφέρθηκε έχουν αρχίσει ήδη να έχουν κοινωνικό κόστος, και
είναι βέβαιο ότι όσο εντείνονται το κόστος αυτό θα αυξάνεται. Από την άλλη
πλευρά, το ΠΑΣΟΚ, όπως σημειώνουν τα στελέχη του, θεωρεί ότι η κατάσταση που
διαμορφώνεται τώρα στο συνδικαλιστικό κίνημα καθώς και στους εργασιακούς
χώρους αποτελεί χρυσή ευκαιρία για να επανασυνδέσει τις σχέσεις του με
παραδοσιακούς συμμάχους του στον χώρο της μισθωτής εργασίας, σχέσεις που
διαπιστωμένα διαταράχθηκαν το τελευταίο διάστημα της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Για
πολλούς μάλιστα η επίθεση Καραμανλή με θέμα «ποιος υποκινεί τις απεργίες»
στόχο έχει να αποτρέψει την επαναπροσέγγιση του ΠΑΣΟΚ με τις μάζες αυτές. Στην
ίδια κατεύθυνση θεωρούν ότι κινείται και η προσπάθειά του να ταυτίσει το ΠΑΣΟΚ
με τα «ρετιρέ». Άρα;

Την πρόσθεσε. «Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρει μια ισορροπία ανάμεσα στη λογική
υποστήριξη των απεργιακών κινητοποιήσεων, που έχουν σαφώς λαϊκό έρεισμα, και
στη μέσω αυτής της υποστήριξης αποκατάσταση των σχέσεών του με το λαίκό
κίνημα», τονίζει στέλεχος του Πολιτικού Συμβουλίου. Το πράγμα μοιάζει με
δύσκολη εξίσωση. Το κακό είναι ότι επί του παρόντος δεν υπάρχει ενιαία γραμμή
για το θέμα. Οι συνδικαλιστές, που δεν είναι πολύ ευχαριστημένοι από τη στάση
του επίσημου ΠΑΣΟΚ, πιέζουν για «ενεργότερη υποστήριξη». Ζητούν «να βγει το
ΠΑΣΟΚ στην πρωτοπορία των λαϊκών αγώνων». Διάφορα στελέχη του Πολιτικού
Συμβουλίου θεωρούν ότι «πρέπει πάση θυσία να αποφευχθεί η ταύτιση με τα
“ρετιρέ” και η δημιουργία της εντύπωσης ότι εμείς λέμε όσα λέμε επειδή οι
περισσότεροι από αυτούς είναι δικοί μας». Και ένα-δυο από αυτά τα στελέχη δεν
παραλείπουν να επισημάνουν ότι «αν ο πρόεδρος δεν είχε δηλώσει ότι θα σύρει
την κυβέρνηση σε διάλογο στις απεργίες, ενδεχομένως η κυβερνητική πλευρά να
μην είχε επιχειρήματα». Με τα αν όμως δεν γράφεται η ιστορία. Ακόμη κι όταν
είναι γνωστό ότι η συγκεκριμένη φράση δεν υπήρχε στο γραπτό κείμενο που είχε
μπροστά του ο Γιώργος Παπανδρέου. Την πρόσθεσε μόνος, εκεί, στο βήμα, σε μια
στιγμή έντασης…