H θεωρία του φορτηγατζή

MIA ΑΠΟ τις ειλικρινέστερες – και ατυχέστερες, για να το πούμε κομψά –
στιγμές των κυβερνήσεων Σημίτη ήταν η ανακάλυψη του «κοινωνικού αυτοματισμού».
Όπου οι φορτηγατζήδες θα έλυναν διά ροπάλου τις καταλήψεις των εθνικών δρόμων
από τους αγροτοσυνδικαλιστές, οι επιβάτες των πλοίων θα ανάγκαζαν τους
απεργούς ναυτικούς να βιράρουν και ούτω καθ’ εξής.

Στη βάση της, η θεωρία του «κοινωνικού αυτοματισμού» είχε όλα τα δίκια με το
μέρος της. H ανακοίνωση για την κλειστή εθνική οδό ή για τα κλειστά γκισέ των
τραπεζών αρκεί για να γίνουν έξαλλοι χιλιάδες χιλιάδων Έλληνες και Ελληνίδες.
Τι απέγινε, ωστόσο, η σωστή θεωρία;

Σήμερα, οι πάντες – πλην της κυβέρνησης – γνωρίζουν ότι ο κοινωνικός
αυτοματισμός δεν έλυσε ποτέ καμία απεργία. Και ευτυχώς. Οι πάντες – πλην της
κυβέρνησης – ξέρουν καλά ότι μία κινητοποίηση μπορεί και να βλάπτει τα
συμφέροντά τους, αλλά παραμένει μία κινητοποίηση εργαζόμενων πολιτών. Και
κυρίως, οι πάντες – πλην της κυβέρνησης – νιώθουν ότι η οποιαδήποτε ρύθμιση
έχει πολιτικό χαρακτήρα. Κάποιοι ωφελούνται και κάποιοι βλάπτονται.

H θεωρία τού μη προνομιούχου

ΠΟΙΟΙ ΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ, λοιπόν, με τη ρύθμιση για το Ασφαλιστικό των
τραπεζοϋπαλλήλων; Ποιοι ωφελούνται με τη ρύθμιση για το ωράριο; Οι ωφελημένοι
είναι απροσδιόριστοι, και πάντως ελάχιστοι. Εκείνοι που βλάπτονται είναι
συγκεκριμένοι. Και σίγουρα, πάρα πολλοί.

H κυβέρνηση έχει επενδύσει επικοινωνιακά σε μια παραλλαγή του «κοινωνικού
αυτοματισμού», επιχειρώντας να αναδειχτεί σε εκφραστή των κάθε λογής «μη
προνομιούχων»: Τι θέλεις, δόλιε καταναλωτή; Δεν θέλεις να βρίσκεις μαγαζί
ανοιχτό όποτε έχεις ώρα; Άσε, λοιπόν, τους υπαλλήλους να κουρεύονται και τους
μαγαζάτορες να ψάχνονται. Τι θέλεις, έρμε συνταξιούχε; Ένα γκισέ ανοιχτό για
να εισπράξεις τη σύνταξη, τι σε νοιάζει αν ο ταμίας θα πάρει με τη σειρά του
σύνταξη;

Θεωρητικά, η κυβέρνηση έχει δίκιο. Ουδείς θα βγει στην τηλεόραση να μιλήσει
υπέρ των τραπεζοϋπαλλήλων, αν δεν είναι τραπεζοϋπάλληλος. Ουδείς θα μιλήσει
υπέρ των ιδιωτικών υπαλλήλων, αν δεν είναι ιδιωτικός υπάλληλος. Αλλά τέτοιο…
δίκιο είχαν και οι προηγούμενοι. Κι αν τους ρωτήσετε, ακόμα δεν ξέρουν γιατί έχασαν.