ANAΛΩΣIMA Tα γιαούρτια του μέλλοντος

Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, τα γιαούρτια θα μιλάνε και τα αεροπλάνα θα
ταξιδεύουν χωρίς πιλότους, με τεχνητούς εγκεφάλους που θα κάνουν ό,τι μπορούν
για να μην πέφτουν ποτέ. Τι ωραία που θα είναι, θα είμαστε όλοι σαν την Αλίκη
στη χώρα των θαυμάτων, φτάνει να προσέχουμε την υγεία μας για να το
προλάβουμε. Θα μας μιλούν τα μπουκάλια, «πιες με», τα βαζάκια μαρμελάδας «φάε
με» κ.λπ. Κάθε πρωί θα ορμάμε στο γιαούρτι μας, «καλημέρα» θα μας λέει αυτό
γλυκά γλυκά κι εμείς, κατά βούλησιν, ή πρώτα θα το βρίζουμε κι ύστερα θα τρώμε
ή θα του γλυκομιλάμε με σαδισμό και θα το τρώμε ταυτοχρόνως. Θαυμάσια θα
περνάμε, θα ξεκινάμε τη μέρα έχοντας ξεθυμάνει τα βίαια ένστικτα πάνω στα αθώα
γιαούρτια, τα λευκά και μαλακά, ό,τι πρέπει για να ξεθυμαίνεις. Κι ο κόσμος θα
είναι πολύ πιο ειρηνικός, γεμάτος ικανοποιημένους και υγιείς γιαουρτοφάγους.
Ίσως να έχουν εφευρεθεί γιαούρτια που όχι μόνο θα μιλάνε, αλλά θα κλαίνε
κιόλας καθώς τα καταβροχθίζεις ή θα είναι κάπως σκληρά και τραγανά, να
προσφέρουν μεγαλύτερη χαρά. Θα κυριαρχήσει η καλοσύνη στον κόσμο, αυτό το τόσο
απαραίτητο για το μέλλον συστατικό, διότι δεν φαντάζομαι να βρεθούν τίποτα
κακοί άνθρωποι να μπερδέψουν τα γιαούρτια με τα αεροπλάνα. Να ενσωματώσουν
δηλαδή στο γιαούρτι, αντί για την ικανότητα να μιλάει, την ικανότητα να πετάει
μόνο του όσο πρέπει και να προσγειώνεται στα πρόσωπα των μισητών εχθρών.
Φαντάζεστε τι έχει να γίνει αν μπορεί ο καθένας να γιαουρτώνει όποιον
επιθυμεί, εξ αποστάσεως μάλιστα, χωρίς να εκτίθεται ο ίδιος; Και να βρίζει
κιόλας το γιαούρτι πριν γιαουρτώσει; Τρομερό. Έχει και τους κινδύνους του το
μέλλον.