Δύο και να καίνε…

Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας: 1 έως 15 Ιουλίου. Διεθνές Φεστιβάλ Χορού
Αθήνας: 15 έως 24 Ιουλίου. Δύο Διεθνή Φεστιβάλ Χορού στην Ελλάδα, το ένα
«καπάκι» στο άλλο. Μπορεί να τα σηκώσει ο τόπος; Οι άνθρωποι του Δήμου
Αθηναίων που πέρσι είχαν κάνει το λάθος να «ρίξουν» το πρόγραμμά τους ακριβώς
πάνω στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καλαμάτας, δίνοντας την εντύπωση μιας διάθεσης
ανταγωνιστικότητας και επιθετικότητας, ενός τουπέ – «εμείς είμαστε στην
πρωτεύουσα, το κοινό δεν χρειάζεται να ταξιδέψει για να δει τις παραστάσεις
μας και ουδόλως μας ενδιαφέρει τι γίνεται στην Καλαμάτα» -, φέτος
αναδιπλώθηκαν και ανέκρουσαν πρύμναν μεταθέτοντας τις ημερομηνίες του
νωρίτερα. Ή, για να είμαι καλόπιστος, το σκέφτηκαν ωριμότερα και κατάλαβαν ότι
είχαμε δίκιο όσοι φωνάζαμε. Μόνο «μπράβο» έχω να πω.

…αλλά όχι και κολλητά

Αλλά και πάλι – επανέρχομαι – δύο Φεστιβάλ Χορού με άξονα τον σύγχρονο χορό
και με ενδιαφέρουσες συμμετοχές και τα δύο, κολλητά; Μακάρι να μακροημερεύσουν
και τα δύο. Αλλά δεν είναι το ένα εις βάρος του άλλου; Δεν είναι «υπερβολική
δόση»; Δεν μπορούν οι άνθρωποί τους να καθήσουν από τον επόμενο χρόνο στο
τραπέζι και να τα συζητήσουν; Το ελληνικό καλοκαίρι είναι μεγάλο. Το Φεστιβάλ
Χορού της Αθήνας, που είναι και το – κατά πολύ – νεώτερο, δεν επιλέγει έναν
άλλο μήνα; Τον γλυκό Σεπτέμβριο, ας πούμε; Εκφράζοντας και μόνο τους φίλους
τού χορού θα έλεγα ότι προτιμούμε να υπάρχουν γεγονότα σε όλη τη διάρκεια του
χρόνου – να, η Πλατφόρμα Χορού που έγινε στα Χανιά πέρσι, στον Βόλο φέτος, πώς
επέλεξε την άνοιξη; – και όχι μαζεμένα. Ελπίζω ότι κάθε διάθεση
ανταγωνιστικότητας θα χαθεί. Και ότι θα δω στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ της
Αθήνας τους ανθρώπους του Φεστιβάλ της Καλαμάτας και τούμπαλιν.