Στο κόκκινο γνωστές εισηγμένες εταιρείες

Κορυφή του παγόβουνου σε μια αγορά με δεκάδες προβληματικές επιχειρήσεις
αποτελεί η περίπτωση της εισηγμένης εταιρείας Κορασίδης που βρίσκεται πλέον
υπό την «κηδεμονία» των τραπεζών προκειμένου να διασωθεί έστω και στο παρά
πέντε από την πτώχευση.

Προβλήματα υψηλών χρεών και έλλειψη ρευστότητας αντιμετωπίζουν, σύμφωνα με
κύκλους της αγοράς, δεκάδες άλλες γνωστές εταιρείες, πολλές από τις οποίες
είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο.

Πρόκειται για επιχειρήσεις με ονοματεπώνυμο με ληξιπρόθεσμα χρέη εκατοντάδων
εκατομμυρίων ευρώ, ενώ το σύνολο των υποχρεώσεών τους σε τράπεζες και
προμηθευτές υπερβαίνει κατά πολύ το 1 δισ. ευρώ.

«Σφίγγουν τα λουριά»

Στην αγορά εκτιμούν ότι τους επόμενους μήνες τον δρόμο της εταιρείας Κορασίδη
θα ακολουθήσουν και άλλες επιχειρήσεις, οι οποίες σήμερα βρίσκονται στην κόψη
του ξυραφιού.

Την πρόβλεψη αυτή κάνουν όχι μόνο επιχειρηματικοί παράγοντες αλλά και αρμόδια
κυβερνητικά στελέχη, σύμφωνα με τα οποία η κακή οικονομική κατάσταση των
εταιρειών επιδεινώνεται από την πολιτική που ακολουθούν το τελευταίο διάστημα
οι τράπεζες.

Οι τελευταίες, προκειμένου να επιδείξουν θετικά οικονομικά αποτελέσματα στους
ισολογισμούς τους λόγω και της εφαρμογής των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων,
«σφίγγουν τα λουριά» στον δανεισμό των εταιρειών αυτών με αποτέλεσμα να
οδηγούνται σε ασφυξία.

Άλλοι τρεις όμιλοι

Ενδεικτικό είναι ότι, σύμφωνα με στελέχη της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς αλλά και
των ίδιων των τραπεζών, τρεις ακόμη μεγάλοι και επώνυμοι όμιλοι αντιμετωπίζουν
σοβαρό οικονομικό πρόβλημα.

Οι όμιλοι αυτοί, από τους οποίους ο ένας δραστηριοποιείται στον τομέα της
πληροφορικής, ο άλλος στον τομέα της παραγωγής και εμπορίας φαρμάκων και ο
τρίτος στον κλάδο της καπνοβιομηχανίας, έρχονται να προστεθούν στη λίστα μιας
«νέας γενιάς προβληματικών επιχειρήσεων» οι περισσότερες από τις οποίες
προέρχονται από τους κλάδους των κατασκευών, της πληροφορικής και της
κλωστοϋφαντουργίας.

Πρόκειται για τους πλέον ευάλωτους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, καθώς οι
αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται έχουν μπει τα τελευταία χρόνια σε φάση
στασιμότητας.

Σχέδια σωτηρίας

Σύμφωνα με τα κυβερνητικά αλλά και τα τραπεζικά στελέχη, από τις ευρισκόμενες
μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας επιχειρήσεις αρκετές είναι καταδικασμένες να
κατεβάσουν ρολά ή στην καλύτερη περίπτωση να πωληθούν έναντι «πινακίου φακής».

Στις υπόλοιπες, οι πιστώτριες τράπεζες συνιστούν, προκειμένου να ανοίξουν ξανά
τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης, διάφορα σχέδια σωτηρίας στα οποία κοινός
παρονομαστής είναι η αποδοχή σκληρών όρων αλλά και αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων.

Μάλιστα, σύμφωνα με τραπεζικές πηγές, στις περισσότερες από τις μεγάλες
τράπεζες έχουν συσταθεί ειδικά τμήματα τα οποία στελεχωμένα με εξειδικευμένους
υπαλλήλους και σε συνεργασία με εξωτερικούς συμβούλους περνούν από κόσκινο όλα
τα επισφαλή δάνεια.

H ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΟΡΑΣΙΔΗ

Αιτία το δαπανηρό μοντέλο λειτουργίας

ΠΩΣ ΟΜΩΣ ο όμιλος Κορασίδη (ελέγχει τα καταστήματα Ράδιο Κορασίδης και
το 47,5% των καταστημάτων Elephant ), κατάφερε να φθάσει στο χείλος του
γκρεμού και η βιωσιμότητά του να κρέμεται πλέον από μια κλωστή;

Στέλεχος που γνωρίζει καλά την αγορά ηλεκτρικών συσκευών εκτιμά ότι ένας από
τους σημαντικότερους λόγους που οδήγησαν τον όμιλο Κορασίδη σε οικονομικά
αδιέξοδα, με τις συνολικές υποχρεώσεις του να υπερβαίνουν τα 200 εκατ. ευρώ
και τα ληξιπρόθεσμα χρέη σε πάνω από 25 εκατ. ευρώ, είναι και το πολύ δαπανηρό
μοντέλο λειτουργίας των καταστημάτων του. Πρόκειται για μεγάλα καταστήματα, σε
αρκετές περιπτώσεις πολυώροφα και ταυτόχρονα στελεχωμένα με πολύ προσωπικό το
οποίο υπερβαίνει συνολικά τα 1.300 άτομα. Ένα τέτοιο υψηλού κόστους μοντέλο
λειτουργίας των καταστημάτων της αλυσίδας Ράδιο Κορασίδη ήταν δύσκολο να
επιβιώσει σε μια άκρως ανταγωνιστική αγορά, όπου ειδικά τα τελευταία χρόνια το
χτύπημα των τιμών ήταν ανελέητο. Μάλιστα ο ανταγωνισμός αναμένεται να γίνει
ακόμη πιο σκληρός στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα με την είσοδο στην
ελληνική αγορά ξένων πολυεθνικών κολοσσών, όπως είναι ο γερμανικός της
MediaMarkt, ο οποίος εφαρμόζει μια άκρως ανταγωνιστική εμπορική πολιτική ενώ
τα καταστήματά του λειτουργούν με το ελάχιστο δυνατόν προσωπικό.