Oι πολλές όψεις της αλήθειας

«Νομίζω ότι η παραστατικότητα είναι πάντα επίκαιρη», λέει η Μαρία Φιλοπούλου. «Διεθνώς υπάρχει μια επιστροφή προς αυτή την κατεύθυνση». Εδώ, το έργο της «Κολυμβητές κάτω από το νερό»

Στην εποχή των βιντεοεγκαταστάσεων, της τηλεόρασης και της ωμής αλήθειας
υπάρχει χώρος για τον ρεαλισμό; Και για την παραγκωνισμένη παραστατική
ζωγραφική; Έξι σύγχρονοι Έλληνες καλλιτέχνες απαντούν με 60 δημιουργίες τους
στην έκθεση «In Arte Veritas» («Εν τη τέχνη η αλήθεια»), στο πλαίσιο του
εικαστικού θεσμού «Πλόες» του Ιδρύματος Πέτρου και Μαρίκας Κυδωνιέως της
Άνδρου.

«Σκοπός της έκθεσης είναι να κάνει σαφές πως ο ρεαλισμός μπορεί να αναδείξει
τις πολλές, διαφορετικές όψεις της αλήθειας», λέει στα «NEA» η ιστορικός
τέχνης, καλλιτεχνική διευθύντρια του ιδρύματος Αθηνά Σχινά. «Για τον λόγο αυτό
επελέγησαν έξι από τους πιο επιτυχημένους δημιουργούς της νέας απεικονιστικής
ζωγραφικής, στα έργα των οποίων ο ρεαλισμός δεν αποτελεί όμως αυτοσκοπό».

Νέα έργα του Εδουάρδου Σακαγιάν με πρωταγωνιστές ένα παιδί, ένα ασανσέρ ή το
μποτιλιάρισμα, μαζί με έναν πίνακα που δούλευε επί 25 χρόνια και ολοκλήρωσε
τις προάλλες – το παράθυρο του ατελιέ του στην Αθήνα ως «τιμή στα χρόνια που
πέρασαν» – θα συγκατοικήσουν στο νεοκλασικό σπίτι της Άνδρου με ολοκαίνουργια
«διπλά» πορτρέτα και τα παλαιότερα πανοραμικά αστικά τοπία του Αλέξη Βερούκα.
Οι «Λουόμενοι» της Μαρίας Φιλοπούλου θα συναντήσουν κολυμβήτριες, πορτρέτα και
τρία νέα γυμνά του Στέφανου Δασκαλάκη, λουλούδια της Άννας-Μαρίας Τσακάλη και
τις εντυπωσιακές μορφές στο καφενείο της Ειρήνης Ηλιοπούλου.

Τί τους ενώνει; «Ότι έχουμε εμπλακεί με την περιπέτεια του βλέμματος και της
ψυχής, που έχει να κάνει με τον κόσμο που ζούμε», λέει η Άννα – Μαρία Τσακάλη.
«Είναι και οι ζωγραφικές μας ποιότητες. H ηδονή της κουζίνας της ζωγραφικής,
που επικοινωνεί μέσω του θέματος με τον θεατή», προσθέτει ο Αλέξης Βερούκας.

Εδουάρδος Σακαγιάν: «Δεν έχω σχέση με τον ρεαλισμό της εποχής μου και με
κάθε ρεαλισμό, διότι πιστεύω ότι ο ρεαλισμός δεν έχει όρια. Με ενδιαφέρει να
βλέπω το πραγματικό μέσα από προσωπικά φίλτρα που περιέχουν ελπίδα».

Άννα – Μαρία Τσακάλη: «Ο ρεαλισμός εξακολουθεί να υπάρχει. Υποκειμενικός,
ποιητικός… ο καθένας διαλέγει τον δικό του. Είναι ο τρόπος για να
καταλάβουμε τη σχέση μας με τον χώρο»

Αλέξης Βερούκας: «Ο ρεαλισμός υπάρχει, αλλά όχι με το ίδιο ζητούμενο των
περασμένων δεκαετιών. H δική μας γενιά έχει διαδεχτεί την πιο απελευθερωμένη
μορφή του, όχι τη φωτογραφική εκδοχή του. Πρόκειται για μια προσωπική υπόθεση,
όπου ο κάθε ζωγράφος καλείται να επανανακαλύψει τον ρεαλισμό».

Στέφανος Δασκαλάκης: «Υπάρχει ένα παράδοξο. Ενώ όλοι οι φορείς (μουσεία,
μπιενάλε κ.ά.) δεν δείχνουν ζωγραφική, οι πιο ακριβοί ζωγράφοι – ο Μπαλτίς και
ο Φρόιντ – είναι παραστατικοί. Νομίζω ότι αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι η
ζωγραφική είναι ζωντανή».

Ειρήνη Ηλιοπούλου: «H ζωγραφική γενικά είναι ξεπερασμένη. Έχει μείνει πιο
πίσω από το βίντεο και την εννοιολογική τέχνη. Πάντα όμως καταφέρνει να κρατά
τελικά έναν κεντρικό ρόλο. Πιστεύω πως δεν θα εξαφανιστεί ποτέ».

INFO

«In Arte Veritas» από 23 Ιουλίου στο Ίδρυμα Π.&M. Κυδωνιέως (Χώρα Άνδρου).
Έως 30 Σεπτεμβρίου.