ANAΛΩΣIMA Kαι η Ουκρανία;

Νούμερο ένα λοιπόν. Όχι μόνο στο κάπνισμα, στην παιδική παχυσαρκία, στα
τροχαία ατυχήματα, στην εξαγωγή φοιτητών στα Πανεπιστήμια της Αγγλίας, στον
ακριβότερο καφέ, στο λιγότερο πράσινο ανά κάτοικο μεγαλούπολης, στο δεν ξέρω
ποιο άλλο κακό, μοιραίο, μίζερο και φθοροποιό. Νούμερο ένα στη Γιουροβίζιον,
κι όποιος λέει ότι δεν νοιάζεται, δεν λέει αλήθεια. Ρωτήστε τους πιο
αδιάφορους και ψύχραιμους αν ένιωθαν απογοήτευση μετά τις πρώτες ψηφοφορίες,
που μας έβγαζαν χαμηλά, αν είχαν αγωνία αργότερα, μήπως χάσουμε εμείς και
νικήσει εκείνη η άγρια Ρουμάνα. Κι όσοι λένε ότι στη Γιουροβίζον οι χώρες δεν
ξεχωρίζουν, αυτήν τη φορά έπεσαν έξω. Ξεχώρισαν πολύ και οι Νορβηγοί, γιατί
μόνο από τη Σκανδιναβία μπορούσε να εμφανιστεί τέτοιο γκλιτεροφρικιό, με όλο
το Βόρειο Σέλας επάνω του. Ξεχώρισαν και οι διάφοροι Βαλκάνιοι με τις
πολύχρωμες τρέσες τους, τα ζακάρ τους, τα τύμπανά τους, τα μαντίλια τους, τις
γιαγιάδες τους, καλά που δεν φορούσαν και φουστανέλες, να πρέπει μετά να
διακόψουμε διπλωματικές σχέσεις, επειδή καπηλεύονται τα σύμβολά μας. Οι δε
Τούρκοι το έπαιξαν τόσο Τούρκοι, που θα έφτασαν να μην αναγνωρίζουν τον εαυτό
τους. Γενικώς το έθνικ παρατράβηξε, αλλά ευτυχώς η νικήτρια Ελλάδα έδειξε τον
δρόμο για κάτι πιο ευρωπαϊκό και λιγότερο ξεκάθαρο εθνικά· κι αφού νίκησε,
όλοι θα τη μιμούνται. Χάρη στην Έλενα Παπαρίζου, κόρη μεταναστών στη Σουηδία,
μας έδωσαν δώδεκα οι Σουηδοί, όπως εμείς σε λίγα χρόνια θα δίνουμε δώδεκα στην
Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Πολωνία, την Ουκρανία, όταν θα
διαγωνίζονται παιδιά μεταναστών από εκεί, που θα έχουν μεγαλώσει εδώ. Και
τότε, θα μας ψηφίσει κι εμάς η Ουκρανία.