«Nα σπρώξουμε τον κόσμο μπροστά»

H εννιάχρονη Φωτεινή προχώρησε. Προσπέρασε, έκλεψε τη θέση από τον παλιό
αντάρτη, τον ιστορικό της Βουλής Τριαντάφυλλο Γεροζήση, ο οποίος περίμενε στη
σειρά για «το στερνό αντίο στον καπετάνιο». Και άφησε μία μυρωδάτη γαρδένια
στη σορό του ιστορικού ηγέτη του KKE, Χαρίλαου Φλωράκη στο κτίριο του
Περισσού.

Ο 70χρονος καθηγητής, με τα πολλά χρόνια σπουδών και έρευνας στο Παρίσι, δεν
δυσανασχέτησε που του πήρανε τη θέση. Άλλωστε μανάδες με τα παιδιά στην
αγκαλιά και γέροντες που δεν μπορούσαν να πάρουν τα πόδια τους περίμεναν κι
αυτοί στη σειρά.

«Ήμουν 15 χρόνων όταν ανταρτόπουλο στην 123η Ταξιαρχία του ΔΣΕ (Δημοκρατικού
Στρατού Ελλάδας) πρωτοείδα τον Χαρίλαο ως διοικητή της A’ Μεραρχίας. Από τότε
τον είδα πολλές φορές. Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι πόσα παιδιά και νέοι
ήρθαν να τον χαιρετίσουν, όπως η μικρή Φωτεινή που έκοψε το λουλούδι από την
γλάστρα του σπιτιού της στον Βύρωνα και ήρθε να απευθύνει έναν χαιρετισμό
σηκώνοντας και την αριστερή γροθιά της», σχολίασε.

Ο Τριαντάφυλλος Γεροζήσης δεν κατάφερε να συνεχίσει την κουβέντα. Γέμισε
δάκρυα. Έβγαλε τα γυαλιά, σκουπίστηκε και συνέχισε: «Θα ακουστούν πολλά για
τον Χαρίλαο Φλωράκη, θα τον δοξάσουν, όσο περνάνε τα χρόνια θα λένε και
καλύτερα λόγια. Εγώ ένα πράγμα πάνω απ’ όλα θυμάμαι, πως όταν μίλαγες μαζί του
και σου έλεγε την μία ιστορία πίσω από την άλλη, παρακάλαγες μέσα σου να μη
σταματήσει!».

Ο ιστορικός ηγέτης του KKE, «ο πατριώτης», όπως όλα τα τηλεγραφήματα έγραψαν,
όλα αυτά δεν τα πολυήθελε. Ακόμη και για την έκθεση σε λαϊκό προσκύνημα της
σορού του που προέβλεπε ότι «αναγκαστικά θα γίνει» έλεγε: «Όλα αυτά είναι
εφήμερα», μου είχε πει. «Εγώ ξέρω ότι με αγάπησαν πολλοί και ότι αγάπησα
περισσότερους. Αλλά τι τα θες, θα πιούμε τσίπουρο από τα Άγραφα, είναι
καθαρό, και πάει κάτω εύκολα!».

«Δεν ξεθώριασε»

Κι όταν τον τσίγκλησα – την τελευταία φορά που τον είδα – για «τα όνειρα της
Αριστεράς που ξεθώριασαν» κόντεψε να με διώξει με τις… κλωτσιές: «Κι εγώ που
σε εμπιστευόμουν και νόμιζα ότι ξεχώριζες», έδειξε να εκπλήσσεται, για να
περάσει μετά το μήνυμα που ήθελε. «Αλλά δημοσιογράφος είσαι, το σαράκι της
αμφισβήτησης δεν σ’ αφήνει. Ορέ δεν βλέπεις τι γίνεται στον κόσμο; Και καλά
ταξιδεύεις… Δεν βλέπεις τη φτώχεια και τους πολέμους; Τη μιζέρια σε
ελληνικές οικογένειες δεν την έχεις συναντήσει; Για ποιο όνειρο που ξεθώριασε
μιλάς; Ή νομίζεις ότι επειδή μερικοί σαλτιμπάγκοι της πολιτικής που πέρασαν
στην απέναντι όχθη και διατυμπανίζουν πως δεν υπάρχουν πια οράματα, ότι δήθεν
έσβησε ο σοσιαλισμός… Κούνια που τους κούναγε και τους κουνάει… Ο κόσμος
θα αλλάξει. Μονάχα εγώ δεν θα το προλάβω! Ο καπιταλισμός ό,τι έδωσε έδωσε! Από
εδώ και πέρα μόνον βαρβαρότητα και πόλεμο μπορεί να δώσει. Ο σοσιαλισμός ήταν
και παραμένει αναγκαιότητα».

Οι τελευταίες του κουβέντες μού καρφώθηκαν στο μυαλό και προς στιγμή σκέφθηκα:
«Όσο καλός και να ‘ναι, μία ζωή ήταν συνηθισμένος στην προπαγάνδα. Τι θα μου
έλεγε;».

Δεν είχα προφτάσει να τελειώσω και λες και διάβασε τη σκέψη μου: «Δεν στο ‘πα,
μία ζωή αμφισβήτηση. Ορέ, την αμφισβήτηση την έχουμε για να σπρώχνουμε τον
κόσμο μπροστά, να ζει καλύτερα και όχι για να τον ρίχνουμε στην αναζήτηση. Δεν
είδες και τον Γκορμπατσώφ που έφτασε μέχρι και πίτσα να διαφημίζει; Άστο σου
λέω. Ψάξε άμα θες αλλά για να αλλάξεις κάτι προς το καλύτερο, όχι για να
πισωγυρίσεις. Τέτοιοι υπήρξαν στην ιστορία και ήταν πολλοί, αλλά τους κλαίνε
και οι ρέγγες».

«Με ποιους θα συνεργασθούμε για ένα Κοινωνικό Μέτωπο»

OTAN ΕΘΕΤΕΣ θέμα στον Χαρίλαο Φλωράκη για τις συνεργασίες και τα
μέτωπα που χρειάζονται είχε πάντα κάτι να σου πει. Αρκεί να τον
«ενοχλούσες». Κι εκείνος «έπαιρνε αμέσως φωτιά».

«Ο σοσιαλισμός, Γιάννη, ήταν και παραμένει ο στρατηγικός στόχος του ΚΚΕ. Και
αυτός ο στόχος ήταν, είναι και παραμένει αδιαπραγμάτευτος. Δεν μπορούμε, όμως,
στο όνομα του στρατηγικού μας στόχου – του σοσιαλισμού – να εγκαταλείψουμε
τους αγώνες για τα καθημερινά προβλήματα του λαού και του τόπου. Άλλωστε, στην
προσπάθειά μας αυτή να αντισταθούμε στη νέα τάξη και να υπερασπίσουμε τα λαϊκά
συμφέροντα, μας χρειάζονται ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες –
πέρα από τις ταξικές. Γιατί υπάρχουν και μη κομμουνιστές Έλληνες που δεν
θέλουν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που δεν στέργουν στην εκχώρηση
κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ξένα κέντρα, που αξιώνουν καλύτερη παιδεία,
καλύτερη υγεία κ.λπ., κ.λπ. Έπειτα, πες ότι καταφέραμε και συγκροτήσαμε ένα
Μέτωπο Κοινωνικών Δυνάμεων, σε αντιιμπεριαλιστική και αντιμονοπωλιακή
κατεύθυνση, ότι έγιναν εκλογές και ότι το Μέτωπο πήρε την πλειοψηφία. Η
κυβέρνηση που θα προκύψει, τι κυβέρνηση θα είναι; Μη σπεύσεις και πεις ότι θα
είναι σοσιαλιστική, διότι δεν θα είναι. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε το καθεστώς που
θα τη στηρίζει. Θα είναι, απλούστατα, μία πλατιά δημοκρατική και λαϊκή
συμμαχία, η οποία θα αρχίζει σιγά σιγά να παίρνει μέτρα με κατεύθυνση
προοδευτική και με απώτερο στόχο τον σοσιαλισμό. Διαφορετικά, η κοινωνική και
πολιτική συμμαχία – δηλαδή το Μέτωπο – θα διαλυθεί, διότι οι εταίροι του ΚΚΕ
στο Μέτωπο θα αρνούνται να υιοθετήσουν τα επαναστατικά μέτρα».