Ήταν ρεαλιστής και μεταρρυθμιστής…

«Κρατήσαμε μία τρυφερή σχέση μέχρι το τέλος» είπε στα «NEA» ο Μίμης Ανδρουλάκης. «Θέλω να πεθάνω παπουτσωμένος. Να μην μου πάρει η κότα το ψωμί από τα χέρια», έλεγε ο Χαρίλαος που είχε αγωνία «να πεθάνει αξιοπρεπής»…

ENA ΑΠΟ τα πιο αγαπημένα «παιδιά» του Χαρίλαου Φλωράκη στην KNE, που
αργότερα με την εύνοια και την παρότρυνση του ιστορικού ηγέτη της Αριστεράς
μεταπήδησε στα ηγετικά κλιμάκια του KKE, ήταν ο Μίμης Ανδρουλάκης. Παρά τις
πολιτικοϊδεολογικές διαφορές που τους χώριζαν την τελευταία δεκαπενταετία ο
νυν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ διατηρούσε μέχρι τις ύστατες στιγμές στενές επαφές
μαζί του και τον επισκεπτόταν πολύ τακτικά στο σπίτι του, στην Πλατεία
Κέννεντυ, στο Χαλάνδρι. H τελευταία τους συνάντηση έγινε την ημέρα του
εορτασμού της επετείου της ΕΠΟΝ στις 23 του περασμένου Φεβρουαρίου, λίγες
ημέρες μετά το 17ο συνέδριο του KKE όπου ο Χαρίλαος Φλωράκης δεν μπόρεσε να
παραστεί λόγω της επιβαρημένης κατάστασης της υγείας του.

«Κρατήσαμε μία τρυφερή σχέση μέχρι το τέλος. Μία από τις μεγαλύτερες αγωνίες
που είχε ο Χαρίλαος από τα 60 του ακόμη ήταν να πεθάνει αξιοπρεπής. Μέχρι και
την τελευταία στιγμή μού έλεγε: «Θέλω να πεθάνω παπουτσωμένος. Να μην μου
πάρει η κότα το ψωμί από τα χέρια», είπε στα «NEA» ο βουλευτής Επικρατείας του
ΠΑΣΟΚ περιγράφοντας τον πανικό που ένιωθε ο ιστορικός ηγέτης φοβούμενος
μήπως… βυθιστεί και χάσει την επαφή με το περιβάλλον, κάτι που είχε συμβεί
σε μία από τις αδελφές του. Γι’ αυτό και νιώθω ανακουφισμένος που έφυγε έτσι.
Δεν ήθελα να σαπίσει ο Χαρίλαος…». Για τον Μίμη Ανδρουλάκη «ο θάνατος του
Χαρίλαου σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής της Αριστεράς. Μαζί με τον Χαρίλαο
αποχαιρετούμε το τέλος των αγώνων και των επαναστάσεων παλαιού τύπου. Ο
Χαρίλαος δεν ήταν προσηλωμένος σε δόγματα. Ήταν μεταρρυθμιστής και διέθετε
εκπληκτική δύναμη ρεαλισμού. Σε μία ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση το ’91 σε ένα
αμφιθέατρο, κι ενώ μας χώριζαν πολιτικές διαφορές τού φώναξα: «Υπήρξες
Λούθηρος χωρίς να το γνωρίζεις»…

«Το κύριο χαρακτηριστικό του Χαρίλαου Φλωράκη ήταν ότι δεν διέθετε τον
ναρκισσισμό των πολιτικών. Ήταν πάρα πολύ καλός άνθρωπος. Μία από τις
τελευταίες μου εκπομπές στο ραδιόφωνο την έγραψα για τον Χαρίλαο. Και εκείνος
την άκουσε. Ήταν για τα γεγονότα του B’ Παγκοσμίου Πολέμου. H εκπομπή
αναφερόταν στον Στάλιν. Ήθελα να μάθει ο Χαρίλαος, κάτι που χρόνια τον
βασάνιζε. Γιατί ο Στάλιν δεν ήθελε να παρατάξει τις δυνάμεις στο δυτικό
μέτωπο.. Ανακουφίστηκε, αν και είχε μεγάλες διαφορές με τον Στάλιν. Βαθιά μέσα
του έτρεφε έναν θαυμασμό για εκείνον. Όμως ο Χαρίλαος δεν μπορούσε να σφάξει
ούτε κότα…».