MIKHΣ ΘEΟΔΩPAKHΣ «Mας τρώνε τη μνήμη με το κουταλάκι»

Έργα λαϊκά, λυρικά αλλά και συμφωνικά θα παιχτούν στο Ηρώδειο για τα 80 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη

Γνωρίζουμε τον Μίκη Θεοδωράκη; Αστεία η ερώτηση, αλλά αν το σκεφτούμε, πόσες
φορές έχουμε βρεθεί σε συναυλία, όπου συνοψίζεται η «λαϊκή» και η «συμφωνική»
του πλευρά;

Στις 22 και 23 Μαΐου, το Φεστιβάλ Αθηνών θα γιορτάσει τα 80 χρόνια του Μίκη,
με δύο συναυλίες που για πρώτη φορά θα επιχειρήσουν να αγκαλιάσουν την
πολλαπλότητα του έργου του – έργο χιλιοτραγουδισμένο από τη μια πλευρά
(τραγούδια) και λιγότερο γνωστό από την άλλη (συμφωνικό).

Καλοδιάθετος και λαλίστατος ήταν χθες ο Μίκης Θεοδωράκης, ανάμεσα στους
ερμηνευτές των δύο συναυλιών, κορυφαίες φωνές απ’ όλο το φάσμα: Τη σοπράνο
Σόνια Θεοδωρίδου, με την οποία συναντιέται πρώτη φορά – θα ερμηνεύσει
αποσπάσματα από την «3η Συμφωνία», από την όπερα «Αντιγόνη», μαζί με τον
τενόρο Ζάχο Τερζάκη. Τη Νένα Βενετσάνου, τον Δημήτρη Μπάση, την πιανίστα Τατ.
Παπαγεωργίου (έχει ηχογραφήσει το πιανιστικό έργο του).Ο Λαυρέντης
Μαχαιρίτσας, που πρώτη φορά ερμηνεύει κομμάτια από την «Κατάσταση Πολιορκίας»
και από τους «Λιποτάκτες» δεν κατάφερε να είναι εκεί.

Με τον πληθωρικό του λόγο ο Μίκης Θεοδωράκης είχε πολλά να πει και για την
τέχνη του, αλλά και για το πώς ο πολίτης Θεοδωράκης, πάντα ενεργός πολιτικά,
είναι αδύνατον να ξεχωρίσει από τον συνθέτη: «Γι’ αυτό, τούτη είναι μια
συναυλία μνήμης. Δεν ήμουν από τους συνθέτες που έκλεινα τις κουρτίνες για να
γράψω μουσική. Άνοιγα την πόρτα κι έβγαινα έξω, και κάθε τι που ζούσα το
αποτύπωνα στις μουσικές. Τους συμφωνικούς ήχους τους μεταχειρίστηκα σαν όπλο».

Έγραφε διαρκώς, από την πρώτη μέρα, είπε. «Έγινα 80 ετών και ακόμα δεν γνωρίζω
αν έπεισα με το έργο μου ότι για μένα το να γράφω τραγούδια ή να συνθέτω
συμφωνικά έργα είναι ένα και το αυτό. Γιατί εκφράζομαι και με τους δύο
τρόπους. Πρέπει να πω ότι με καταλαμβάνει ίλιγγος, καθώς αυτή η συζήτηση
ξεκίνησε πριν από 45 ολόκληρα χρόνια… ».

Το γεγονός ότι τη δεκαετία του ’60, «που ήταν πιο φωτεινή», έγραψε τραγούδια
που μπήκαν σε κάθε σπίτι, δεν σημαίνει ότι αισθάνθηκε διασκεδαστής. «Ναι, να
διασκεδάσει ο κόσμος, αλλά και να θυμάται. Κι αυτό το πέτυχα με τραγούδια,
όπως το “Περιγιάλι το κρυφό”, τραγούδια με στίχους μεγάλων ποιητών, του
Σεφέρη, του Ελύτη…».

Σήμερα; Ο Μίκης με τον γλαφυρό του λόγο, το νεανικό του βλέμμα και τις
ανεξάντλητες ιστορίες του, γύρισε στην Κατοχή, στην Αντίσταση, σε εκείνη την
«αγνώριστη» Ελλάδα, που την έχουμε ξεχάσει. «Ήμασταν οι τρίτοι σε αριθμό
θυμάτων, αναλογικά προς τον πληθυσμό μας, και βλέπεις ότι παντού έγιναν
εκδηλώσεις για τα 60 χρόνια από τη λήξη του πολέμου, στη Γερμανία, στη Ρωσία,
στη Γαλλία, κι εμείς εδώ, κουβέντα, τίποτα. Είναι δυνατόν; Τι αχαριστία είναι
αυτή; Μας τρώνε τη μνήμη μας με το κουταλάκι, σιγά σιγά, κι εμείς καθόμαστε
και τους παρακολουθούμε σαν χαζοχαρούμενα. Γι’ αυτό λέω ότι η ιδιαιτερότητα
αυτής της συναυλίας είναι και η μοναδικότητά της. Θα πάμε με θάρρος στον
αγώνα, κι όσοι πιστοί… ».

INFO

«Τα Τραγούδια Του Έρωτα Και Της Αγάπης», 22-23/5 στο Ηρώδειο, με τη Λαϊκή
Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης, τη Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία της EPT