«Στον Πόλεμο έκανα μόνο το καθήκον μου»

«Δεν έκανα παρά το καθήκον μου. Χιλιάδες άλλοι έδωσαν τη ζωή τους σ’ εκείνη
την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης», ακούστηκε προ ημερών να λέει ο Πρόεδρος
Κάρολος Παπούλιας σε συνεργάτη του, όταν συζητήθηκε το πρόγραμμα της τριήμερης
επίσκεψής του στη Μόσχα με αφορμή τον εορτασμό των 60 χρόνων από το τέλος του
B’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μετά την επίδοση των βραβείων Λένιν στον Μανώλη Γλέζο και στον Γιάννη Ρίτσο, η Ρωσία ξεχωρίζει έναν Έλληνα, αρχηγό κράτους, για να τον τιμήσει και μάλιστα μέσα στο Κρεμλίνο

Ο κ. Παπούλιας – παρτιζάνος στα 14 χρόνια του στον ΕΛΑΣ – σεμνός όπως πάντα
ακούστηκε να λέει ακόμη: «Ό,τι έκανα τότε το έκανα γιατί το ένιωθα, γιατί έτσι
πίστευα πως η ζωή έχει νόημα. Δεν είχα σκεφθεί ποτέ ότι παίρνοντας το όπλο να
πολεμήσω τον φασισμό και τον ναζισμό θα μου έδιναν ένα μετάλλιο και μάλιστα
ότι θα το ‘παιρνα με τόσο επίσημο τρόπο».

Το μυστικό αυτής της χαμηλόφωνης συζήτησης που έγινε με τον Πρόεδρο της
Δημοκρατίας είναι απλό αλλά και μεγάλο συνάμα. Είναι η τρίτη φορά για την
Ελλάδα που η Μόσχα με τόσο επίσημο τρόπο και μάλιστα στην τωρινή περίπτωση
παρουσία άλλων 52 αρχηγών κρατών, ανάμεσά τους και ο Αμερικανός Πρόεδρος
Τζορτζ Μπους, θα τιμήσει έναν Έλληνα.

Μετά την επίδοση των βραβείων Λένιν στον Μανώλη Γλέζο και στον Γιάννη Ρίτσο, η
Ρωσία ξεχωρίζει έναν Έλληνα, αρχηγό κράτους, μαζί με τους Προέδρους της
Αλβανίας και της Κροατίας, που ήταν κι αυτοί παρτιζάνοι στον B’ Παγκόσμιο
Πόλεμο, για να τον τιμήσει και μάλιστα μέσα στο Κρεμλίνο.

Στην εποχή μας δεν δίδονται πια βραβεία Λένιν, αλλά οπωσδήποτε η επίδοση σ
έναν «δικό μας» ενός μεταλλίου από τον πρόεδρο της χώρας (σ.σ.: τον κ.
Βλαντίμιρ Πούτιν) που έδωσε πάνω από 25 εκατομμύρια νεκρούς στον παγκόσμιο
αντιφασιστικό αγώνα του B’ Παγκοσμίου Πολέμου είναι μεγάλη υπόθεση.

Στο Καστελλόριζο. Πριν από λίγες ημέρες, όταν ο κ. Παπούλιας είχε
βρεθεί για να γιορτάσει το Πάσχα με ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο στην ακριτική
Μεγίστη (Καστελλόριζο), ο παπα-Γιώργος του νησιού τον ρώτησε: «Κύριε Πρόεδρε,
δεν μας έχουν συνηθίσει οι επίσημοι να κάθονται εδώ στο νησάκι μας δύο και
τρεις μέρες. Εσείς το τολμήσατε, προφανώς γιατί θέλατε να δώσετε έμφαση στη
στήριξη της Πολιτείας και όλων των κομμάτων στην ακριτική Ελλάδα. Να δω
βεβαίως πόσο θα τους συγκινήσετε όλους αυτούς στην Αθήνα, που πολλές φορές
ξεχνάνε ότι πατρίδα δεν είναι μόνον η Αθήνα».

Ο Έλληνας Πρόεδρος περιορίστηκε σε ένα χαμόγελο και όταν ανήμερα το Πάσχα ήρθε
η ώρα του χορού κράτησε από το χέρι τον παπα-Γιώργο και τον στήριξε στον χορό
και στο τραγούδι.

«Είναι μεγάλη ηθική στήριξη αυτή. Λες και ζητάμε κάτι περισσότερο; Να μη μας
θυμούνται μόνο στις εκλογές», ακούστηκε να λέει ο δήμαρχος του ακριτικού
νησιού Παύλος Πανηγύρης. «Αλλά ο Παπούλιας είναι πάνω απ’ όλα πατριώτης με
προοδευτικές ιδέες. Δεν είναι και μικρή υπόθεση αυτό, όταν μάλιστα είσαι στην
κορυφή της εξουσίας…».

Στην αναμνηστική οικογενειακή φωτογραφία – έχει προγραμματιστεί για τις 11.40
το πρωί της Δευτέρας – στην Κόκκινη Πλατεία ο παρασημοφορημένος Έλληνας
Πρόεδρος ασφαλώς θα ξεχωρίζει λόγω της μεγάλη τιμής που του κάνει μία μεγάλη
και τόσο ιστορική δύναμη της ανθρωπότητας.

«Αν μπορούσαμε να λύσουμε εκεί μαζί με τα φλας και θέματα δικαιοσύνης των
λαών, αλλά και της πολύπαθης ειρήνης που λείπει από διάφορα σημεία του πλανήτη
ίσως να ήταν καλύτερα», ακούστηκε να σχολιάζει ο Πρόεδρος. «Αλλά αυτό δεν μας
εμποδίζει να ελπίζουμε και να παλεύουμε για το καλύτερο…».

Αμερικανικός σεβασμός. Θετικά λόγια για τον νέο Πρόεδρο γράφονται και
στην άλλη άκρη του Ειρηνικού, στις ΗΠΑ, ακόμη και στο περιοδικό «Μεσόγειος»
του Πανεπιστημίου Duke της Ουάσιγκτον. «Ο κ. Παπούλιας είναι πολύ έντιμος
άνθρωπος», αναφέρεται στο περιοδικό. «Είναι πολύ σεβαστός στους Αμερικανούς
διπλωμάτες που τον ξέρουν προσωπικά. Στο παρελθόν, κατά την περίοδο του ’80,
δημιούργησε ορισμένες αντιφάσεις, λόγω της σταθερής και σθεναρής θέσης της
Ελλάδας στο μεσανατολικό θέμα, αλλά ο σεβασμός που τρέφουν αξιωματούχοι της
αμερικανικής κοινωνίας για το πρόσωπό του είναι πολύ μεγάλος. Ο Κάρολος
Παπούλιας είναι ευθύς άνθρωπος και αποκατέστησε την αξιοπρέπεια της ελληνικής
κυβέρνησης και της Ελλάδας στις δυτικές χώρες στην περίοδο του ’80, παρά τις
αντιφάσεις που είχε στην αρχή της θητείας του».