[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΙΓΗΣΑΝ οι αναστάσιμες καμπάνες και άρχισε σταδιακά η
επιστροφή των εκδρομέων του Πάσχα, έφθασε η ώρα ενός απολογισμού. Για μία
σειρά από θέματα που καταχωνιάστηκαν ή παραμερίστηκαν λόγω της Μεγάλης
Εβδομάδας. Πώς και γιατί τα κατάφερε το συνδικαλιστικό κίνημα και μετέθεσε την
Εργατική Πρωτομαγιά τόσο μακριά και την έφθασε να γιορταστεί όχι δυο- τρεις
ημέρες αργότερα, αλλά στις 11 Μαΐου;

Πώς, ενώ μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, π.χ. η Γαλλία, ακόμη και η Βρετανία, η
οποία συνταράσσεται από τις αποκαλύψεις για τον πόλεμο και την κατοχή στο
τραγικό Ιράκ, τα κατάφεραν να πάνε σε δημοψήφισμα για το Ευρωσύνταγμα, η
Ελλάδα σνομπάρει τη δημοκρατία; Και ποιοι ήταν εκείνοι οι Έλληνες βουλευτές
που ψήφισαν ένα Σύνταγμα το οποίο δίνει τη δυνατότητα να γίνει δημοψήφισμα για
ένα τόσο κορυφαίο ζήτημα, όπως το Ευρωσύνταγμα αλλά και εκ των υστέρων, αφού
έχει αποφασίσει για το θέμα η Βουλή;

Ποιοι είναι εκείνοι οι ανόητοι που συνεχίζουν να παίζουν ακόμη με την τύχη του
Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, και μάλιστα με πόλεμο δημοσιευμάτων του ισραηλινού
Τύπου; Δεν υπάρχει δημοκρατική, κοινοβουλευτική δύναμη που να βάλει τέλος σ’
αυτόν τον συνεχιζόμενο και σε δόσεις εθνικό ευνουχισμό; Δεν υπάρχουν
στοιχειωδώς λογικές δυνάμεις στον τόπο που να αντιλαμβάνονται πόσο μεγάλο
είναι το αιώνιο παζάρι στη Μέση Ανατολή και τι κρύβει το τεράστιο παρασκήνιο
των πρόσφατων επισκέψεων στην περιοχή του Ρώσου ηγέτη Πούτιν και του Τούρκου
πρωθυπουργού Ερντογάν;

Έπειτα, πόσο μπορεί να προσφέρει και να αποδώσει η άριστη και με πολλά
μηνύματα, για έναν υγιή και διεθνιστικό πατριωτισμό, κίνηση του Προέδρου της
Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια να πάει να γιορτάσει το Πάσχα στα Δωδεκάνησα, και
μάλιστα στο ακριτικό Καστελλόριζο, όταν την ίδια ώρα η πολιτική ηγεσία της
χώρας γιόρτασε επιδεικτικά διχασμένη και μακριά από τη Μητρόπολη της Αθήνας
την Ανάσταση στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα (Πεντέλη, Ύδρα, N. Μάκρη και
Τήνο);

Τελικώς, γιατί και πώς κάποιοι το ανέχονται οι Έλληνες να είναι παιδιά ενός
κατώτερου Θεού;