Ποιος σουβλίζει ποιον;


– ΘΥΜΙΣΕ MOY, η Κασσιανή τι ήτανε;
– Τροπάριο!
– Το αγαπημένο μου. Αυτό και το «σήμερον κρεμάται»!
– Εγώ πάλι ψυχοπλακώνομαι. Προτιμάω το «μωρό μου σόρι, μα έχω βρει καλύτερο
αγόρι».
– Πώς τον λέγανε τον γκόμενο της Κασσιανής;
– Πας καλά;
– Θεόδωρο; Θανάση; Θεόφιλο; Από «θου», πάντως!
– Θεογκόμενο;
– Έφαγε κι αυτή η καψερή μια χυλόπιτα. Κι αυτός πήρε την άλλη! Πώς τη λέγανε
την άλλη;
– Εδώ το αρνί το δεκάκιλο πήγε 140 ευρώ και θα μπω εγώ στην καΐλα πώς λέγανε
τη γυναίκα του γκόμενου της Κασσιανής;
– Θα διαφωνήσω μαζί σου, Ευγενία!
– Μη με πικραίνεις!
– Γιατί εγώ είμαι άλλος τύπος. Πιο πνευματικός και πιο πνευματώδης. Δεν με
ενδιαφέρουν τα γήινα. Ειδικά τέτοιες μέρες, με πιάνει μια θρησκευτική ανάταση!
– Κι εμένα μια αλλεργική ρινίτιδα!
– Ο άλλος πάνω στον σταυρό μες στο όξος και τη χολή κι εγώ θα κάτσω να
ασχοληθώ πόσο πήγε ο οβελίας;
– Δεν έχει «πόσο πήγε» ο οβελίας! «Τόσο» πήγε ο οβελίας! 140 ευρώ. 45
χιλιάρικα σε δραχμές. Στο λέω σε δραχμές για να το κατανοήσεις. Για να σου την
εμπεδώσω καλύτερα την κεραμίδα.
– Θα πάρεις αρνί ελληνικό ή ρουμάνικο;
– Σκωτσέζικο, που μιλάει ξένες γλώσσες! Πού θες να ξέρω τι θα πάρω; Ό,τι μου
δώσουνε θα πάρω. Το γουρούνι στο σακί θα πάρω! Τα βουνά θα πάρω!
– ΕΛΛΗΝΙΚΟ από ρουμάνικο έχει διαφορά. Πρέπει πρώτα να διαπιστώσεις την
εθνικότητα!
– ΟΚ, θα τη διαπιστώσω. Θα ρωτήσω το ίδιο. Το σφαχτάρι που κρέμεται στο
τσιγκέλι με τα αίματα, το μπλιάχ το πτώμα θα το ρωτήσω: «Συγγνώμη, εσάς η
καταγωγή σας είναι από Ρουμανία;».
– Τελικά, η Κασσιανή δεν έγινε αυτοκράτειρα, ε;
– Γι’ αυτό δεν έκλεισα μάτι χθες όλη νύχτα. Γιατί δεν έγινε η Κασσιανή
αυτοκράτειρα! Όλα τα άλλα προβλήματα στη ζωή μου είναι λυμένα. Οικονομικά,
κοινωνικά, σεξουαλικά, τα πάντα. Μόνο η Κασσιανή μού προκαλεί αυτό το απύθμενο
κενό μέσα μου.
– ΔΕΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ. Εγώ Βυζάντιο, εσύ Βαρβάκειο!
– Εγώ Χριστό κι εσύ Αλλάχ, όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ! Δεν μας παρατάς, ρε
Ευγενία, πασχαλιάτικα;
– Δεν ακρίβυνε μόνον ο οβελίας. Ακρίβυνε και η μαγειρίτσα!
– A, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας! Θα φάμε και οβελία και μαγειρίτσα; Τόσο
χλιδή πια; Μην είμαστε και πλεονέκτες!
– Δεν βγαίνει ο μισθωτός!
– Ενώ ο άνεργος θα την κάνει ταράτσα!
– Και δεν είναι μόνο το κρεατικό. Είναι και το σου ‘πα – μου ‘πες. Μία πατάτα,
μια σαλάτα, ένα κρασί… τα βάζει κάτω ο άλλος…
– Και ψάλλει το τροπάριο της Κασσιανής!
– KAI KOBOYNE, λέει, και υπερωρίες, δώρα, επιδόματα…
– Άντε, να κόψουνε και τους μισθούς. Να δουλεύουμε και να τους πληρώνουμε κι
από πάνω!
– Ποιος πληρώνει ποιον! Ποιος δουλεύει ποιον!
– Ποιος σουβλίζει ποιον!
– Για να αγοράσουμε ένα ρημαδοαρνί, θα βάλουμε υποθήκη το εκτός σχεδίου στη
Λούτσα!
– Αυτό πια δεν είναι εθνική οικονομία! Αυτό είναι «θα πουλήσω το ρολόι και θα
πάρω κομπολόι»!
– Τελικά, εσείς τι θα σουβλίσετε;
– Μια ομελετίτσα!













