Διαστάσεις H μοναξιά της Σουηδίας

Ο Γκέραν Πέρσον, εμπνεόμενος ίσως από τον Κώστα Σημίτη, ανακοίνωσε την πρόωρη αποχώρησή του

H γκρίνια ξεκίνησε από το τσουνάμι. H καθυστέρηση με την οποία η σουηδική
κυβέρνηση ενημέρωσε τους πολίτες ότι μεταξύ των θυμάτων της τραγωδίας υπήρχαν
εκατοντάδες συμπατριώτες τους, συγγενείς τους, φίλοι τους, κλόνισε την εικόνα
μιας ανοιχτής και σίγουρης για τον εαυτό της χώρας. Ακολούθησαν μερικές κακές
ειδήσεις από το εσωτερικό μέτωπο. H ανάπτυξη της οικονομίας, που αναμένεται να
φτάσει φέτος το 3,2% και του χρόνου το 2,7%, δεν μεταφράζεται σε δημιουργία
θέσεων απασχόλησης. H ανεργία όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά είναι στην
πραγματικότητα πολύ υψηλότερη από το 5,5% που δείχνουν τα παγκόσμια στοιχεία.
Σύμφωνα με τον σοσιαλδημοκράτη πρώην ευρωβουλευτή Χανς Κάρλσον, σύμβουλο του
συνδικάτου Εργατικό Κέντρο που συνεργάζεται με την κυβέρνηση, η πραγματική
ανεργία κυμαίνεται από το 20% ώς το 25%. Και η κατάσταση αναμένεται να
επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο, αφού εισέρχονται συνεχώς στη χώρα ξένοι εργάτες
που είναι διατεθειμένοι να δουλεύουν με πολύ χαμηλότερους μισθούς από τους
ντόπιους.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση που ανέλυσε 19 ευρωπαϊκές χώρες, το εργατικό
κόστος της Σουηδίας βρίσκεται στην έκτη θέση. Ο σύνδεσμος των επιχειρηματιών
Svenskt Naeringsliv προειδοποιεί ότι αν συνεχιστεί η φυγή των επιχειρήσεων, τα
επόμενα πέντε χρόνια μπορεί να χαθούν ώς και 500.000 θέσεις εργασίας. Μήπως
λοιπόν το παραδοσιακό κοινωνικό μοντέλο της Σουηδίας δεν είναι το
καταλληλότερο για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης; H
πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης του Γκέραν Πέρσον να αυξήσει για άλλη μια φορά
τους φόρους δεν φαίνεται αυτή τη φορά να πείθει την κοινή γνώμη. Δημοσκόπηση
που έγινε την περασμένη εβδομάδα δείχνει ότι αν γίνονταν σήμερα εκλογές, η
κεντροδεξιά θα κέρδιζε τους σοσιαλδημοκράτες και τους συμμάχους τους με
διαφορά επτά μονάδων. Και οι εκλογές θα διεξαχθούν τον ερχόμενο Οκτώβριο…

Οι πολίτες δεν στρέφουν όμως την οργή τους μόνο εναντίον της κυβέρνησης, αλλά
και εναντίον της Ευρώπης, η οποία δέχεται έτσι πυρά όχι μόνο από Νότο (τη
Γαλλία), αλλά και από Βορρά. Στο δημοψήφισμα που έγινε πριν από δύο χρόνια για
το ευρώ, οι υποστηρικτές του ΟΧΙ – η αριστερή πτέρυγα των σοσιαλδημοκρατών, οι
πρώην κομμουνιστές, οι Πράσινοι και το αγροτικό Κεντρώο Κόμμα – νίκησαν την
κυβέρνηση χάρις στην εξίσωση ευρώ = απώλεια της εθνικής κυριαρχίας = τέλος του
κοινωνικού κράτους. Τώρα ανυπομονούν για τον δεύτερο γύρο. Το Ευρωσύνταγμα,
λένε, πρέπει να τεθεί στην κρίση του λαού, όχι του κοινοβουλίου. Και ο λαός,
σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το απορρίπτει.

Όλα της φταίνε σήμερα της έρημης της Σουηδίας: η κυβέρνηση, οι μετανάστες, η
Ευρώπη. Μόνη θα ήθελε να πορευτεί, με τις ιδέες της και τις αξίες της, κόντρα
σε έναν όλο και πιο εχθρικό κόσμο. Αλλά ο Πέρσον δεν θα λάβει μέρος σ’ αυτή τη
μάταιη προσπάθεια. Πριν από λίγες μέρες ανακοίνωσε την πρόωρη πολιτική του
συνταξιοδότηση.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com