Tο βαμβάκι ανθίζει στη λάσπη!

Το νερό και η λάσπη από τις μονάδες βιολογικής επεξεργασίας λυμάτων,
σύμφωνα με επιστημονικές μετρήσεις, μπορεί να αυξήσει την παραγωγή βαμβακιού
ακόμη και κατά 500%. «Υπάρχει λύση για το βαμβάκι και δεν κοστίζει τίποτα»,
τονίζουν οι επιστήμονες!

Οι ειδικοί θεωρούν τη λάσπη αυτή – που στη συγκεκριμένη περίπτωση
χρησιμοποιείται ως λίπασμα – λύση στο πρόβλημα της έλλειψης νερού. Όπως είναι
γνωστό, οι βαμβακοκαλλιέργειες είναι οι πλέον απαιτητικές σε νερό
καλλιέργειες. Τη θεωρούν όμως και απάντηση στη μείωση των επιχορηγήσεων από
την Ευρωπαϊκή Ένωση – είναι ένας από τους βασικότερους λόγους για τους οποίους
διαμαρτύρονται οι βαμβακοκαλλιεργητές.

H ιδέα είναι ελληνική: Έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά, έχει δημοσιευθεί σε
διακεκριμένες επιθεωρήσεις του εξωτερικού και έχει κατατεθεί στο υπουργείο
Γεωργίας από μια ομάδα επιστημόνων από τα Τμήματα Βιολογίας και Χημείας του
Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχουν λεπτομερείς αναλύσεις στα χέρια τους και
περιγράφουν «μια πειραματική μέθοδο καλλιέργειας βαμβακιού, η οποία αξιοποιεί
το νερό και τη λάσπη από τις μονάδες βιολογικής επεξεργασίας λυμάτων. Μπορεί
να αυξήσει κατά 500% την παραγωγή και ταυτόχρονα να μειώσει το κόστος,
ενισχύοντας το εισόδημα των αγροτών».

Αυτό που ζητούν από το υπουργείο Γεωργίας οι επιστήμονες είναι απλά η
προσωρινή παραχώρηση ενός αγρού. «Ούτε χρήματα ζητάμε, ούτε τίποτα. Έναν αγρό
μόνο για να δοκιμάσουμε αυτό που έχουμε αποδείξει πειραματικά. Θα μπορούσε να
είναι στη Λιβαδειά ή στην Καρδίτσα, σε περιοχές όπου λειτουργεί βιολογικός
καθαρισμός και όπου υπάρχουν σημαντικές βαμβακοκαλλιέργειες». Ο κ. Νίκος
Χριστοδουλάκης είναι επίκουρος καθηγητής Βοτανικής στο Τμήμα Βιολογίας του
Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκείνος επέβλεψε την εργασία της βιολόγου Αναστασίας
Τσάκου, η οποία έγινε στα πλαίσια της διδακτορικής της διατριβής.

Στη διάρκεια της έρευνας της κυρίας Τσάκου, όλες οι μετρήσεις έδειξαν
εντυπωσιακά πλεονεκτήματα από τη χρήση νερού και λάσπης, που προέρχεται από
μονάδες βιολογικής επεξεργασίας λυμάτων, οι οποίες πραγματοποιούν ολοκληρωμένο
καθαρισμό. «Σήμερα», εξηγεί η ίδια, «τα προϊόντα από τις εγκαταστάσεις
βιολογικής επεξεργασίας λυμάτων, τα πετάμε. H έρευνα όμως έδειξε πως μπορούν
να βοηθήσουν σημαντικά κάθε στάδιο της παραγωγής, αφενός μειώνοντας το κόστος
από τη χρήση λιπασμάτων και, αφετέρου κερδίζοντας τουλάχιστον δύο εβδομάδες
από τον χρόνο καρποφορίας του φυτού. Χωρίς πολυέξοδες επενδύσεις και χωρίς
ρίσκο».

«Ήταν τόσο εντυπωσιακά τα αποτελέσματα, που στο εξωτερικό η ανταπόκριση ήταν
άμεση. Ήταν πολύ μεγάλο το ενδιαφέρον ερευνητών από την Αυστραλία, τις ΗΠΑ, το
Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Τουρκία – χώρες ανταγωνιστικές της Ελλάδας στην
παραγωγή βαμβακιού», εξηγεί ο κ. Χριστοδουλάκης. «Στην Ελλάδα όμως, βρήκαμε
όλες τις πόρτες κλειστές. Κανένα ενδιαφέρον, καμία κίνηση».

TI ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΓΙΑ TH ΛΑΣΠΗ

Δεν επιβαρύνει το περιβάλλον

BAPIA BIOMHXANIA δεν υπάρχει στην Ελλάδα, έτσι στις περισσότερες
περιοχές της χώρας μας τα προϊόντα των μονάδων βιολογικής επεξεργασίας λυμάτων
(λάσπη και νερό) είναι απαλλαγμένα από τοξικά υλικά και βαρέα μέταλλα και
μπορούν να χρησιμοποιηθούν, χωρίς τον παραμικρό κίνδυνο. Αυτό υποστηρίζει ο
επίκουρος καθηγητής Βοτανικής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.
Νίκος Χριστοδουλάκης, με βάση συγκεκριμένες αναλύσεις και μετρήσεις. «Το νερό,
μετά τη χλωρίωση είναι πόσιμο, ενώ η λάσπη που, όταν ξηραίνεται μοιάζει με
φελλό, είναι το καλύτερο λίπασμα, πλούσιο σε οργανικά στοιχεία».

Άλλωστε, σημειώνουν οι ειδικοί, οι μονάδες βιολογικής επεξεργασίας λυμάτων
μιμούνται τον μηχανισμό που έχει η φύση να εξαφανίζει και να ανακυκλώνει τα
απόβλητα που αφήνουν στο έδαφος όλοι ανεξαιρέτως οι ζωντανοί οργανισμοί.