H βρετανική μόδα αντεπιτίθεται

Τα πικ νικ στο γρασίδι της βρετανικής εξοχής ενέπνευσαν τον οίκο Burberry στην αναβίωση του «αγγλικού ευ ζην» που λανσάρει στην καλοκαιρινή του κολεξιόν

Οι σχεδιαστές θαυμάζουν το πλούσιο τριφύλλι της αγγλικής εξοχής, τα δωμάτια
τσαγιού και το κυνήγι της αλεπούς και νιώθουν την έμπνευσή τους να χτυπάει
κόκκινο. H μεγάλη συζήτηση ανοίγει με μεσάτα τουίντ ταγιέρ, με απογευματινά
φορέματα τσαγιού του 1880 και τα μυθιστορήματα της Τζέιν Όστιν, με εμπριμέ
λεπτά φορέματα και γαλότσες, με χοντρά σκωτσέζικα πουλόβερ και με την
ατμόσφαιρα των ταινιών του Μέρτσαντ Άιβορι να σκορπίζουν την ατμόσφαιρα
νοσταλγίας με άρωμα άγριου τριαντάφυλλου πάνω στα αγγλικά παραδοσιακά
υφάσματα, που άρχισαν να γίνονται φετίχ για πολλούς σχεδιαστές οι οποίοι δεν
έχουν αγγλικό διαβατήριο.

Αν το φαντασμαγορικό ιταλικό πρετ α πορτέ και το γαλλικό πρωτοποριακό σικ
έπαιξαν τον ρόλο τους στη μόδα της τελευταίας εικοσαετίας, η βρετανική σχολή
βάζει υποψηφιότητα για το άμεσο μέλλον.

Πρώτοι είναι οι αγγλικοί παραδοσιακοί οίκοι Burberry, Pringle of Scotland,
Aquascutum, Mulberry που φρεσκάρουν την εικόνα τους. «Βλέπουμε ένα καθαρόαιμο
βρετανικό στυλ να ζητάει το δικό του μερίδιο στη μόδα, δίνοντας έμφαση στον
αγγλικό τρόπο της ευζωίας, σε αντίθεση με τη μόδα των δρόμων και το εκκεντρικό
στυλ που ήδη υπάρχει.

Το νέο, πιο εκλεκτικό βρετανικό στυλ άρχισε ο Burberry με την καμπαρντίνα του
και την Κέιτ Μος να κάνει πικ-νικ με την παρέα της στην αγγλική εξοχή. Και το
συνέχισε ο Pringle με τα ζωηρόχρωμα κασμιρένια πουλόβερ που φόρεσαν η Μαντόνα
και ο Μπέκαμ», εξηγεί στα «NEA», η δημοσιογράφος και συνεργάτις μεταξύ άλλων
και του αμερικανικού εντύπου «Women’s Wear Daily» Έλις Κις.

«Οι οίκοι αυτοί ανέτρεξαν πίσω στο DNA τους, στηρίχτηκαν στην ιστορία τους κι
έκαναν μία ανανέωση βασίζοντας το στυλ τους στην ποιότητα και το παρελθόν
τους».

Το εκλεκτικό βρετανικό στυλ παρακολουθεί ο γαλλικός οίκος Cacharel, που
ανανεώνει το ρομαντικό του ύφος στα εκκεντρικά χέρια των Λονδρέζων Κλέμεντς –
Ριμπέιρο. Μετά είναι ο Καρλ Λάγκερφελντ στον οίκο Chanel, ο οποίος πάντα έχει
μια καλή ιδέα για να φρεσκάρει το τουίντ ταγιέρ. Γιατί αν η Κοκό Σανέλ δεν
ερωτευόταν αυτό το αυθεντικό αγγλικό ύφασμα, οι κληρονόμοι της δεν θα είχαν
σημείο αναφοράς. Και στη συνέχεια έρχονται τα φαβορί της ιταλικής μόδας
Μιούτσια Πράντα, Αλμπέρτα Φερέτι και Dolce & Gabbana να πειραματιστούν με
τη βικτοριανή δαντέλα, τους παράταιρους συνδυασμούς χρωμάτων, σχεδίων και
υφασμάτων και να βουτήξουν στα νερά της αγγλικής λογοτεχνίας.

«Τη στιγμή που ο ρόλος της Αγγλίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα τροφοδοτεί τους
πρωτοσέλιδους τίτλους των αγγλικών εφημερίδων με φόβους για την απώλεια της
αγγλικής ταυτότητας, οι σχεδιαστές γραπώνονται από τα τουίντ, τα σκωτσέζικα
κασμίρια και τις τουαλέτες των πρωτοεμφανιζόμενων κορασίδων της αριστοκρατίας
για να υποστηρίξουν το αντίθετο», γράφει η Χάντλεϊ Φρίμαν στην αγγλική
«Vogue». Καθώς, όπως λέει η Βιρτζίνια Γουλφ, «όσο μάταια κι αν δείχνουν, τα
ρούχα αλλάζουν την άποψή μας για τον κόσμο και την άποψη του κόσμου για εμάς».