«Γενοκτονία» δελφινιών στο Aιγαίο

Τα δελφίνια της Ελλάδας εκπέμπουν SOS… Μέσα σε διάστημα 8 μόλις μηνών,
περισυνελέγησαν από συνεργεία του Λιμενικού 41 νεκρά δελφίνια. Άλλα 103
εντοπίσθηκαν να κολυμπούν βαριά τραυματισμένα, στα νερά του Αιγαίου. Οι
οικολογικές οργανώσεις αλλά και ειδικοί επιστήμονες εκτιμούν ότι ο αριθμός
είναι πολύ μεγάλος και εκφράζουν τους φόβους τους για εμφάνιση ακόμα
περισσότερων νεκρών κητωδών κατά την περίοδο του καλοκαιριού, όταν εκατοντάδες
ταχύπλοα θα κινούνται στη θάλασσα.

Τα δελφίνια που εκβράζονται νεκρά στις ελληνικές ακτές είναι ολοένα και περισσότερα. Οι οικολογικές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου

Είναι ενδεικτικό ότι, μέχρι και πέρσι, οι αναφορές για δελφίνια που
εντοπίζονταν νεκρά στις ελληνικές ακτές δεν ξεπερνούσαν τις 30 κάθε έτος. Τα
διαθέσιμα στοιχεία της οικολογικής οργάνωσης Greenpeace αλλά και των λιμενικών
αρχών – από τον Αύγουστο του 1991 έως και τον περσινό Αύγουστο – έκαναν λόγο
για 25 ώς 30 ανάλογες αναφορές κάθε χρόνο – αλλά σε καμία περίπτωση για 40.
«Μπορεί ωστόσο τα νεκρά δελφίνια να είναι, εν τέλει, πολύ περισσότερα»,
επισημαίνει ο επικεφαλής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace κ. Νίκος
Χαραλαμπίδης. «Είναι γνωστό ότι ορισμένοι ψαράδες τρυπούν τα πτώματα των
δελφινιών, τα οποία είτε έχουν προηγουμένως οι ίδιοι σκοτώσει είτε τα βρίσκουν
νεκρά στα δίχτυα τους. Με αυτόν το τρόπο βυθίζονται και οι ψαράδες αποφεύγουν
πιθανές συνέπειες – οι οποίες, ούτως ή άλλως, είναι θεωρητικές και σπανίως
επιβάλλονται».

Τα περισσότερα από τα νεκρά δελφίνια εντοπίσθηκαν στις ακτές του Βορείου
Αιγαίου (από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τη Χαλκιδική και τις Βόρειες Σποράδες),
περιμετρικά του Νομού Αττικής και στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο – κοντά στις ακτές
της Ρόδου. «H γεωγραφική κατανομή των αναφορών είναι συνάρτηση των θαλασσίων
ρευμάτων, της ύπαρξης λιμενικών αρχών σε κοντινή απόσταση, της ύπαρξης
οικισμών, παραθεριστικών καταλυμάτων στις περιοχές κ.λπ», εξηγούν
συνεργαζόμενοι με την Greenpeace βιολόγοι θαλάσσης.

Οι ασκήσεις. Ωστόσο, συμπληρώνουν ότι διαθέτουν στοιχεία σύμφωνα με τα
οποία «οι ασκήσεις του Στρατού και του Ναυτικού ευθύνονται για τον πρόσφατο
θάνατο σημαντικού αριθμού δελφινιών στις ακτές της Βόρειας Ελλάδας». Επίσης,
τα μεγάλα ταχύπλοα – τύπου Χάισπιντ – ευθύνονται για ένα ποσοστό θανάτων, αφού
«στο πέρασμά τους… διαλύουν τον βυθό, ακόμα και σε βάθος δεκάδων μέτρων».

«Ούτως ή άλλως, το πλαίσιο προστασίας των δελφινιών στη χώρα μας θεωρείται
ελλιπέστατο», συμπληρώνει ο κ. Χαραλαμπίδης. «Σε ψαροχώρια ή σε μικρά νησιά,
οι κοινωνίες είναι “κλειστές”. Όταν οι λιμενικοί βρίσκονται μπροστά σε ένα
νεκρό δελφίνι, δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να επιρρίψουν ευθύνες και να
δυσαρεστήσουν φίλους ή γνωστούς – απλώς “κουκουλώνουν” τις υποθέσεις», λέει,
ενώ συμπληρώνει ότι «για να αποκτήσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα, θα έπρεπε
να δημιουργήσουμε πυκνότερο δίκτυο παρακολούθησης στις θάλασσές μας».

«Τοξικός κίνδυνος». Υπαρκτός είναι και ο «τοξικός κίνδυνος» στα
ελληνικά νερά. Έχει ανιχνευθεί σε μεγάλες ποσότητες στο Ανατολικό Αιγαίο μια
ουσία που χρησιμοποιείται σε εργοστάσια κατασκευής πλαστικού και φελιζόλ, το
πολυχλωροδιφαινύλιο. Εργοστάσια στην περιοχή της Σμύρνης, σύμφωνα με τα
στοιχεία της Greenpeace, παροχετεύουν μεγάλες ποσότητες της εν λόγω ουσίας στη
θάλασσα. Στο παρελθόν, είχαν εντοπισθεί υπολείμματα της συγκεκριμένης ουσίας
στον οργανισμό δελφινιών – και συγκεκριμένα στο συκώτι, στα νεφρά, στα
αποθέματα λίπους, στους μυς, στο δέρμα, στους πνεύμονες και τον εγκέφαλό τους.
Στα όργανα, τέλος, νεκρών δελφινιών έχουν εντοπισθεί κατά καιρούς και βαρέα
μέταλλα – όπως αρσενικό, μόλυβδος και νικέλιο.