EΓPAΨAN

Γιώργος Λακόπουλος

(ο αρθρογράφος για την καθιέρωση βάσης για την εισαγωγή στα AEI – TEI)

«Δεν νοείται ως σύστημα εκπαίδευσης ένα σύστημα που διευκολύνει την απονομή
πανεπιστημιακών τίτλων χωρίς τις μίνιμουμ προϋποθέσεις. Από πού και ώς πού
όποιος δεν μπορεί να υπερβεί ένα στοιχειώδες όριο βαθμολογίας θα λογίζεται
ακαδημαϊκός πολίτης και μέλλων επιστήμων – τρομάρα μας. Το ΠΑΣΟΚ αιφνιδιάστηκε
και με μισή καρδιά συνομολόγησε αρμοδίως. «Ένα ελάχιστο όριο επάρκειας είναι
απαραίτητο», είπε η κυρία Μαρία Δαμανάκη. «Δεν μπορώ να το δω αρνητικά», είπε
ο κ. A. Λοβέρδος. Κάτι είναι κι αυτό – αν και από κάποιους δεν έλειψε η
μιζέρια: «Μα τι θα γίνουν τα περιφερειακά ιδρύματα;». Ας πουληθούν λιγότερα
σουβλάκια – η υπουργός Παιδείας έχει δίκιο: με επίδοση κάτω από τη βάση η
ιδιότητα του φοιτητή δεν συμβιβάζεται με το περιεχόμενό της. Μοιραία οδηγεί
στον θάνατο – ήδη το πτώμα της ελληνικής εκπαίδευσης δείχνει τυμπανιαίο.
Αλλιώς θα μείνουμε για πάντα στο σημείο που έλεγε σαρκάζοντας ο Αμερικανός
εκπαιδευτικός Λόρενς Λόουελ: «Υπάρχει πολλή γνώση στα πανεπιστήμια γιατί οι
πρωτοετείς φέρνουν λίγη, οι απόφοιτοι παίρνουν λιγότερη και έτσι η γνώση
συσσωρεύεται».

(«Το Βήμα»)