Οι πεταλούδες είναι ικανότατοι πιλότοι

Μια ωραία πεταλούδα… Πετά προς τα μέρη όπου υπάρχει τροφή με συγκεκριμένο σκοπό και όχι επειδή την παρέσυρε ένα τυχαίο αεράκι

ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ τους στον κήπο μοιάζουν ντελικάτες, τυχαίες και άσκοπες.
Όμως οι πεταλούδες μπορούν και εντοπίζουν πού ακριβώς υπάρχει νέκταρ από 200
μέτρα μακριά και αποφεύγουν τα μέρη που δεν έχουν γι’ αυτές κανένα ενδιαφέρον.

Επιστήμονες από το Ερευνητικό Κέντρο Ρόθαμστεντ, στο Χερτφορντσάιρ της
Βρετανίας, είναι οι πρώτοι που κατάφεραν να καταγράψουν με ακρίβεια το…
σχέδιο πτήσης της πεταλούδας. Το πέτυχαν προσαρμόζοντας ειδικές συσκευές στη
ράχη του εντόμου. Προσέδεσαν πομπούς – καλώδια μήκους 11 χιλιοστομέτρων που
ζύγιζαν μόλις 12 χιλιοστόγραμμα (το 5% του βάρους του εντόμου) – σε 30
πεταλούδες και έτσι μπόρεσαν να καταγράψουν τις κινήσεις τους με ραντάρ, από
απόσταση ενός χιλιομέτρου.

Προηγουμένως οι εντομολόγοι περιορίζονταν να παρατηρούν τις πεταλούδες μόνο
διά γυμνού οφθαλμού – κάτι, δηλαδή, που ουσιαστικά είναι αδύνατον να γίνει από
απόσταση μεγαλύτερη των 500 μέτρων.

Πτήσεις με σχέδιο

Τώρα, με τη χρήση των πομπών, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι πεταλούδες
πραγματοποιούν γρήγορες πτήσεις σε περιοχές όπου θα μπορούσε να τις περιμένει
τροφή. «Αν και αυτό δεν μπορεί να μας πει τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στον
εγκέφαλό τους, μας δείχνει πάντως ότι οι πεταλούδες είναι σε θέση να
διακρίνουν τις περιοχές όπου υπάρχει τροφή και να αποφασίζουν ποια τούς κάνει
και ποια όχι» λέει η ερευνήτρια Λίζι Καντ. «Πετούν προς τα μέρη όπου υπάρχει
τροφή με συγκεκριμένο σκοπό και όχι επειδή τις παρέσυρε μέχρι εκεί ένα τυχαίο
αεράκι».

Μάλιστα, όταν πρόκειται για περιοχή ανεπιθύμητη, που δεν παρουσιάζει κανένα
ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις πεταλούδες, μπορούν και είναι το ίδιο
αποφασιστικές. Σε μια περίπτωση, οι πεταλούδες που παρατηρούσαν οι επιστήμονες
με τις συσκευές φάνηκαν να κατευθύνονται καταπάνω σε μια δενδροστοιχία, στη
μέση ενός χωραφιού. Όμως έστριψαν όλες μαζί για να την αποφύγουν.

H Λίζι Καντ λέει ότι όλα αυτά θα δώσουν στους επιστήμονες τη δυνατότητα να
προστατεύσουν πιο αποτελεσματικά τις πεταλούδες, οι οποίες, μαζί με τις
μέλισσες, είναι σημαντικοί επικονιαστές των άγριων λουλουδιών.