ANAΛΩΣIMA Ένας γάμος μετά την κηδεία

Ευτυχώς, το Σάββατο παντρεύεται ο Κάρολος, να μας περάσει η θλίψη από την
κηδεία του Πάπα. Γενικά αυτός ο πρίγκιπας έχει προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στη
διάρκεια της ζωής του σε όλους τους δημοσιογράφους του κόσμου. Τον θυμάμαι από
μικρό παιδί στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες να τον σχολιάζουν πάντα οι ελληνικές
λεζάντες με συγκρατημένο ή και ασυγκράτητο ενίοτε σαρκασμό, με την άνεση της
απόστασης και της αναρμοδιότητας εν γένει. Ασκημούλης από τα νιάτα του, δεν
υπήρξε αντικείμενο πόθου αν και πρίγκιπας των πριγκίπων, ούτε όταν παντρεύτηκε
την Νταϊάνα. Τώρα πια, με γάμο στο δημαρχείο, μεσήλιξ προς το γήρας, με νύφη
χωρίς φωτογένεια και εξίσου μεσήλικα, το κουρέλιασε τελείως το πριγκιπικό
στερεότυπο. Στην Αγγλία τα βάζουν με τη δήμαρχο που θα τον παντρέψει, τόσο
απογοητευμένοι είναι οι άνθρωποι. Όποιος παρακολουθεί λεπτομέρειες απολαμβάνει
το μπέρδεμα του κουβαριού των βρετανικών καθωσπρεπισμών και πρωτοκόλλων στην
καλύτερή του φάση. Ακόμα και η Βρετανίς βασίλισσα στον ρόλο αμήχανης πεθεράς
έχει αποφασίσει να μας δώσει την ευκαιρία να τη λυπηθούμε. Κι ο καημένος ο
Κάρολος, διαπιστώνουμε από την εμβριθέστατη μελέτη των κουτσομπολιών και των
ρεπορτάζ, δεν έκανε λάθη στη ζωή του παρά προσπαθώντας να παίξει σωστά τον
ρόλο για τον οποίο μία ζωή τον προετοίμαζαν και στο τέλος θα του τον πάρουν.
Πραγματικά φαίνεται ότι άργησε πολύ να καταλάβει ότι μπορεί κάποιος να
υπερασπιστεί τις συναισθηματικές επιλογές του. Στις ταινίες γίνεται πάντα πιο
γρήγορα και η αγαπημένη είναι η όμορφη του σετ. Αλλά δεν πειράζει. Υπάρχει
κάποιος αντικομφορμισμός στο στυλ της Καμίλας που την καθιστά συμπαθή και θα
μοιραστούμε το ρεαλιστικό στοιχείο του θεάματος, όπως μοιραζόμασταν το
ανύπαρκτο παραμυθένιο, αντί για κουφέτα.