Nτόμινο επιπτώσεων από τη φοροεπιδρομή

Τραπεζίτες και επιχειρηματίες στην Αθήνα πιστεύουν ότι το πορτογαλικό σύνδρομο που καταδιώκει την κυβέρνηση θα βρει πλήρη εφαρμογή στην ελληνική οικονομία. H κυβέρνηση Μπαρόζο έλαβε ακριβώς τα ίδια μέτρα και έκτοτε η οικονομία της χώρας βυθίστηκε στην ύφεση, με σχεδόν μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης…

Γενικευμένο κύμα δυσαρέσκειας μετέφεραν στην κοινωνία τα μονομερή εισπρακτικά
μέτρα στα οποία κατέληξε την περασμένη Τρίτη, έπειτα από κυοφορία 13 μηνών, η
κυβέρνηση Καραμανλή. Στους νεοδημοκράτες βουλευτές και στο πλήθος των
κυβερνητικών βουλευτών από την πρώτη στιγμή ανακοίνωσης των μέτρων επικράτησε
ατμόσφαιρα κατήφειας και δυσφορίας, αποτέλεσμα των αντίστοιχων μηνυμάτων που
μεταδόθηκαν από το σύνολο των κοινωνικών ομάδων.

Προδομένοι άπαντες από την πολυδιαφημισμένη «νέα διακυβέρνηση», νιώθουν την
απόσταση λόγων και έργων, αντιλαμβάνονται το κενό, την έλλειψη σχεδίου και
οράματος δημιουργίας. Και βεβαίως κατανοούν οι περισσότεροι πως έπεσαν θύματα
ενός συστήματος επικοινωνίας που παρήγαγε μόνο συνθήματα και τίποτε άλλο.

Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που πίστεψαν στην προεκλογική υποσχεσιολογία
είδαν τις εισοδηματικές αυξήσεις να εξανεμίζονται, επαγγελματίες,
εμπορευόμενοι και επιχειρηματίες που ανέμεναν ευκαιρίες προόδου βρίσκονται
τώρα αντιμέτωποι με την απειλή καθίζησης της οικονομίας. Ακόμη και οι
τραπεζίτες εμφανίζονται αμήχανοι, αντιλαμβανόμενοι το κύμα αυτοπεριορισμού που
θα διαπεράσει τα νοικοκυριά.

Κλίμα ακινησίας. Οι αναλυτές στις τράπεζες και στις μεγάλες
επιχειρήσεις εκτιμούν ότι τα μέτρα θα επιδράσουν δυσμενώς στο σώμα της
οικονομίας, επιτείνοντας το κλίμα ακινησίας και επενδυτικής άπνοιας που
χαρακτηρίζει την ελληνική οικονομία μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Επισημαίνεται ειδικώς ότι οι κινήσεις στο πεδίο του λιανικού εμπορίου, αλλά
και των τραπεζικών εργασιών θα κυριαρχηθούν από διάθεση περιοριστική. Ειδικώς
η αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ υπολογίζεται πως θα ωθήσει τον πληθωρισμό
κοντά στο 4,5%, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα εισοδήματα.

Με άλλα λόγια, εκτιμάται ότι η πληθωριστική επίπτωση θα προσεγγίζει τη 1,5
ποσοστιαία μονάδα. Δηλαδή θα είναι διπλάσια αυτής που αναμένει το οικονομικό
επιτελείο της κυβέρνησης. Και αυτό γιατί παραμένουν ισχυρές οι πληθωριστικές
προσδοκίες στην εγχώρια επιχειρηματική αγορά και κάθε προσφερόμενη ευκαιρία,
όπως αυτή του ΦΠΑ που επιτρέπει τη μαζική αναπροσαρμογή τιμών, αξιοποιείται
δεόντως.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι οι επιχειρήσεις πέραν των άλλων θα
προεξοφλήσουν κατά τη νέα τιμολόγηση αγαθών και υπηρεσιών και τις αυξημένες
διεκδικήσεις των εργαζομένων, με αποτέλεσμα να ενεργοποιήσουν την περίφημη
σπειροειδή εξέλιξη τιμών – μισθών, η οποία όποτε εμφανίσθηκε στην ελληνική
οικονομία οδήγησε σε σημαντική ενίσχυση του πληθωρισμού.

Μείωση τόκων. Ακόμη δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η περαιτέρω
μείωση των εισοδημάτων από τόκους. Οι καταθέσεις, αρνητικές ήδη σήμερα, καθώς
απολαμβάνουν στην καλύτερη περίπτωση με πληθωρισμό 3% επιτόκια της τάξεως του
2%, θα καταγράψουν ακόμη μεγαλύτερες απώλειες αν ο πληθωρισμός ανέλθει στο
4,5%. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη στις εμπορικές τράπεζες, λόγω αυτής της
εισοδηματικής πίεσης που θα νιώσουν οι αποταμιευτές, προετοιμάζουν ειδικά
προθεσμιακά προϊόντα με πιο ευπρόσωπες αποδόσεις, σε μια προσπάθεια να
αμβλύνουν τις εντυπώσεις και να συγκρατήσουν τυχόν διαρροές καταθέσεων.

Όπως γίνεται φανερό, η αλυσίδα των επιπτώσεων διευρύνεται και από πολλές
πλευρές ασκείται κριτική ότι τα μέτρα – αποτέλεσμα πανικού και αδυναμίας – δεν
ήταν ενταγμένα σε ένα συνολικό σχεδιασμό, που θα περιελάμβανε αναπτυξιακά
αντίμετρα και κοινωνικές πτυχές, ικανές να εξισορροπήσουν τον απόλυτα ταξικό
χαρακτήρα τους. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ανακοινώθηκαν αποσπασματικά,
στόχευσαν ευθέως στα λαϊκά εισοδήματα και δεν περιελάμβαναν έστω ένα μέτρο
κοινωνικής δικαιοσύνης εις βάρος των εχόντων και κατεχόντων πλούτο και υψηλά
εισοδήματα.

Πορτογαλικό σύνδρομο. Οι τραπεζίτες και οι επιχειρηματίες από την
πλευρά τους εμφανίζονται ενοχλημένοι επειδή απουσιάζουν θαρραλέα μέτρα
αποκρατικοποιήσεων, απελευθέρωσης των αγορών και μείωσης του κράτους, τα οποία
πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να προσφέρουν τη ζητούμενη αναπτυξιακή διέξοδο.
Έχουν δε την αίσθηση ότι δεν υπάρχει σχετική διάθεση στην κυβέρνηση Καραμανλή
και δεν είναι λίγοι εκείνοι από την τραπεζική και επιχειρηματική αγορά που
πιστεύουν ότι το πορτογαλικό σύνδρομο που μας καταδιώκει θα βρει πλήρη
εφαρμογή στην ελληνική οικονομία. Υπενθυμίζουν ότι η Πορτογαλία υπό τον
Μπαρόζο έλαβε ακριβώς τα ίδια μέτρα και έκτοτε η οικονομία της βυθίστηκε στην
ύφεση, με σχεδόν μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Κατόπιν αυτών η απειλή της
ύφεσης είναι γι’ αυτούς υπαρκτή και μη αναστρέψιμη, αν δεν υπάρξουν άλλες
συντονισμένες και οργανωμένες πολιτικές με αναπτυξιακή στόχευση.