Tο τοπικό «λίπασμα» παραμένει απαραίτητο

EINAI ΜΕΓΑΛΟΣ ο πειρασμός να δούμε την ειρηνική Ιντιφάντα των
Λιβανέζων, που εκδίωξαν τη Δευτέρα τη φιλοσυριακή τους κυβέρνηση, ως συνέπεια
ενός μεταδοτικού «εκδημοκρατισμού», ο οποίος μεταμορφώνει επί του παρόντος τη
Μέση Ανατολή. Εκλογές στο Ιράκ και την Παλαιστίνη, αρχή μεταρρυθμίσεων στην
Αίγυπτο, εκεχειρία ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους. Όλα αυτά
μπορεί να φαίνονται σαν επέκταση των μη βίαιων επαναστάσεων που ανέτρεψαν τις
δικτατορίες της πρώην σοβιετικής Αυτοκρατορίας, στη Γεωργία και την
Ουκρανία… Πρέπει όμως να αποφύγουμε μια υπεραπλουστευτική θεώρηση, στη βάση
ιδεολογικών πεποιθήσεων, όπως πρέπει να αποφύγουμε και τον κυνισμό που θέλει
ασύμβατες τις έννοιες «δημοκρατία» και «τρίτος κόσμος». Πρέπει να στηρίξουμε
όλους εκείνους που ξεσηκώνονται εναντίον μιας τυραννίας. H στήριξη αυτή,
ωστόσο, δεν αρκεί για να διασφαλίσει την άνθηση της δημοκρατίας. Το τοπικό
«λίπασμα» παραμένει απαραίτητο.