H ταινία «Τhe Αviator»

Κριτική του κ. Δημήτρη Δανίκα για την ταινία «The Aviator» σχολιάζει ο κ.
Νίκος Απέργης:

«Στην κριτική του “The Aviator” ο κ. Δανίκας μάς παρουσιάζει τρία προβλήματα.
Το πρώτο ότι ναι μεν ο Χιουζ ήταν πρωτοπόρος, ιδιοφυΐα, αλλά χωρίς τους
δούλους στα εργασιακά μπουντρούμια θα ήταν ένα τίποτα. Πάρα πολύ σωστό, κακά
τα ψέματα, μάλιστα υπάρχουν δυο-τρεις σκηνές στις οποίες ο Χιουζ φτάνει στα
άκρα το προσωπικό του με τις απαιτήσεις του και άλλες δύο στις οποίες απολύει
κάποιους μόνο και μόνο επειδή τον κοίταζαν περίεργα! Όμως το να “θάβεις” το
έργο για το ότι δεν μας δείχνει τους δούλους στα μπουντρούμια δεν είναι
κριτική ταινίας! Είναι σαν να παρουσιάσει Έλληνας σκηνοθέτης τη ζωή του Φειδία
(π.χ.) και να τον κράζουν οι ξένοι κριτικοί αν δεν έχει δείξει τους δούλους
που έχτισαν τον Παρθενώνα!!!

Το δεύτερο είναι αυτό το american dream, η… καραμέλα των απανταχού
αντιαμερικανών. Αγιογραφία american dream χαρακτηρίζεται η ταινία και εκεί
είναι να γελάς διότι συμβαίνει σχεδόν το ανάποδο! Όλη η ψύχωση και το
υποχόνδριο σύνδρομο του Χιουζ – το οποίο τελικά τον… γονάτισε – προήλθε από
το american dream, από την αγία αμερικανική οικογένεια, από την ίδια του τη
μητέρα!! Όσο για το γεγονός της ανάμειξης της Ουάσιγκτον στους νόμους μόνο και
μόνο για να δώσουν το μονοπώλιο σε εταιρεία που είχαν συμφέρον, παραπέμπει
ολοφάνερα σε σκάνδαλα τύπου Exxon και στον κ. Τσέινι και τις εταιρίες που έχει
“υπό την προστασία του”!

Το τρίτο και… χειρότερο είναι η υποτιθέμενη “υπονόμευση” των μεγάλων
γυναικών της ζωής του Χιουζ, της Χέπμπορν και της Γκάρντνερ. Και εδώ συμβαίνει
το αντίθετο».