Tο αγοραφοβικό σύνδρομο της κυβέρνησης

«H Ελλάδα απέχει τελευταίως από τη διεθνή σκηνή», σχολίαζε τις προηγούμενες
ημέρες δυτικός διπλωμάτης στην Αθήνα, διαπορώντας για την ελληνική στάση και
ρωτώντας «πού έχουν πάει οι Έλληνες, την ώρα που γύρω τους εξελίσσονται τόσα
και τόσα;». Όπως μεταδίδουν πολιτικοί παράγοντες, που έχουν την ευκαιρία να
συνομιλούν με ξένες διπλωματικές αποστολές στη χώρα μας, γενική είναι η
αίσθηση της ελληνικής απουσίας ή καλύτερα της «αποχής» από τα δρώμενα στην περιοχή.

Στα ορεινά, «κρυμμένος» ο Πρωθυπουργός κατά τη Σύνοδο Κορυφής των χωρών του NATO

Προβληματίζει γενικότερα η ελληνική συμπεριφορά, ειδικώς σε τούτη τη συγκυρία
που αναδύεται ξανά το θέμα της αυτονομίας του Κοσόβου, εγείρεται ζήτημα
ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου και η Βαλκανική βρίσκεται σε φάση αναδιαμόρφωσης
και ανασυγκρότησης μαζί. Στους διπλωματικούς κύκλους, θεωρείται βεβαία η
ανεξαρτησία – σε πρώτη φάση – του Κοσόβου και δεν αποκλείεται, σε δεύτερο
στάδιο, η ενοποίησή του με την Αλβανία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πρώην
Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Οι ξένοι, επίσης, θεωρούν πιθανή την ανεξαρτητοποίηση του Μαυροβουνίου και
δικαίως διαπορούν πώς η Ελλάδα δεν διαβουλεύεται με Αμερικανούς και Ευρωπαίους
για τα όσα προετοιμάζονται. Οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
μοιάζουν μάλλον αδιάφορες στην παρούσα φάση, καθώς δεν υπάρχουν από ελληνικής
πλευράς κινήσεις προσέγγισης ή έστω παρακολούθησης των διαθέσεων της
υπερδύναμης για την περιοχή.

Στον αντίποδα, αξιολογείται ως ιδιαιτέρως δυναμική η παρουσία της Τουρκίας και
του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος «πουλάει» Δημοκρατία στον αραβικό κόσμο,
διεκδικεί ρόλο περιφερειακού ηγέτη και «σπρώχνει» κατά τρόπο εντυπωσιακό τις
τουρκικές εταιρείες στη ζώνη της Ανατολικής Ευρώπης, από τη Μόσχα μέχρι τα
Τίρανα.

Εκθειάζεται τελευταίως από τους ξένους η επιτυχής δράση της τουρκικής
οικονομικής διπλωματίας. Ο γνωστός Τούρκος κατασκευαστής Τάρα, συνεργαζόμενος
με την αμερικανική Μπέχτελ, «σαρώνει» τα τεχνικά έργα στη Ρωσία, στην Ουκρανία
και στη Ρουμανία.

Την ίδια στιγμή οι ελληνικές εταιρείες, που εδώ αντιμετωπίζονται – κατ’
ελάχιστον – ως «μιάσματα», δεν βρίσκουν διεξόδους ούτε έχουν ευκαιρίες να
ξεφύγουν από την προβληματικότητα της εγχώριας αγοράς. Είναι σχεδόν
αποκλεισμένες από τη Βουλγαρία – όπου όλο το «παιχνίδι» γίνεται, κατά τρόπο
εντυπωσιακό, από αυστριακές τράπεζες – και σε κάθε κίνησή τους στη Βαλκανική
βρίσκονται αντιμέτωπες με ισχυρά, διαθέτοντα και πολιτική κάλυψη,
ανταγωνιστικά κατασκευαστικά γκρουπ.

Εσωστρέφεια. Τα παραπάνω αλλά και πλήθος άλλων γεγονότων καταδεικνύουν
ότι η κυβέρνηση Καραμανλή καταδιώκεται από απίστευτη εσωστρέφεια. Εργάζεται
ωσάν να μη λαμβάνει υπ’ όψιν τις συνθήκες αλληλεξάρτησης που διέπουν τον
σύγχρονο κόσμο. Μοιάζει τούτη η κυβέρνηση να διακατέχεται από αγοραφοβικό
σύνδρομο, όπως εκείνο που χαρακτηρίζει τους επαρχιώτες όταν προσεγγίζουν τη
μεγαλούπολη. Ουδέποτε η συντηρητική παράταξη διακρίθηκε για τον κοσμοπολιτισμό της.

Πάντοτε κρατούσε αποστάσεις από τον έξω κόσμο, το στερεότυπό της παρέπεμπε σε
στάση εθνοκεντρική και απομονωτική. Όμως, στην παρούσα συγκυρία, έχει
ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, αποτελεί αντικείμενο σχολιασμού και – το χειρότερο
– η στάση της ζημιώνει τα συμφέροντα της χώρας. Θα χάσει πολλά αν συνεχίσει
έτσι η κυβέρνηση. Όσο ο κ. Καραμανλής μένει ακίνητος, απλός παρατηρητής των
εξελίξεων, με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό τόσο οι κίνδυνοι θα αυξάνουν.
Έστω και τώρα, οφείλει να μεταβάλει στάση, να αναθεωρήσει την «εθνοπρεπή»
ματιά και να ανοιχθεί στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια, συνολικά στον κόσμο, από τον
οποίον προσδοκούμε τα περισσότερα.

Έντονη καχυποψία των Βρυξελλών

Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η επιδείνωση των σχέσεων με την Ευρωπαϊκή
Ένωση και ειδικότερα με τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Μετά την απογραφή η
καχυποψία περισσεύει στη βελγική πρωτεύουσα για τις ελληνικές υποθέσεις.

Ήδη η χώρα μας, παρά τις συνεχείς κυβερνητικές διαψεύσεις, αντιμετωπίζει
σοβαρό πια τον κίνδυνο να χάσει πολύτιμους κοινοτικούς πόρους, τόσο εξαιτίας
της απρονοησίας να μεταβάλει τα καθεστώτα των μελετών και των υπερβάσεων στα
έργα όσο και λόγω των περιοριστικών όρων που εισήγαγε με τον νόμο περί βασικού
μετόχου.

Χαρακτηριστική της εσωστρεφούς στάσης είναι η συμπεριφορά στο θέμα του βασικού
μετόχου. Αγνόησε επιδεικτικά η κυβέρνηση όσα ορίζουν το δίκαιο της εσωτερικής
αγοράς.

Παρά τις προειδοποιήσεις προχώρησε και όταν ετέθη το ζήτημα αναστολής των
χρηματοδοτήσεων έστειλε τρεις υπουργούς να πείσουν ένα γενικό διευθυντή.
Έφθασαν και οι τρεις στο έσχατο σημείο ευτελισμού να περιγράφουν μια χώρα
κολασμένη, προκειμένου να διασώσουν το απίστευτο δημιούργημά τους. Ειδικώς ο
νομομαθής εκπρόσωπός της ξεπέρασε τους πάντες. Περιέγραψε την Ελλάδα με τα
μελανότερα χρώματα, κάτι μεταξύ Σικελίας και Αλβανίας. Ήταν ίσως η χειρότερη
στιγμή αυτής της εσωστρεφούς εθνοκεντρικής πολιτικής, που κατέληξε υποτελής.
Επιπλέον η χώρα θα βρεθεί σε εξαιρετικά δεινή θέση κατά την επερχόμενη
διαπραγμάτευση για το Τέταρτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Χωρίς προετοιμασία,
χωρίς ισχυρές συμμαχίες, κινδυνεύει να χάσει πάνω από το 50% των κονδυλίων που
είχε αρχικώς προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προκαλεί εντύπωση μεγάλη το
γεγονός ότι η διπλωματία μας δεν έχει κάνει καμία προσπάθεια να συνασπιστεί με
τις χώρες του μεσογειακού Νότου προκειμένου να συγκροτήσει το παραδοσιακό και
αποδεδειγμένα αποτελεσματικό λόμπι της Μεσογείου. Αντ’ αυτού εξαντλείται σε
συνεννοήσεις με τις έχουσες αντικρουόμενα συμφέροντα νέες ευρωπαϊκές χώρες της
πρώην Ανατολικής Ευρώπης, όπως π.χ. η Σλοβακία και άλλες.