Παίζουν το μέλλον στα… κουμπιά

Στον ιδιόρρυθμο ηλεκτρονικό «παιδότοπο» της Πειραιώς, έχεις την αίσθηση πως μπήκες σε μια παλιά αποθήκη και ταυτόχρονα πως πέρασες σε μια άλλη διάσταση, σαφώς προσανατολισμένη στο μέλλον

Σαν ένας παιδότοπος όπου αντί για κούνιες και τραμπάλες υπάρχουν οθόνες,
πλήκτρα, κονσόλες, ηχεία. Όμως η δίψα για παιχνίδι είναι η ίδια, καθώς νέοι
δημιουργοί από την Ελλάδα και αλλού δοκιμάζουν τις εμπνεύσεις τους με την
τόλμη και την απόλαυση ενός πιτσιρικά λίγο πριν αφεθεί στον ίλιγγο της
τσουλήθρας.

Το «Locall» – αυτός ο ιδιόρρυθμος παιδότοπος – λειτουργεί στην Πειραιώς, μέσα
σε έναν ήδη φιλόξενο για παιχνίδια της ψηφιακής εποχής τόπο, το «Bios». Έχεις
την αίσθηση πως μπήκες σε μια παλιά αποθήκη και ταυτόχρονα πως πέρασες σε μια
άλλη διάσταση, σαφώς προσανατολισμένη στο μέλλον. Ίσως αυτή τη «μετωπική»
σύγκρουση είχαν από την αρχή κατά νου οι ενορχηστρωτές του «Locall».

«Μας ενδιαφέρει αυτό που γίνεται εδώ και που έδειξε μέχρι τώρα πως αφορά
κάποιους ανθρώπους που έρχονται και πειραματίζονται μέσα από τα “εργαστήρια”
(των διαδραστικών τεχνών και δράσεων), να έχει συνέχεια. Και αυτό θα
προσπαθήσουμε», λέει ο Βασίλης Χαραλαμπίδης, από τους βασικούς εμπνευστές και
αυτής της διοργάνωσης. «Όλες αυτές τις ημέρες ήταν πραγματικά ωραίο να
μπαίνεις μέσα στην αίθουσα και να βλέπεις ανθρώπους μπροστά στις οθόνες να
δημιουργούν ελεύθερα», λέει και έπειτα από λίγη ώρα αναλαμβάνει μουσική δράση,
με τον Ολλανδό Άρνο Σέπερ, και δημιουργούν ένα τραχύ ηχητικό σύμπαν,
«σκάβοντας» μέσα στους ήχους που παράγουν τα μηχανήματα.

Ο Βλάντισλαβ Ντιλέι, από το Ελνσίκι, κινείται νευρικά, όπως ο ήχος του, με ένα ατίθασο άμπιεντ στυλ, που έχει καταφέρει να «πιάσει» τον κόσμο. Είναι ο ίδιος που γοήτευσε πριν από λίγο καιρό στην Αθήνα, με το ντιτζέι σετ του, με ντανς ρυθμό και μελωδίες, όταν έπαιξε ως Luomo. Ο καλλιτέχνης, άλλωστε, ποτέ δεν είναι ένας

Ο Ολλανδός δηλώνει ενθουσιασμένος από την παράσταση – έχει άλλωστε ελληνικές
γνωριμίες από παλιά. Ετοιμάζεται τώρα να βάλει… τη βιντεοκάμερα να
ακολουθήσει την περιστροφική κίνηση ενός πριονιού. Ή κάτι σαν κι αυτό.
«Προσπάθησα», λέει, «να ξεπεράσω τη μηχανική αναπηρία της βιντεοκάμερας για να
φτιάξω τη δική μου εικαστική γλώσσα. Κόλλησα… Περιστρεφόμουν διαρκώς και από
αυτό προέκυψε η δουλειά αυτή».

Το όνομά του είναι Dans Mon Salon – άνετο και… φιλόξενο όσο ακούγεται, δεν
είναι μακριά από την ιδιοσυγκρασία του Δημήτρη Μπάτση. Ο οποίος κατεβαίνει με
δύναμη από τη Θεσσαλονίκη, με μια «περφόρμανς» που με όλους τους τρόπους και
τις εμπνεύσεις του θα τονίζει τη ζωντανή πλευρά της μουσικής. «Δεν με
ενδιαφέρει πια» λέει «να έχω τα λάπτοπ με το πρόγραμμα έτοιμο, αλλά με
ενδιαφέρει ο αυτοσχεδιασμός, το πώς θα αντιδράσει ο κόσμος πάνω σε αυτό, αλλά
και εμείς οι μουσικοί. Στη σκηνή θα υπάρχει σαξόφωνο και μπάσο και μουσικοί
που θα τιμήσουν μάλιστα τους Sugar Hill Gang επεμβαίνοντας στο Rappers
delight, ενώ σε λίγες ημέρες θα παρουσιάσουν το καινούργιο έργο τους από τη
θεσσαλονικιώτικη εταιρεία Flower & Fish Productions (www.hvt.gr/ff και www.loopsoup.com).

Το πρόγραμμα

Παρασκευή, 22.30: H AGF από το Βερολίνο, θα πειραματιστεί με ήχο,
εικόνα και κείμενο. Ενώ οι Lip (Lillevan και Phillip Petit) θα ασχοληθούν με
ήχο και βίντεο.

Σάββατο, 22.30: Ο Dans Mon Salon με «λάιβ» και ο Lostradj με ντιτζέι-σετ.

Και ηλεκτρονική νοσταλγία

Σε αυτό το μέλλον που «προβάλλεται» σαν παιχνίδι με τους ήχους και τις εικόνες
στην οδό Πειραιώς βρήκε θέση και η νοσταλγία, όχι μόνο από τα θρυλικά πικάπ
και τα ραδιόφωνα που κοσμούν τον ιντάστριαλ χώρο του. Μέσα από
ρετρο-φουτουριστικές προσεγγίσεις (αν απολαμβάνει κανείς τους όρους) και πάντα
με μια τάση προς το παιχνίδι. Όπως, για παράδειγμα, στο διάσημο επί της οθόνης
κάποτε πινγκ πονγκ.

Αν κάποιος αναζητήσει στο Ίντερνετ το «pong videogame» θα βρεθεί μπροστά σε
μια πολύ μεγάλη έκπληξη. Θα ανακαλύψει ότι υπάρχουν 150.450 σχετικές ομάδες
συζήτησης. Στο «πονγκ» που παιζόταν μπροστά σε μια ασπρόμαυρη οθόνη ο σκοπός
ήταν να μη χάσεις ποτέ την μπάλα (όπως σε όλα τα παιχνίδια άλλωστε, με ή άνευ
φιλέ, αληθινό ή εικονικό). H έκδοση του Pong από την Atari, από τα
Χριστούγεννα του 1974, πούλησε πάνω από 150.000 κομμάτια – μόνο από τα
καταστήματα Σίαρς, στην Αμερική. Αυτό το παιχνίδι θεωρείται πως «γέννησε» τη
βιομηχανία ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Το «Bios», λοιπόν τώρα, δεν μπορεί παρά να
οργανώσει και ένα τουρνουά Pong… Όπως τότε, «νοσταλγώντας» εκείνο το μέλλον.

INFO

Στο «Bios» (Πειραιώς 84, τηλ. 210-3425.335), έως το Σάββατο.