ANAΛΩΣIMA Πόθεν λέσχες

Ωραία, είδαμε και των βουλευτών το πόθεν έσχες. Σε γενικές γραμμές, σαν λίστα
γαμπρών αν το δούμε το ζήτημα, μου φαίνονται καλύτεροι από τους
δημοσιογράφους. Θα μου πείτε, σ’ εκείνους δεν δημοσιεύθηκε η ακίνητη
περιουσία, αλλά δεν είναι δύσκολο, παραδίδουν κι αυτοί πόθεν έσχες. Μάλλον
πρέπει να μετονομαστεί «πόθεν λέσχες», έτσι που πάει η δουλειά. Σε ποια λέσχη
ανήκεις, να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε. Άλλος λόγος ύπαρξης δεν βλέπω
να υπάρχει σ’ αυτή τη συνήθεια, που θεωρεί απατεώνες τους δικαστές, τους
βουλευτές, τους δημοσιογράφους, και δεν ξέρω ποιους άλλους, μέχρις αποδείξεως
του εναντίου, με δική τους φροντίδα. Εφόσον λοιπόν ποτέ δεν βρέθηκε απάτη στα
πόθεν έσχες, ας εξηγήσουν οι κοινωνιολόγοι τη βαθύτερη ανάγκη μας να
αποκτήσουμε ως κοινωνία ένα είδος λίμπρο ντ’ όρο, μια καταγραφή λεσχών
διαφόρων ειδών, όπου θα τεκμηριώσουμε την ανάδειξη μιας νέας τάξης ευγενών και
θα βοηθήσουμε τους νέους που ενδιαφέρονται να κάνουν πλούσιους γάμους. Οι
βουλευτές μας, δεν ξέρω αν εντρυφήσατε, είναι όλοι πολύ κατάλληλοι για
επιστροφή στις ρίζες, έχουν απαξάπαντες αγροτεμάχια. Δεμένοι με τη γη κανονικά
και με μεγάλες εκτάσεις μάλιστα. Με κληρονομιές, αγορές, επενδύσεις, όλοι με
κάποιον τρόπο κατάφεραν να ακουμπήσουν γερά στη γη, σαν να χρειάζονταν ένα
φέουδο για τις δύσκολες στιγμές τους. Θα ήταν ενδιαφέρουσα μια ανάλυση
ψυχολογική του θέματος, με πολιτικές παραμέτρους, γιατί τι άλλο να πούμε τώρα;
Τι τις θέλουν τις συντάξεις ύστερα από οκταετία όταν έχουν τόσα αγροτεμάχια να
καλλιεργούν; E, δεν λέγονται σε βουλευτές αυτά τα πράγματα, έστω και μεσούσης
της εποχής λιτότητας, καθώς και σεμνότητας και ταπεινότητας. Και κρίσης του
Ασφαλιστικού.