Nισάφι πια…

Δύο δεκαετίες γράφω – και δεν είμαι ο μόνος, βέβαια… -, για τα Φεστιβάλ
Αθηνών και Επιδαύρου, και ξαναγράφω, και ρωτώ, και προτείνω, και ρίχνω ιδέες,
και ελπίζω, και… υπομένω. Να ακούω υπουργούς, και υφυπουργούς, και
προέδρους, και γενικούς γραμματείς, και διευθυντές, και…, και…,
«αρμόδιους» περί τα Φεστιβάλ αλλά, κατά βάση, άσχετους… Το τι έχουν ακούσει
τα αυτιά μου – τα αυτιά όλων των πολιτιστικών συντακτών, των «διαπιστευμένων»
στο Φεστιβάλ, δεν περιγράφεται… Ιδέες, σχέδια, προτάσεις, υποσχέσεις, λόγια,
φούμαρα… Νισάφι πια!

…ώρα για ευρωπαϊκό φεστιβάλ

Τα «λογύδρια», όμως, του υπουργού Τουρισμού κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου και του
διευθύνοντος συμβούλου της Ελληνικό Φεστιβάλ A.E. κ. Γιάννη Καραχισαρίδη στην
ανακοίνωση (ενώπιον θεατρικών παραγωγών και καλλιτεχνικών ατζέντηδων, από τα
«παντελόνια» των οποίων αποκλειστικά πλέον κρέμεται η τύχη των Φεστιβάλ) των
όσο δεν πάει πια ξεχειλωμένων και αρτζιμπούρτζι προγραμμάτων για Ηρώδειο και
Επίδαυρο, όπου συμφύρονται από τα σημαντικότερα έως τα πιο τριτοκλασάτα
«events», ήταν από τα ανιαρότερα που έχω ακούσει. Αναμασήματα, κλισέ, και «το
πρόγραμμα θα το ανακοινώνουμε από τον Νοέμβριο» – ΠΟΣΕΣ, MA ΠΟΣΕΣ φορές το έχω
ακούσει αυτό; Έλεος! -, και γενικολογίες, και «θα…», και «θα…»… Το
ομολογώ ευθαρσώς: βαρέθηκα. Πάει και τελείωσε. Αν το Φεστιβάλ δεν το αναλάβει
κάποιος άνθρωπος με σφαιρική γνώση του ντόπιου και ξένου καλλιτεχνικού
γίγνεσθαι, και με μεράκι – κωλύομαι να χρησιμοποιήσω τη σωστή λέξη… -, και
με χέρια λυμένα από διαπλοκές και συμφέροντα, και με αρμοδιότητες
ξεκαθαρισμένες από την αρχή, τα Φεστιβάλ θα παραμείνουν στη γιαλαντζί
γκλαμουριά τους, που δεν είναι παρά επικαλυπτόμενη μιζέρια, ενώ οι «αρμόδιοι»
θα διακηρύττουν – και θα το πιστεύουν! – ότι πρόκειται για Φεστιβάλ
«ευρωπαϊκού, αν όχι παγκόσμιου κύρους» και οι ξένοι που το ακούνε θα σκάνε στα
γέλια.