ANAΛΩΣIMA Ο ελαστικός άγιος

Σκεφθείτε πόσα προσόντα έχει ο Άγιος Βαλεντίνος σε σχέση με οποιονδήποτε
ελληνορθόδοξο επίσημο άγιο του εορτολογίου. Πρώτον, είναι ξένος και τον
φανταζόμαστε όπως θέλουμε, κανένας δεν θα μας κυνηγήσει για το κοπιράιτ.
Δεύτερον, είναι νέος στην εορταστική πιάτσα και δεν έχει περάσει ακόμα στις
επίσημες γιορτές, όπως τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και τα υπόλοιπα, που πρέπει
να κάθεσαι στο τραπέζι με όλη την οικογένεια, να αγοράζεις δώρα για όλους, να
τους αντέχεις ταυτόχρονα όλους κ.λπ. κ.λπ. Ένας ένας, το πολύ να είναι
σύζυγος, αλλά και αυτό είναι απολύτως εθελοντικό. Άρα, φθάνουμε στο τρίτο
προσόν, ένα μόνο δώρο φθάνει, οπότε μπορεί να είναι σημαντικό, ακριβό ή απλώς
γενναιόδωρο. Αλλά δεν χρειάζεται να είναι πρωτότυπο. Μπορεί να είναι κάτι
απολύτως κλασικό, όπως κλασική είναι η ερωτική επιθυμία ή συναίσθημα ή σχέση.
Το πρωτότυπο, το άφατα τολμηρό κάθε φορά, είναι ότι αποφασίζεις να την
εκφράσεις. Στην πραγματικότητα η ημέρα απευθύνεται σε μαθητές σχολείου, να
τους διευκολύνει να εκδηλωθούν, που είναι άτσαλοι οι καημένοι και δειλοί και
ψωροπερήφανοι, και τρέμουν τη χυλόπιτα χειρότερα και από τους κακούς βαθμούς.
Κάτι σαν την «μπουκάλα» δηλαδή και την «Πυθία» που παίζουν στα πάρτι.
Υποτίθεται ότι οι μεγαλύτεροι ξέρουν να εκδηλώνονται. Αλλά επειδή μερικοί δεν
ξέρουν τίποτα σ’ αυτό το τόσο ουσιώδες ζήτημα, έρχεται ο Βαλεντίνος να
βοηθήσει. Στείλε λουλούδια, στείλε κάρτα, στείλε σοκολατάκια, κάτι τέλος
πάντων σε σχήμα καρδιάς, θα καταλάβει. Αν θέλει να καταλάβει. Αν δεν θέλει,
ξανασκέψου το. Αλλά σε καμιά περίπτωση μην ακούς τις καρμοίρικες κριτικές, ότι
είναι σαχλός ο Βαλεντίνος, όχι σοβαρός αρκετά ή ότι είναι ξενόφερτος, κι
αφήσεις την ευκαιρία να περάσει.