Oικογενειακή φιλία έδενε τον Xριστόδουλο με τον καταδικασμένο για ναρκωτικά Bαβίλη

ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΣ από την Ιντερπόλ για διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, αλλά
και για χρήση πλαστών εγγράφων είναι ο Απόστολος Βαβίλης, ο οποίος όπως
φαίνεται είχε αναπτύξει στενές σχέσεις, εκτός από την Εκκλησία, και με τις
αστυνομικές Αρχές.

Ο Βαβίλης είχε συλληφθεί τον Φεβρουάριο του 1988 μαζί με πέντε άλλους Βολιώτες
στο πάρκινγκ του ξενοδοχείου «Ξενία» στον Βόλο με ενάμισι κιλό ηρωίνη. Στην
προανάκριση, ωστόσο, οι υπόλοιποι αθωώθηκαν, καθώς αποδείχθηκε πως μόνο ο
Βαβίλης είχε σχέση με τα ναρκωτικά. Συγκεκριμένα, ο 27χρονος – τότε – φοιτητής
της Ιατρικής παραδέχθηκε ότι είχε αγοράσει την ηρωίνη σε μια πόλη κοντά στο
Τορίνο.

Δύο ημέρες μετά τη σύλληψή του, στις 16/2/1988, ο Βαβίλης αποκάλυψε στον
ανακριτή Βόλου κ. Βογιατζή ονόματα Ιταλών και Τούρκων εμπόρων του «λευκού
θανάτου». Στα στοιχεία που προσκόμισε στον κ. Βογιατζή συμπεριλαμβάνονταν
αριθμοί επιταγών και φωτοτυπημένες επιταγές, ενώ παρέδωσε και ηχητικό υλικό
από τις συνομιλίες του με κάποιον Τούρκο έμπορο ναρκωτικών, τον οποίο
αποκάλεσε Αχμέτ, καθώς και στοιχεία για τη δράση του Ιταλού εμπόρου «Λουίτζι».

Καταδίκη 13 ετών

Τα στοιχεία που κατέθεσε ο Βαβίλης αποδείχθηκαν άνθρακας, οι αρμόδιες
αστυνομικές Αρχές ουδέποτε κατάφεραν να εντοπίσουν κάποιον καταζητούμενο από
αυτές τις καταθέσεις και τον Νοέμβριο του 1990 το τριμελές Εφετείο
Κακουργημάτων της Λάρισας του επέβαλε ποινή κάθειρξης 13 ετών.

Στη δίκη, η οικογένεια του Βαβίλη ζήτησε τη βοήθεια του Αρχιεπισκόπου, που την
εποχή εκείνη ήταν Μητροπολίτης Δημητριάδος και διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις
με την οικογένεια του Απόστολου Βαβίλη.

O ρόλος του πατέρα

Ο πατέρας του καταζητούμενου από την Ιντερπόλ, Χρήστος, ήταν εκπαιδευτικός
στον Βόλο και είχε χρηματίσει διευθυντής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
Μαγνησίας στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ενώ είχε αναπτύξει ιδιαίτερα
δραστήριο ρόλο στην τοπική κοινωνία, μέσω είτε της οργάνωση Ρόταρυ είτε άλλων
κοινωνικών ομάδων. Σύμφωνα με κληρικούς της Μητρόπολης Δημητριάδος, ο Χρήστος
Βαβίλης είχε ζητήσει προσωπικά από τον κ. Χριστόδουλο να συντάξει συστατική
επιστολή για τον γιο του, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από την υπεράσπισή του
στο Εφετείο.

Τρεις μήνες αργότερα η υπόθεση του Απόστολου Βαβίλη εκδικάστηκε στο πενταμελές
Εφετείο Κακουργημάτων της Λάρισας. Μόνο που στη δίκη αυτή κατέθεσαν
αστυνομικοί της Δίωξης Ναρκωτικών της Ασφάλειας Αττικής, οι οποίοι
ισχυρίστηκαν ότι ο Βαβίλης ήταν συνεργάτης της Αστυνομίας. Ύστερα από τη νέα
τροπή που έλαβε η υπόθεσή του, το δικαστήριο αποφάσισε την αναστολή της
εκτέλεσης της ποινής του για διάστημα 15 ετών, σύμφωνα με το άρθρο 34 του N.
1929/89 περί μεταμέλειας.

Μετά την αποφυλάκισή του ο Βαβίλης φέρεται να έχει φιλοξενηθεί σε μοναστήρι
της περιοχής, αλλά το 1993 ο Άρειος Πάγος άσκησε αναίρεση στην αναστολή που
του δόθηκε, κρίνοντας ανεπαρκή τα στοιχεία που την επέβαλαν. H αναίρεση
συζητήθηκε στο πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Λάρισας όπου μυστηριωδώς
αντικαταστάθηκαν τόσο ο πρόεδρος όσο και ο εισαγγελέας του δικαστηρίου. Ο
Βαβίλης δεν έδωσε το «παρών» κατά την εκδίκαση της υπόθεσης του, αξιωματικοί
της δίωξης ναρκωτικών όμως επιβεβαίωσαν ότι έδρασε κατόπιν συμφωνίας με την
Ελληνική Αστυνομία.

Τον «κάρφωσε» το πλαστό διαβατήριο

Από το 1993 τα ίχνη του Βαβίλη αγνοούνται. Ωστόσο, από ένα τυχαίο περιστατικό
το 2001, όταν βρέθηκε να έχει χρησιμοποιήσει πλαστά έγγραφα προκειμένου να
εκδώσει διαβατήριο, μπήκε στη λίστα των πλέον καταζητούμενων εγκληματιών της
Ιντερπόλ. Έκτοτε αναζητείται από τις Αρχές, καθώς λόγω της παρανομίας του
αυτής ενεργοποιήθηκε και η ποινή του για τα ναρκωτικά. Όπως όμως τώρα
αποδεικνύεται, την περίοδο που ήταν καταζητούμενος από την Ιντερπόλ ταξίδευε
στα Ιεροσόλυμα με τη συνοδεία του αστυνομικού Τριανταφυλλάκη, του ανθρώπου
δηλαδή που ουσιαστικά τον αθώωσε.