Ουίνστον Tσώρτσιλ, ο ήρωας

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο βρετανικός λαός αντιμετωπίζει τον
Τσώρτσιλ με νοσταλγία. Ενσάρκωσε το καλύτερο και – μερικές φορές – το
χειρότερο μιας εποχής, κατά την οποία οι Βρετανοί και η χώρα τους βρέθηκαν
στην καλύτερη στιγμή τους, αν και είχαν εκπέσει του μεγαλείου τους. Στο
πρόσωπό του μπορεί να βρει κανείς όλη την γκάμα της εθνικής εμπειρίας.

Οι προσπάθειές του στο εσωτερικό χαρακτηρίστηκαν από εσφαλμένες κρίσεις, ήταν
όμως καλύτερος στην Άμυνα και τις Εξωτερικές Υποθέσεις. H σημασία που έδωσε
στο Πολεμικό Ναυτικό κατά τον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο εξασφάλισε ότι τα γερμανικά
υποβρύχια δεν έκαναν τους Βρετανούς να λιμοκτονήσουν. Οι προειδοποιήσεις του
για την απειλή από τους ναζί αποδείχθηκαν σωστές όταν η βρετανική κυβέρνηση
είχε λάθος στην πολιτική του κατευνασμού. Μόλις ανέβηκε στην εξουσία, εν μέσω
στρατιωτικής καταστροφής στην Ευρώπη, χαλύβδωσε μια πολεμική οικονομία η οποία
εξακολούθησε να λειτουργεί και αποδείχθηκε ανώτερη εκείνης του Τρίτου Ράιχ. Σε
σειρά διεθνών διασκέψεων, στην Καζαμπλάνκα, το Κεμπέκ, το Κάιρο, την Τεχεράνη
και τη Γιάλτα, έκανε πολλά για να διαμορφώσει τον μεταπολεμικό κόσμο.
Πράττοντας όλα αυτά, κράτησε τον λαό στο πλευρό του αναδεικνύοντας τον εαυτό
του στον πιο υπέροχο ρήτορα του 20ού αιώνα.

Τη δεκαετία του 1930 έμοιαζε τελειωμένος, καταδικασμένος ίσως να πεθάνει από
το ποτό. Ωστόσο, είχε μέσα του την ηθική δύναμη να επιστρέψει και να αρθεί στο
ύψος των περιστάσεων, για να δώσει έναν αγώνα ζωής και θανάτου με στόχο την
ήττα του Αδόλφου Χίτλερ.

Μεγάλος άνθρωπος. Θα ήταν εύκολο να στηλιτεύσει κανείς τα σφάλματα και
τις ασυνέπειες του Τσώρτσιλ, τις λανθασμένες κρίσεις του και την τάση του να
μεγαλοποιεί. Αλλοπρόσαλλος άνθρωπος, είχε ωστόσο για κάθε ελάττωμα μία
αντίθετη αρετή. Ίσως, όμως, οι αντιφάσεις μπορούν να συμβιβαστούν σε ένα
ανώτερο επίπεδο. Ο Τσώρτσιλ ήταν ένας μεγάλος άνδρας ο οποίος υψώθηκε υπεράνω
των μικροκομματικών διαφορών. Όπως κάθε πολιτικός, έκανε μερικά καλά και
μερικά κακά πράγματα, αλλά είχε ένα υπέρτατο επίτευγμα που ουδείς μπορεί ποτέ
να του αφαιρέσει: τη σωτηρία της χώρας του το 1940. Τώρα έχουμε έναν
διαφορετικό τύπο χώρας, τέτοιο που ποτέ του δεν γνώρισε και πιθανόν να μην του
είχε αρέσει. Υπάρχει, όμως, μόνο και μόνο εξαιτίας εκείνου.

Ο Μάικλ Φράι είναι Βρετανός συγγραφέας, ιστορικός και πρώην υποψήφιος
του Συντηρητικού Κόμματος