Greece points Ζero

1) «Στη Γιουροβίζιον πρέπει να μας συμπαρασταθεί όλος ο Ελληνισμός!».
ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΡΙΖΟΥ.

Χίλια συγγνώμη, κυρία Παπαρίζου μου, δεν θα σας ευχαριστήσω. Με πιάσατε
ντεζαμπιγιέ και ντεφορμέ! Με τη ρόμπα και τη γρίπη. Έχω όλη την καλή διάθεση –
εγώ, ο Ελληνισμός – να συμπαρασταθώ στον μεγάλο του Έθνους αγώνα. Αλλά δεν θα
μπορέσω, δυστυχώς. Μπούκωμα, κομμάρες – μη σας πρήζω κι εσάς τώρα που έχετε να
σηκώσετε και το λάβαρο της Επανάστασης! Γνωρίζω ότι προδίδω την πατρίδα! Ότι
ξεπουλάω τα ιδεώδη της φυλής. Αλλά, κάποιον θα βάλω στο πόδι μου. Θα κόψω τον
λαιμό μου να βρω αντικαταστάτη. Μη μείνει κενό το μετερίζι και το καταλάβουν
οι Τούρκοι – ή οι χώρες της Βαλτικής, εν προκειμένω!

2) «Αισθάνομαι όπως το 2001. Αρχίζει να πονάει η κοιλιά μου, νιώθω
ένα γαργαλητό, είναι ένα υπέροχο συναίσθημα!». ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΡΙΖΟΥ.

Τι σύμπτωση, κυρία Παπαρίζου μου. Κι εγώ ακριβώς τα ίδια συμπτώματα – συν ένα
βόμβο στο κεφάλι. Ο γιατρός σας τι πρεσβεύει; Μία γενική αίματος, μία
καθίζηση, τίποτα ηλεκτρολύτες, τέλος πάντων; Καλού – κακού, να σας πάρουν και
μια πίεση; Να το κοιτάξετε αυτό, μην το αφήνετε έτσι.

3) «Μετά το περσινό 86% που έφερα με τον Σάκη, αυτή δεν είναι
αντιμετώπιση!». ΔΑΦΝΗ ΜΠΟΚΟΤΑ.

Μπράβο, κυρία Μπόκοτα! Να αγιάσει το στόμα σας! Θα ξεχάσω εγώ πέρσι το γιο
μου, ανήμερα Γιουροβίζιον, που έπαθε το στρες:

-Το βράδυ, μη χάσω την Μπόκοτα!

Για πάρτη σας το 86%, για πάρτη σας και η τρίτη θέση που ίδρωσε ο άλλος να την
φέρει. Όσο για τις άλλες χρονιές που πατώναμε – στο βάθος του πηγαδιού,
μιλάμε, στο ναδίρ και στην ξεφτίλα – τι να σας πω; Μάλλον, επειδή δεν είχε
γεννηθεί ο γιος μου.

4) «ΤΟ πρόβλημά μου δεν είναι επί της ουσίας, αλλά επί της
διαδικασίας!». ΔΑΦΝΗ ΜΠΟΚΟΤΑ

Άρα, ουδέν πρόβλημα. Γιατί εμένα η μαμά μου με έμαθε ότι, στη ζωή, μετράει η
ουσία. Όχι η διαδικασία. (Αλλά κι εσείς πάλι, όταν σηκωθήκατε απ’ την καρέκλα,
δεν βάζατε την τσάντα σας μη σας την πιάσουνε;)

5) «Εγώ λειτουργούσα στην EPT ως Δον Κιχώτης, ενώ τελικά ήμουν το
μαύρο πρόβατο!». ΔΑΦΝΗ ΜΠΟΚΟΤΑ. (Συνέντευξη στο «NTV των «νεων»).

Σόρι, αυτός ο θόρυβος που ακούω είναι που τρίζουν τα κόκαλα του Θερβάντες ή
ιδέα μου;

6) «H Μπόκοτα είναι ο Διακογιάννης της Γιουροβίζιον». TATIANA
ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ.

Πας καλά, Τατιάνα; Να ήσουνα ξανθιά να σε δικαιολογήσω. Ο Γιάννης
Διακογιάννης, αγάπη μου, είναι Ιστορία. Με γιώτα κεφαλαίο. Τα κάναμε όλα τα
ίσια μας και τα όμοιά μας; (Αν και – μεταξύ μας – η δήλωσή σου με
απενοχοποίησε: Αν η Μπόκοτα είναι ο Διακογιάννης της Γιουροβίζιον κι εγώ είμαι
ο Τσέχωφ της «Βέρας στο Δεξί»!).

7) «Και λίγα πληρώνομαι!». ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΣΧΑΛΙΔΟΥ

Κι εγώ, κυρία Πασχαλίδου μου. Τι νομίζετε, κι εγώ ψιχία παίρνω. Ακόμα κι ο
Τσέχωφ – που είναι το τίποτα μπροστά μου – πληρωνόταν καλύτερα. (Γι’ αυτό
δούλευε γιατρός: Για να τσοντάρει).

8) «Δεν θέλω να αλλάξω τίποτα στον εαυτό μου!». ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
ΠΑΣΧΑΛΙΔΟΥ.

Μα κι εδώ να ταυτιζόμαστε πια; Τέτοια συνάντηση ψυχής, τέτοια συγγενής
ανωμαλία; Κι εγώ τίποτα δεν θέλω να αλλάξω: Είμαι πανέξυπνη, πανέμορφη,
μορφωμένη, υπέροχη, και έχω πλούσιο ψυχικό κόσμο. (Έχω περάσει εγώ γριά
απέναντι – να φάν’ κι οι κότες! ). Είμαι τέλεια: Μόνο ένα ελάττωμα έχω: Λέω
ψέματα στον εαυτό μου!

Greece points zero! Και δεν φταίει η Greece. Φταίει το zero! To zero που
κάποιοι, σ’ αυτόν τον τόπο, πάνε να μας το φορέσουνε κουλούρα στο κεφάλι!