Σκοτώνουν πάλι τον Σαρωνικό

Τα ψάρια… ξαναφεύγουν από τον Σαρωνικό. H προσπάθεια δέκα ετών να
«καθαρίσει» ο κόλπος και να αποκτήσουν διαύγεια τα νερά του κινδυνεύει να
«ακυρωθεί» τους τελευταίους έξι μήνες. Τα νερά αποκτούν και πάλι βαθύ πράσινο
ή καφέ χρώμα και πολλά είδη εξαφανίζονται.

Ο βιολογικός καθαρισμός της Ψυττάλειας τείνει να μετατραπεί από ευλογία σε
κατάρα για τη θάλασσα – πλέον και με την «επιστημονική βούλα».

Δύο διαφορετικά κλιμάκια βιολόγων θαλάσσης (από το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων
Ερευνών και από το ιταλικό Πανεπιστήμιο της Μπολόνιας) πραγματοποιούν συνεχώς
μετρήσεις προκειμένου να διαπιστώσουν τις επιπτώσεις από το γεγονός ότι δεν
έχει βρεθεί λύση για την απομάκρυνση των 180.000 τόνων λάσπης από το νησί, με
αποτέλεσμα να μην ολοκληρώνεται ο βιολογικός καθαρισμός. Τα πρόσφατα ευρήματα
τους προκαλούν ανησυχία.

Οι επιπτώσεις της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί δεν αφορούν μόνο τις
βιοκοινωνίες της Ψυττάλειας, της γειτονικής θαλάσσιας περιοχής του
Κερατσινίου, του κόλπου της Ελευσίνας ή της δυτικής λεκάνης (κοντά στη
Σαλαμίνα) όπου ούτως ή άλλως υπήρχε πρόβλημα. H θάλασσα έξω από το λιμάνι του
Πειραιά, στο ύψος του Νέου Φαλήρου, των Τζιτζιφιών, του Παλαιού Φαλήρου, δεν
παρουσίαζε μόλυνση τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο οι πρώτες μετρήσεις έδειξαν
«κόκκινο». «H αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει», επισημαίνει ο νομάρχης Πειραιά
κ. Γιάννης Μίχας. «Οι επιστημονικές μετρήσεις αποδεικνύουν το μέγεθος του
προβλήματος».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στον υπερβολικό πολλαπλασιασμό
συγκεκριμένων ειδών φυκών. «Κάθε φορά που πέφτει βροχή, ποσότητες από τη λάσπη
της Ψυττάλειας (ένας ολόκληρος λόφος από αυτήν υπάρχει πάνω στο νησί)
παρασύρονται στη θάλασσα. Όσο πιο έντονη και δυνατή είναι η βροχή τόσο
περισσότερη είναι η λάσπη που καταλήγει στα νερά του Κόλπου», εξηγούν οι
ειδικοί.

Και σε βάθος 90 – 100 μέτρων!

Έτσι δημιουργείται ένα επικίνδυνο κοκτέιλ οργανικών υλικών – το οποίο όμως
αποτελεί ιδανική τροφή για τα φύκη και έχει αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό
τους. Τα φύκη απορροφούν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου με αποτέλεσμα να υπάρχει
μείωση του οξυγόνου (έως και 26% ανά κυβικό μέτρο θαλασσινού νερού) ακόμα και
σε βάθος 90 ή 100 μέτρων στον Σαρωνικό. Χωρίς οξυγόνο δεν μπορούν να
επιβιώσουν – και έχει μειωθεί αισθητά ο πληθυσμός τους – είδη όπως οι γαρίδες,
τα καβούρια, οι αχηβάδες, τα σκουλήκια, οι αχινοί, οι αστερίες – ακόμα και οι
γαύροι ή οι μαρίδες. Στις αντίστοιχες έρευνες, προ διετίας, ο πληθυσμός σχεδόν
όλων των παραπάνω ειδών ήταν τόσο μεγάλος που προκάλεσε έκπληξη στους
βιολόγους.