MATIEΣ H συναυλία

Παρακολούθησα την Τετάρτη και τη «συναυλία αγάπης». Την τρίτη, στη σειρά,
εκδήλωση της EPT, για να συγκεντρωθούν χρήματα για τα θύματα του τσουνάμι.
Πρέπει να πω ότι συγκινήθηκα. Και από το «παρών», που έδωσαν οι περισσότεροι
Έλληνες τραγουδιστές και συνθέτες, αλλά, κυρίως, από το γεγονός ότι ο κόσμος
πλημμύρισε το στάδιο και «έζησε», όλες τις στιγμές της συναυλίας, τραγουδώντας
και χειροκροτώντας.

Εκείνο που με συγκίνησε ιδιαίτερα ήταν το ότι ο κύριος όγκος των θεατών ήταν
μικρά παιδιά. Άριστα έπραξαν οι γονείς τους που τα πήγαν στο ΟΑΚΑ. Για να
μάθουν να συμμετέχουν. N’ αρχίσουν να νιώθουν, πως όταν χτυπάει κάπου η
καμπάνα του θανάτου, ας είναι και στην άλλη άκρη της Γης, δεν χτυπάει μόνο για
τον νεκρό, στο κοιμητήριο. Χτυπάει για τον καθένα μας.

Είναι μεγάλες αυτές οι ώρες της αλληλεγγύης. Και είναι τεράστια τα ποσά που
συγκεντρώθηκαν. Μα, όσα χρήματα και να μαζευτούν, θα είναι λίγα. H καταστροφή
έχει απίστευτο μέγεθος. Αλλά και η κινητοποίηση, σε ολόκληρη την υφήλιο, είναι
εκπληκτική. Να που ο άνθρωπος δεν είναι μόνο μηχανή. Έχει και ψυχή μέσα του.
Και σ’ αυτή λογοδοτεί, όταν φτάσει η «στιγμή».

Επιτέλους, στη «συναυλία αγάπης» ακούσαμε και σπουδαία τραγούδια. Κι αυτό,
γιατί η επιλογή δεν έγινε από μια ομάδα «ειδικών», που ήθελαν να προβάλουν τη
δική τους δουλειά σ’ ένα πολυπληθές ακροατήριο, αλλά από τους ίδιους τους
τραγουδιστές, που τους απασχολούσε να είναι άψογοι αυτή τη βραδιά. Φυσικά,
μερικοί προτίμησαν να τραγουδήσουν τα σουξέ τους. Είναι κι αυτή μια άποψη.
Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σουξέ δημιουργεί μια μικρή «έκρηξη» στο
πλήθος, κάτι που είναι αναγκαίο σε μια συναυλία διάρκειας τριών ωρών.

Διάβασα ένα κείμενο του φίλου μου του Σκούρτη, στα «NEA» γι’ αυτήν τη
συναυλία. Θα συμφωνήσω στα περισσότερα σημεία του, αλλά θα διαφωνήσω στο πιο
καίριο: δεν μας νοιάζει αν κάποιοι τραγουδιστές προσέρχονται σε μια παράσταση
χωρίς να πληρωθούν και, κατόπιν, αυτή τη συμμετοχή-προβολή, την χρησιμοποιούν
για να κάνουν «αρπαχτές». Μας νοιάζει ο σκοπός. Το να μαζευτούν τα χρήματα για
την ανακούφιση των πληγέντων. Και ο σκοπός, νομίζω, επιτεύχθηκε. Μακάρι
τέτοιες συναυλίες να γίνουν και στο μέλλον, για την ανακούφιση συμπατριωτών
μας που έχουν ανάγκη ακόμη και από ένα πιάτο φαΐ…